Zehir Gözlüm

Şimdi bırak yakamı
Sorma sakın halin nedir? diye
Biraz kırık biraz buruğum işte
Son nefese birkaç yudum kala
Her yudumlayışım düğüm oluyor adınla
Son bakışların sanki zehir tadında
Aslında bu ağustos bize yaramadı
İlk defa gördüğümüzden mi ne?
O da bize ısınamadı
Zaten benim dışımda, ısınan mı vardı?

“Yüzün asık” diyorsun
İdama götürdüğünü bilmiyorsun
Artık öylesine bir uyku çekeceğim ki
Uyandığımda seni tutacağım bu defa
Tubaların gölgesinde içine dert olacağım
Pişman olacaksın benimle oynadığına
“Ettim” diyeceksin, hurilere gılmanlara
Birden sessizlik kaplayacak belki
Bir tek konuşan bile yokken
Sen mırıldanacaksın inan ki
Gözlerini benden çevirerek
“Affet, affet” diyeceksin
Her şey sus pus iken
Son sözüm sana “zehir gözlüm” olacak
Eee. ne demiş atalarımız
“Herkes ettiğini bulacak”

Ali Varol

Gün Görme

Çok uzaklarda, ulaşılmazım olsaydın
Güneş olur, üstüne doğardım

Yanı başımda olduğunda
Yağmur olurdum, benimle ıslanırdın

Söyle!
Şimdi bir alyansa mı kanıp gittin?
Gerdanına taktığım kolyeyi unuttun mu?
Söyle lütfen!
Senin için harcadığım günleri unuttun mu?
Artık her günüm ziyan mı oldu?
Kahrolsun!

Sana asla mutluluklar dilemeyeceğim
Hep huzurlu ol demeyeceğim
Hep ağla, hiç gülme
Hep sürün, hiç ölme
Hep yaşa, gün gör ama
Benimle olduğun günler gibi gün görme!

Ali Varol