TEKNOLOJİYE ATILAN ADIM

ASES Asansör&Elektrik Sanayi
Asansör Montaj, revizyon , Bakım
Toptan ve Parekende Elektik Malzemeleri

http://www.arama.cc/

Blog Ekle

Search Google

Cevdet Bilsay Caddesi
1851/5 sokak No:30/A
Karşıyaka/İZMİR
Tel :(0232) 366 89 52
fax :(0232) 366 89 52
Email asesasansor3541@mynet.com

ASANSÖR GÜVENLİK SİSTEMLERİ
TSE 10922 EN 81-1 güvenliği sağlanacak kişileri şöyle tanımlar.
a) Kullanıcılar,
b) Servis ve bakım personeli,
c) Asansör boşluğu, makina dairesi ve varsa makara dairesi dışındaki kişiler.
Yine aynı standart güvenliği sağlanacak maddeler olarak,
a) Kabindeki yükler,
b) Asansör veya servis asansörünün parçaları,
c) Asansör veya servis asansörünün monte edildiği bina olarak belirlemektedir.
Görüldüğü gibi asansör, oluşabilecek her türlü istenmeyen durum için kendi güvenlik sistemlerini oluşturmalıdır. Asansör güvenlik sistemlerini incelemek için yine aynı standardın muhtemel kaza çeşitleri
için yaptığı sıralamayı incelemek gerekir. Asansörde muhtemel kaza çeşitleri şöyle sıralanabilir.
a) Koparma,
b) Ezilme,
c) Düşme,
d) Asansörün seyir sınırlarını aşması,
e) Asansör düşmesi,
f) Darbe,
g) Mahsur kalma,
h) Yangın çıkması,
i) Elektrik çarpması,
j) Malzemelerin hasara uğraması,
k) Aşınmanın ve paslanmanın sonuçları.
Güvenlik tertibatları yukarıda sıralanan kaza çeşitlerini önlemek için asansörde oluşturulmuş
teçhizatlardan oluşur. Yeni yaklaşım standartları (Başında EN olan ve Avrupa Normu özelliği taşıyan) ürün tanımı yerine,
üründe oluşabilecek riskleri dikkate alarak, ürün güvenliği üzerine oluşturulmuş
standartlardır. Bu yüzden EN Standardlarında bahsedilen güvenliklerin sağlanması, ürünün güvenli olduğunun kabulü sayılmaktadır. Asansörde de güvenlik şartı TS 10922 EN 81-1/2 standardındaki şartların tam olarak
sağlanmasından geçmektedir. Standardın şartlarının uygulanmaması da mümkündür.
Ancak bu durumda standartta bahsedilen güvenlik seviyesini sağlamak gerekir. 95/16 Asansör Yönetmeliği Ek 1 de bahsedilen temel güvenlik ve sağlık kuralları, bir asansörün
güvenli sayılması ve üretimine izin verilebilmesi için esas noktalardır. Ancak, geniş bir araştırma ve tasarım gurubuna
sahip olmayan firmalar için, bahsedilen güvenlik seviyesinin oluşturulabilmesinde en
kolay yol, standardın tamamen uygulanmasından geçmektedir.

