Başlık Buraya Gelecek

ZALİMLER DE TOPRAK OLACAK

Akmaz oldu gümüş dere suları
Başımıza takmış düşman yuları
Semer kırık, yağır olmuş çulları
Çevirsek de yüzümüzü Kâbe'ye
Kösteklemiş ayakları, kolları.

Demir kazık yapıp çakmış bayıra
Ulaşmıyor zincirimiz çayıra
Bu tuzaktan Mevlâ'm bizi kayıra
Aklımızı başımıza alırsak
Kurtuluruz, kavuşuruz huzura.

Kazancımız gider gavur malına
Yetmeyince kefil ister borcuna
Elbet bir gün kopacaktır curcuna
Beyler sözlerinin eri değilmiş
Bunlar gider bu milletin zoruna.

Biri gelip bu oyunu bozacak
Defterine satır, satır yazacak
Kudurmuşlar köpürecek, azacak
Sanılmasın düzen, böyle kalacak
Zalimler de bir gün toprak olacak.

16.10.2006 / Aşır TUNCA

İNSANLAR GÖRÜYORUM

İnsanlar görüyorum
Umutları yıkılmış
İnsanlar görüyorum
Imefeye satılmış

İnsanlar görüyorum
Çocuklarına düşkün
Ağzını bıçak açmaz
Asabi, deli suskun

İnsanlar görüyorum
İşi yok, borca batık
Gözü pek, kaşı çatık
Başı dik, surat asık

İnsanlar görüyorum
Çilesine tavırlı
Düzenbaza kahırlı
Öfkesine sabırlı

İnsanlar görüyorum
Zorlukları aşacak
Köpük köpük taşacak
Menzillere koşacak

İnsanlar görüyorum
Fermanları okunmuş
Teçhizatı kuşanmış
Bayrağına tutunmuş
İnsanlar görüyorum
Vız gelir ona ölüm...

Aşır TUNCA
20.12.2006

PARA DENEN İLLETLE

Kullar kula tapınıyor
Para denen şu illetle
İnsanlıktan sapılıyor
Para denen bu illetle

Para sesi duyulmuyor
Parasızlar soyulmuyor
Kapılardan kovulmuyor
Para denen, şu illetle

Paralıdır nice beyler
Parasızla gönül eyler
Ürperiyor kıllar, tüyler
Para denen bu illetle

Her ürüne zam yapılır
Maaşlıya az bakılır
Garip gönüller yıkılır
Para denen bu illetle

Zengin kat kat zengin olur
Fukaraya vergi konur
Devletin den, millet soğur
Para denen şu illetle.

Aşır TUNCA

BİRKAÇ ŞİİR, İKİ ŞAİR

GURBET ŞİİRLERİ

ÇEKEMEDİM

Sevenlerim hiç aramaz
Çekemedim gurbet seni
Derdimden kimse anlamaz
Sevemedim gurbet seni

Gurbet elin çilesi çok
Kimisi aç kimisi tok
Cana yakın birisi yok
Çekemedim gurbet seni

Penceremin duvarından
Güneş girer kenarından
Sevabından, gazabından
Çekemedim gurbet seni

Hiç yüzüme bakan olmaz
Kapılarım tıkılanmaz
Ne haldeyim akıl almaz
Sevemedim gurbet seni

Çektiğimi eller bilmez
Bekliyorum haber gelmez
Gözyaşımı kimse silmez
Çekemedim gurbet seni

08.06.2006
Aşır TUNCA

GÜÇ KATMANIN ZAMANI

Darılıp da gidenleri, geri çağırsak
Birlik olup güçlenmenin, şimdi zamanı
Güçsüzlere, işsizlere zaman ayırsak
Zaman ile yarışmanın şimdi zamanı.

Boynumuza binenleri itip, indirsek
Doyurup da fakiri, yoksulu giydirsek
Gül kokusu sevenlere, gülü sevdirsek
Diretmeden, üretmenin şimdi zamanı.

Vatan görevinden kaçan, olur ahlaksız
Bayrağını sevmeyenler, kalır bayraksız
Kel başını taramazmış, sedef taraksız
Beyinleri taramanın şimdi zamanı.

Yağmursuz derenin suyu taşıp, sel olmaz
Akmayan sulardan, deniz olmaz, göl olmaz
Yurttaş yurdu seviyorsa, toprak çöl olmaz
Gönüllere gül sunmanın şimdi zamanı.

Selamlaşıp el versek, tutar dilekler
Göçüklere bel versek, kalkar direkler
Sokaklara dil dökmeyle bitmez sinekler
Gücümüze güç katmanın şimdi zamanı.

27.01.2007
Aşır TUNCA

Ç I K I L M A Z

Teraziler yanlış tartı tartıyor
Bu düzenle, bu yokuşlar çıkılmaz
Günden güne, kötülükler artıyor
Bu düzenle bu yokuşlar çıkılmaz.

İlâh gibi "İmefe"ye tapıldı
Cadde, sokak çapulcuya satıldı
Atatürk'ün hedefinden sapıldı
Bu düzenle, zor yokuşlar çıkılmaz

Geçim derdi, vatandaşı sıkıyor
İnsanoğlu yaşamaktan korkuyor
Kocaköy'ü eşkıyâlar basıyor
Bu düzenle bu yokuşlar çıkılmaz

İnsanımız taştan ekmek çıkarır
İşsiz, güçsüz Allah diye yakarır
Bedende can isyan eder, zıbarır
Bu düzenle, bu yokuşlar çıkılmaz

Aşır derki, sabır taşı çatladı
Takkelinin malı bine katladı
Sır çözenler, sırlarını sakladı
Bu düzenle, bu yokuşlar çıkılmaz

16.03.2007 / Aşır TUNCA

HAYIR GÖRMEZ

İnsanlarda kibir vardır
Kurtulamaz kibrinden
Asabidir sinir vardır
Kurtulamaz sinirinden

Kör nefiste zehir vardır
Kurtulamaz zehrinden
İblisten sihir vardır
Kurtulamaz sihrinden

Arkadaşa kazık atar
Kurtulamaz kazıklardan
Uyarınca bozuk atar
Kurtulamaz bozuklardan

Hem abtestli, hem namazlı
Kurtulamaz günahlardan
Hem niyazlı, hem de nazlı
Hayır görmez sevaplardan

Bu insanlar Allah kulu
Ağzı yavan dili sulu
Türkmen abdalların oğlu
Hayır görmez insanlıktan.

Aşır TUNCA