|
AlsahBlog/
GÜNEŞİN ÇOCUKLARI
ELVAN DURMAZ
______________________________________________
Sevgimiz bir çiçekti gönül bahçesinde
Acımadan kopardılar
Aşkımız bir destandı sevda kitaplarında
Yırtıp,söküp attılar
Kavgamız insanlık içindi be gülüm
Bizi hiç anlamadılar
Çağlayandı sesimiz
Duvara vurdurdular
Şimdi mesken oldu sana, bana
Işıktaki karanlıklar
Her gecenin sabahı, içimizin umuduyken
Şimdi güneş, karanlığa doğuyor
Diyorum ki...
Birgün diyorum; ben de güneş olacağım
Bize benzeyen çocuklar doğacak
Güneş yüzlü çocuklar
Onlar mutlu günlere uyanıp
Ayın ışığına bırakacaklar geceyi
Ve bu ülke onlarla aydınlanacak
Susmayacaklar...
Bizim sessiz çığlıklarımızın sesi,
Solan umutlarımızın baharı
Yanmış bağrımızın yağmuru,
Tükenmişliğimizin canı
Yok oluşun, var oluşu olacaklar
Güneşin çocukları
Güneşle olacaklar...
|
