HAYATIM YALAN OLUNCA
BENDE SEVDİM YALANI.

BİR YALANDA BEN SÖYLEDİM SANA

-GİT, İSTEMİYORUM SENİ,
SEVMİYORUM ARTIK....

YALANDI.

rüzgarımın gülü...

geriye her dönüp baktığımda,
ne kadar yol aldığımı izliyorum
ilerledikçe nereye gittiğimi düşünüyorum.
her metresine kuru bir ekmek parçası...
sonra yine dönüp dönüp bakmalar.
üzerimdeki ağırlık bile taşınmaz sanki,
küçük bir ekmek çantası,
bana hep bir numara büyük gelen elbisem,
ve cebimdeki ağırlık...
hemde ne varsa koymuşum.
şimdi çıkar deseler
kendim bile kaybolurum.
dedim ya elbiselerim gibi,
hayatımda bir numara büyük bana.
onunda ağırlığını taşıyorum hep.
hemde ezilyorum başım yerde.
şimdi nereye gittiğimi bile bilmezken
ve ekmek kırıntılarını arkamdan gelenler yemiş.
ne kadar dönüp baksamda,
göremiyorum artık geride bıraktıklarımı.
o kadar yorulmuşum ki,
atmak istiyorum ekmek çantasını.
sonra bir kenara geçip soyunmak istiyorum.
biliyorum artık elbiselerim küçük
ama
hayatım hala bir numara büyük.

soyunup bu bedenden çıkmak istiyorum.
ama cebimdekiler...
onları atamam kıyamam.
şimdi son bir kez daha dönüp bakmak istiyorum,
arkamda kalan ne varsa.
hepsi bi köşeden çıkıp yol olsa ömrüme.
onlar yol olsada
bari nereye gittiğimi bilsem...

----------------------------------------------

YARINI BEKLEYEN BİR GÜN GİBİ
BEKLİYORUM UMUTLARIMI
BİLİYORUM YARIN OLACAK
VE YAĞMUR YAĞACAK
SONRA O GÜNÜMÜDE YAKIP
ALEVLERİNDE RESMİNİ ÇİZECEĞİM
ÜSTÜNE ÜSTLÜK KÜLLERİNİDE YAKACAGIM
YANMAYACAK..
DÜNKÜ RESİMLERİ ATACAĞIM ÜSTÜNE.
ALEVLERİNDE SENİ GÖRMEK İÇİN
VE BEN ALEVLERE ANLATACAĞIM BUGÜN GELMEDİĞİNİ
ODA SANA SİTEM EDECEK
KIYAMAM SANA
YÜREĞİMİ DOLAMIŞIM SALKIM SÖĞÜT SAÇLARINA
ELİME BİR IBRIK SU VERİCEKLER
DEDEMDEN KALMA
DÜŞÜNCELERİMİ SATACAĞIM BARDAK BARDAK....
SANA KARŞI NE DÜŞÜNÜYORSAM,
Bİ KIRBAÇ YAPIP ÇALACAĞIM SIRTIMA
AMA
BENİM DÜŞÜNCELERİM PAMUK ŞEKERDEN.
YÜREĞİM İSE BİR DELİ FİŞEK.
KENDİ DÖNENECESİNDEN BAŞKA BİŞEY BİLMEZ
VE
BU GÜNÜDE YARINA SATIP
KOŞACAĞIM İŞTE SANA...

DEDİMYA GELMEN İÇİN NELERİMİ VERMEZDİM.....

akasya...

biliyormusun burda yağmur yağdı
ve
ben seni beklerken...

seni tanımadan önce neyim varsa
aldı götürdü seli
ve
ben seni beklerken...

rüzgar esti ardından
seni tanımadan önce neyim varsa
aldı götürdü yeli

ama biliyorum rüzgar yarınsız...
ve ben yarın olsun diye bekliyorum.

sen bilemezsin,
yarın olsun diye ben nelerimi vermezdim.

ve yarın sabah olurken

bütün pişmanlıklarım üstüste

bir uçurumun kenarında

seni tanımadan önce neyim varsa

atıyorum boşluğa

tam güneş doğacak derken

güneşi yağmura satıyorum

yağmur ise rüzgara satmış kendini

biliyorum rüzgar yarınsız

VE

ben hala yarını bekliyorum.
( SENİN İÇİN )

Yaşadığım ve yaşayamadığım ne kadar gün varsa,
Dün isyan ettiler hayatıma...
nedenlerini sıralarken ömrüme,
bensiz hesaba çekmişler beni ve benleri.
hemde benimle ilgili bütün kararları alıp
atmışlar bi kenara.
sonra sevdalarımın üzerinden geçip,
gelmişler yine hayatıma sorularla.
içlerinden birisi çıkıp sordu bütün cesaretiyle;

-sen mi bizi yaşıyorsun yoksa biz mi seni yaşıyoruz ?
"ben" dedim.
ve öyle olmalıydı.
çünkü bu hayatın acısını da sevincini de ben tadıyorum.
sevdalara koşup, ayrılıkları sıralıyorum.
rüzgarımı estirip,
geceyi yarına satıyorum...

onlar sorulara cevap beklerken
cevaplar birkez daha soru oluyor ömrüme.
dersine çalışmamış çocuklar gibi tıkanıp kalmışım işte.
kopya bile çekemiyorum.



Bu sınav ne zaman bitecek bilmiyorum.
Ve sınavı yarıda bırakmakta yok.
hemde hiç çalışmamışım.

peki cevap veremediğim sorular ne olacak?
dönüp dönüp tekrar soracaklar aynı soruyu...
bütün sorulara cevap versende,
cevaplar senin doğruların
ve artık son soruya gelmişim.

- HANİ SENİN DOĞRULARIN NEREDE...???????