1. ASANSÖRLERİN GENEL TANIMI
Yüzyılımızda yüksek bina yapımına doğan ihtiyaç, düşey taşımacılığında gelişimini beraberinde getirmiştir. Düşey taşımacılıktaki gelişmeler ve kazanılan teknik başarı, daha yüksek bina yapımında etkili olmuştur.
Birbirini etkileyerek büyüyen iki sektör kendi içinde daha ileri teknoloji, güvenlik ve
konfor standartlarını geliştirmiş, bugünkü seviyelere gelinmiştir. Düşey taşımacılık ilk olarak 18. yüzyılın başlarında gelişmeye başlamış , 18. yüzyılın ortalarında bugün
hala prensip olarak kullanılan mekanik
sistemini oluşturmuş, elektronik alanındaki gelişmelerle daha konforlu ve güvenilir hale gelmiştir. Bugün çok çeşitli kullanım
alanına sahip olan düşey taşıma araçları günlük hayatın bir parçası durumunda olup,
onlar sız bir şehirleşme düşünülemez. Düşey taşıma araçları bu ihtiyaçtan dolayı son derece hızlı bir gelişme göstermiş, şehirleşme ötesinde sanayi ve ticaretin önemli bir unsuru haline gelmişlerdir. Duyulan
bu ihtiyaç düşey taşıma araçları arasında son derece geniş bir çeşitliliğin oluşmasına yol açmıştır. Genel olarak bu sistemleri yürüyen merdiven ve bant sistemleri ile yatay ve düşey asansör sistemleri olarak ikiye ayırabiliriz.
Asansör sistemleri de konstrüksüyon ve tahrik sistemlerine göre çok çeşitli sınıflara
ayrılabilirler. Asansörlerin gelişimi çok kısa sürede büyük bir hızla gerçekleşmiştir. Aşağıda kısa bir tarihçe verilmiştir.

