sayi9

dergi yöneticilerine, yayıncıya, meslek örgütlerine yazara,okura

“yazma sıkıntısı”

Yirmi, otuz yıl öncesine göre yazmak bir seçkin zümrenin işi olmaktan çıktı, genele yayıldı. Övünülecek sayıda yazar, o çoklukta da kitap var. Bunda, yaygınlaşan, insanın ayağına giden, bir tür yazar okulu olan sanalı, basılısı dergilerin büyük katkısı olduğu söylenebilir. Peki okul olmaya uğraşan bu dergilerin çıkış felsefeleri ne, yaşamlarını nasıl sürdürüyorlar, arkalarında gizli güçler mi var? Yazarından / okurundan, devletinden beklentileri neler? Onlara umut besleyen, bir şey arayan yazar/ okur ne istiyor?

Yazmasam ölürüm diyen, şiirim benim başkaldırımdır, diye düşünen, tabi ki, kalemim emrinizde, diyenler de var. Dünkü yazar, sistemin muhalifi, eylemlerin düşünsel başlatıcısı, hatta bizzat sorumlusuydu. Devlet de aynı yargıda olduğundan hapishaneler onlarla dolar, yazarı da yükselten biraz da hapishane deneyimi olurdu. Şimdi, ne yazarın böyle bir niyeti var, ne de kamuoyunun da bir beklentisi… Peki yazar şimdi hangi rolde? Ondan beklenen kimlik ne? Bu siyasetdışılık yazara ne getirdi, ne götürdü?

Bir yanda beş yüz adet bastırılıp adı bile anılmadan yok olanlar , bir yanda bir milyon üretilip, büyük reklamlarla inanılmaz satan kitaplar… Yazması da bir dert, yayınlatması da; dergiler, yayınevleri, yazar aynı dili mi konuşuyor, ne diyorlar, ne bekliyorlar? Değişen ülkemizde yazarlık, yayıncılık ne durumda? Ya satış, dağıtım ve kitapevleri cephesi? Çok satan yazarlar mı, çok satması istenenler mi var? Bir holdingin yan kolu olmayan bağımsız yayıncılık hangi noktada? Bin bir sıkıntıyla bastığı kitapları, dergileri tekelleşmiş dev yayıncıların dağıtıcılarına vermeye çalışırken hangi sorunlarla boğuşuyor.

Yazarı, ona hizmet eden birimleri, yayıncısı, dağıtıcısı, kitapçısı, korkunç bir tüketim organizasyonu tüyaplarıyla bir yönüyle baksan ülkenin en kalabalık iş kolu. Ama sendikası derneği, örgütü var mı? Olanlar, üyesi adına neler yapıyor?

Tekelleşen medya ve onun kültür sanat kanalları, dergileri, bunu okumalısın, diye işaret ettiğinin dışındakine şans vermiyor. Bu güçlü düzenek karşısında sıra yayınevinin, imeceyle yaşamaya çalışan dergilerin, arkası olmayan yetenekli yazarın gücü, sonu ne? Devlet hangi noktada duruyor, bakış açısı ne ? En önemlisi artık bir ulusal kültürden söz edilebilecek mi? bütün küçük yayıncıları ve yazarları yok edecek küresel bir yayın devliği mi var dünyada? Yani dev bir market kurulmuş dünyanın orta yerine, bakkalların yok oluşu gibi, bağımsız yayıncıyı ve yazarı yutuyor.

Yazın dünyası, şimdi keskin bir virajda mı?

Sanki artık yazıncının aç, ama karizmatik peygamber tahtından inmesinin, emeğine sahip çıkmasının zamanı geldi.

Sonunda yazar kendi adına konuşacak.

Bu konudaki yazıların E-Posta ile 15 Haziran 2008’e kadar maviADA E-POSTA adreslerine gönderilmesi gerekmektedir.

dergimiz nitelikli her çalışmaya açıktır.