İnşikak Suresi 16. ayette bahsedilen şafak terimi Türkçede tan sökmesi anlamına gelir.Asıl anlamı ise alaca karanlıktır.Yani tan yeri ağarması kadar akşam güneş batarken oluşan kızıllıkta bu gruba dahildir.Dünyada bulunan bir kişi bu iki şafağı bir arada göremez.Ama aydan bakıldığında bu iki şafağın bir arada görülmesi mümkündür.Şafak güneş gezegenindeki her gezegende başka bir biçimde oluşur.Merkür kendi çevresinde dönmeyen sistemin tek gezegeni olup güneşe bakan tarafı sürekli yanar,arkası ise sürekli karanlık ve soğuktur.İkisinin arasında ılık bir şerit vardır ki burada gün ışığı eğik geldiği için insanın yerleşmesine en elverişli yer burasıdır.Venüs ise tersine döndüğü için Güneş batıdan doğar,doğudan batar.Orada ters bir şafak vardır.Plüton gezegeni Dünya eksenine dik doğrultuda olduğundan Plüton şafağı ekvatordadır.Dünya 23 derece eğri eksene sahip olduğu için dik eksenlidir.Jüpiter,Uranüs,Neptün ve Marsta gece gündüz kısalması ve uzaması yoktur.Farklı düzlemler üzerinde bulunduklarından farklı mevsim ve şafak özellikleri gösterirler.İnsanoğlunun bu gezegenlere gidip oradaki şafakları yerinde gözleneceği bildirilmektedir.Nitekim bu olay ilk olarak Ayda gözlemlenmiştir.Ayda evrelerin olması bize boylam yani meridyen ilhamını vermiştir.Aydan bakan birisi Dünya hilalini görebilirdi.