ASANSÖRÜN KISA TARİHİ
Günümüzde sadece yüksek binalarda kullanma zorunluluğundan ziyade artık günlük ihtiyaçlar
arasında yer alan asansörlerin icadı milattan öncesine dayanmaktadır. Milattan önce 200lü yıllarda yaşayan Archimedes (Arşimet)
tarafından ilk olarak insan gücüyle çalışan basit bir kaldıraç yapıldığı ve
bunun Roma Saraylarında kullanıldığı tarih kitaplarında yer almaktadır. Bu dönemde kullanılan bu tarz ilkel asansörler; insan, hayvan veya su gücü yardımıyla çalışmaktaydı.
19. yüzyıl ortalarından itibaren, madenlere, depolara veya fabrikalara malzeme taşımak için
kullanılan asansörlerde buhar gücü kullanımı yaygınlaşmaya başlamıştır. Ancak buna rağmen halatla bağlı olan bir platform
şeklinde olup herhangi bir emniyeti yoktur.
1853 yılında, Amerikalı mucit Elisha Otis sadece iki kat arasında çalışan basit bir yük asansörü yapmış ve düşmeyi önleyecek güvenlik elemanlarını sergilemek amacıyla halatları devre dışı bırakarak bir gösteri yapmıştır.
Bu olay güvenlik elemanlarına olan güveni artırmıştır. 1846da Sir William Armstrong
hidrolik bir vinç yapmış ve 1870 ten önce artık hidrolik makinalar, buharla çalışan asansörlerin yerini almaya başlamıştır.
Büyük şehirlerde basınçlı su şebekesinin de
kurulması da, hidrolik asansör yapımını etkileyen etkenlerdendir. Hidrolik asansörler ağır bir pistonla desteklenmekte, bir
silindir bunun içinde hareket etmekte ve su veya yağ yardımıyla basınç meydana getiren pompalarla çalıştırılmaktaydılar. 1867
yılında Paris te Leon Edoux tarafından yapılan bir hidrolik asansör ilk olarak Ascenceur adıyla tanıtılmıştır.
Aynı zamanlarda, asansörlerde tahrik kasnakları kullanılmaya başlanmıştır. Uzun zamandır
madencilikte kullanılan tahrik kasnaklarının icatları, bu tarihten 50 yıl öncesine kadar dayanmaktadır.
Asansörün hareket mesafesi ve pratikliği açısından tahrik kasnaklarının önemli bir yeri vardır.
Tahrik kasnağında çok sayıda halat kullanabilme olanağı ile işletme güvenliğinin artmasını sağlar.
1880 yılında Alman mucit Werner von Siemens tarafından, asansörlerde elektrik motoru
kullanılmaya başlanmıştır. Elektrik motoru kabinin altına monte ediliyor ve kuyu duvarına askılarla sabitlenen dişliler sayesinde çalıştırılıyordu. 19. yüzyıl sonlarında elektriğin yaygınlaşmasıyla elektrik motorları teknolojisi ve kontrol sistemleri oldukça
gelişti. 1889 yılında da elektrik motoru ile direkt bağlı asansörleri, değerli ve yüksek binalarda kullanılmaya başlandı. 1903
yılında da bu tasarım dişlisiz elektrik motorları olarak geliştirildi.
1887 yılında Alexander Miles
tarafından yapılan elektrikli asansörde
önemli tasarımlar geliştirildi. Yaptığı
asansörde kendiliğinden açılıp kapanan
ve katta değilken açılmayan asansör
kapıları kullanıldı. Alexander Miles
bunun için otomatik bir mekanizma
geliştirdi. O zamanlarda, kullanıcılar
veya operatörler kuyu için manuel bir
kilit sistemine ihtiyaç duyuyorlardı.
Çünkü kuyuya açılan kapıyı kapatmayı
unuttuklarında insanların kuyuya
düşmesine neden olan kazalar oluyordu.
20. yüzyılda , asansör teknolojisi
gelişimini büyük bir hızla devam
ettirdi. Klasik tek hızlı motorlar
yerini çok hızlı motorlara bıraktı.
Kat seviyeleme ve sarsıntısız seyir
için gelişmeler oldu,
elektromanyetik teknoloji manuel
halat kontaklarının ve frenin yerini
aldı. Butonlu kontrol ve kompleks
sinyal sistemleri de tüm bu
gelişmeler arasındadır.
ASANSÖR ÇEŞİTLERİ
a. Paternoster Asansörler: Birbirine sırayla bağlı kabinlerin sürekli hareket halinde olduğu bir tarafın
iniş diğer tarafın çıkma için kullanıldığı, kabin durmadan binilip inilerek kullanılan asansör tesisleridir.
Hızları 0,30 m/s den fazla olmayıp yapım maliyeti yüksek asansörlerdir. Taşıma kapasiteleri yüksektir.
b. Kremayerli ve Vidalı Asansörler: Bir vidalı milin bir yatak içinde dönmesi prensibiyle çalışan, vidalı
milin yatağa bağlı kabini kaldırıp indirmesine bağlı asansör çeşitidir. Mil yatağa bağlı çalıştığı için
asansörün düşme tehlikesi yoktur. Küçük kaldırma güçleri ve düşük hızlarda çalışmalarına rağmen
montaj kolaylıkları ve yükseklik ilavelerin kolayca yapılabilmesi, şantiye ve geçici işlerde tercih
