ÇOCUK

Sînelerde koklanıp okşanacak tomurcuk,
Üfül üfül esen o temiz râyihasıyla.
Yaradanın en büyük armağanıdır çocuk,
Masmavi dünyası, neşe tüten havasıyla...

Millet ulu bir çınar, çocuksa bir çekirdek,
Salar sürgünlerini has toprağın bağrına;
Onu işlemek arzdan altın çıkarmaya denk,
Doyulmaz böylesinin balına kaymağına...

Çocuk bir neşe kaynağıdır yuvada inan!
En tatlı nağmeler gibidir soluğu-sesi..
Çocuksuz yuva eksik, onsuz mutluluk yalan,
Cennet meltemleri gibidir onun nefesi...

Goncalar gibi tebessüm eden çehresinde,
Her zaman ayrı bir güzellik tüllenir durur..
Çocukla seslendirilen hayat bestesinde,
Ebediyet âleminden şarkılar duyulur.

Yuva bir çöldür o filizleninceye kadar,
Çocuk cıvıltısıyla yuva Cennete döner..
Rahmet her yerde yaşlıyı ve çocuğu arar.
Çocuksuz yuvaya ne lütuf ne rahmet iner

BİR GÖNÜL İNSANI