AlsahBlog/

AŞKIN ELİ TUFAN

sevginin konduğu her dal
sızıyor baharına yaşamın
ölüm dahil
bir el bir ele cehennem
çelik süngü sınaşık yüz
sabah üstünde gölgesi
kuşlar küs sular suskun
ne gemiler yaşlı
ne deniz hain
omzunda ömrün gizi
her adım sana yakın
yüreğin gül güzelliği
incecik çavdar rengi
dün hevesidir hıçkıran
merakını mucip kendince
mağdur kim mazlum kim
zamane dediğin "an"dır bu
ortalık yer "ölüler evi"
dili ağır sözü yaban

akşamları konuş
tan alacasını
üç vakti üçe böl
gelinlik kız
anaç göz doğum sancısı
varoş kapısı ağrıyan baş
bir yudum su
harcıalem
nar yaprağı bereket
sor soruştur kokla menevişi
yarın sizindir güneş
emin emzirin çocuklar
kıyamet kopacaksa kopsun
siz kucaklayın güneşi
mahşere kadar
aşkın eli tufan
sevdanın gözü
ağ içinde av
yıldız gülü
ay tutuk
karanlık tünel ucu
mağara duldası güvercin
yalnızlığı uçar idim
düştüm köz üzre
yanarım için için
tanış yüzler onların yüzü
gençlik denir ya uçarı
yanar tende ten gibi
kaçamak ağır vebal
kimse kim onlar meçhul
zamana sitemi onların
kahrı aynalara ancak

Bekir KOÇAK
Aşkın Eli Tufan, (Damar, Sayı: 193, Nisan 2007)


BAHARIMIZ SENSİN

Torunum Salih Ege YÜKSEL’E

seni de karşıladım oğul, seni de
ölmeden önce
bir serinlik bahçemde gülüşün
sabah rüzgarlarına karşı
üşümüş bedenim
değince dudakların sıcacık
kuş kanadınca masum
kuş uçmalarınca ince

seni de karşıladım oğul, seni de
hoş geldin Ege Salih
demek ne kadar güzel
ne kadar kolay
seninle mutlandı yuvamız
seninle çoğaldı
baban Özgür annen İlkay
onların gülümsemelerinde
seni kucaklamak
cemre sıcaklığınca kutsal
bahar tazeliğimce berrak
düşmek kirpiklerine damla damla
gözpınarlarına acıdan uzak
niyetim ve düşümü
oğul hoş geldin
ellerin ellerimde minnacık
yüreğimiz nevruz ateşi
mevsimler değişti bak
baharımız artık sensin
sen Salih Ege bebeğim
ne de güzelsin
ne de güzelsin…

Bekir KOÇAK
03–05/08/ 2006

BAHAR ÖRNEĞİ GÜLÜŞÜN

torumum berkcan’a

ömrümün ellinci yılı, ödülüm
canların canıdır, çiçeğim, gülüm
hayatımın tadı berkcan'ım geldi
haneye can katan aslanım geldi

gönlümün esriyen en ince yanı
görünce insanın kaynıyor kanı
tasanı, hüznünü ve de sevdanı
seninle birlikte yaşarım oğul

inan ki yetiyor bana gülüşün
seninle başlayan en güzel düşün
vız gelir zorluğu baharın, kışın
beraber engeller aşalım oğul

bütün güzellikler olsun seninle
her güçlük yenilir senin sevginle
dilerim yarına güzelliğinle
birlikte sel olup coşalım oğul

isteğim ermendir her muradına
bunca iyilikler senin adına
takılsın gözlerin kuş kanadına
göğün maviliğine uçalım oğul

sarmış çevremizi hayatın ağı
oğul, sakın yorma sen de koçağı
aşılmaz sanılan çok yüce dağı
seninle beraber aşalım oğul

Bekir KOÇAK
(Gizemi Temmuzda Saklı, 2000, s. 32)