nedenidir.
c. Özel Amaçlı Asansörler: Maden kuyuları, petrol rampaları, savaş ve uçak gemileri, füze rampaları,
tiyatro asansörleri gibi çok özel amaçlar için tasarlanmış olan ve kendi amaçlarına uygun mekanik sistemleri bulunan asansörlerdir.
Bu yüzden genel asansör tanımı ve standartları dışında tutulurlar. Peternoster Asansörler ve
Krameyer Dişli gurubu Özellikle 2. dünya savaşından sonra ivme kazanan gelişme ile kumanda sistemleriyle, 19. yüzyılda bir asansör
görevlisiyle seyir zorunluluğunu da
ortadan kaldırdı. Elektronik kumanda
sistemi sayesinde kattan veya kabinden
gelen çağrılar alınıyor ve buna göre
asansör yönlendiriliyordu.
Kapıların tam kapalı olmasından emin
olunması, kumanda sisteminin
geliştirilmesinin yanında, 1949 yılında
kapı detektörünün kullanılmaya
başlanmasıyla sağlanmış oldu.
d. Eğimli Asansörler: Diklik açısı 15 dereceden fazla olan asansörlerdir. Yolcuların etkilenmesinden dolayı düşük hızlarda çalıştırılırlar. Otomatik İnsan Taşıma (APM) olarak tanınırlar. Normalde kullanılan
düşey asansörlerden daha fazla alan ve teknik donanıma ihtiyaç gösterirler. Teknolojideki
gelişmeyle ivmelenmenin ayarlanması daha yüksek hızlarda ve mesafelerde kullanılabilmelerine
olanak sağlamıştır.
e. Hidrolik Asansörler: Tahrik gücü olarak hidrolik sistemlerin kullanıldığı asansörlerdir. Direkt olarak
hidrolik tahrikli olabileceği gibi, endirekt olarak hidrolik gücün kullanıldığı palangalı sistemlerle de tahrik edilen çeşitleri kullanılmaktadır. Bu konudaki gelişmeler hidrolik asansörlerdeki maliyetleri
düşürmüş ve gerek yolcu, gerekse yük taşımacılığında daha geniş bir alanda kullanılmaya başlanmıştır. Yatırım maliyeti
yüksek olmasına karşın bakım maliyetlerinin düşük olması ve daha az arıza yapması,
makina dairesi gereksinimlerinin daha esnek olarak ayarlanabilmesi bir çok tesiste tercih edilmesine sebep olmaktadır. Endirekt sistem kullanılarak hızının artırılması ve daha yüksek mesafelerde kullanılabilmesi son dönemlerde kullanım alanını arttırmıştır.
f. Mekanik Tahrikli Halatlı Asansörler: Genel olarak tamburlu ve tahrik kasnaklı asansörler olarak iki grup halinde incelenir. Kısa mesafeli ve düşük güçlü tesislerde tamburlu asansörler kullanılabilir.
Ancak insan asansörlerinde tambur üzerine bir adet halat sargısı kullanılabilmesi ve asansörlerde en az iki adet halat kullanma zorunluluğu kullanım alanlarını daraltmıştır. Bu yüzden servis asansörü gibi alanlarda tamburlu vinç mekanizmasından daha çok yararlanılır. Tahrik kasnaklı asansörler ise
yukarıda sözü edilen asansör çeşitleri içinde en çok rastlanan ve kullanımı en yaygın asansör çeşitidir. Kullanım mesafesi sınırsız olup motor tahrik sisteminden bağımsızdır. Dengeleme sistemi ile daha az güç kullanır daha az momentler oluşur. Kurulum maliyeti düşüktür.
Tahrik kasnağı kullanıldığı için çok sayıda halat kullanma imkanı tanıyıp güvenlik sistemleri kolayca uygulanabilir.
Asansör üst ve alt seviyeleri aştığı takdirde sistem kendi kendine güvenlik sağlar.
Bu özelliklerinden dolayı diğer asansör çeşitlerinden öne çıkan tahrik kasnaklı, halat sürtünme prensibiyle çalışan mekanik
asansörler en yaygın asansör çeşidi olarak görülmektedir. Ancak günümüzde,
hidrolik asansörlerde uygulanan yöntemlerin gelişmesi ve seyir mesafelerinin uzaması, hidrolik asansörlerin de daha geniş
bir alanda kullanılmaya başlamasına yol açmaktadır. Sessiz ve konforlu
oluşları, kurtarma operasyonları için harici güç istememeleri, makine dairesi yerleşiminde daha fazla imkan tanımaları, bu tip asansörlerin yaygınlaşmasında önemli bir özellik olmaktadır.
Hidrolik asansörler ve tamburlu asansörlerde çalışma prensibi olarak benzer yapılar kullanmalarına
rağmen daha farklı özelliklere ve güvenlik sistemlerine sahiptirler.

Firmamız 35 yıllık asansör deneyimi olan yöneticimiz tarafından 2001 yılında kurulmuş
olup müşterilerinin talepleri doğrultusunda
sizlere daha iyi hizmet verebilmek için gelişen teknolojiye ayak uydurarak her geçen kendini yenilemeyi ve dürüstlüğü amaç edinmiştir

Email
asesasansor3541@mynet.com asesasansor35@gmail.com