KÖYLERE

Düzen ettim cura sazın telini
Gezek memleketi kesme dilini
Seyreylen geziyom Avşar elini
Her gördüm dala konamam gönül

Çanakpınar eşkiyası yazının
Tadı olmaz meclisinin sözünün
Boyu kısa gelininin kızının
Eğlenip misafir olamam gönül

Kafamı çevirdim aşkın dalgası
Güneşe çıkarmı kara gölgesi
Karapınarında bitmez kavgası
Arada sulhçu olamam gönül

Yüksek dağlarında maden süzülür
Kadın erkek tünellere düzülür
Dağda odun eder şahit yazılır
Zelfin salına konamam gönül

Kucağına çekmiş kızıl gölü
Üstüne yaslanmış dedenin beli
Sayımda çok çıkar sağlamdan keli
Nurvanaya doktor olamam gönül

Hayatta kimseye düşünmem plan
Varmı benim gibi ortada kalan
Tokların sözünün hepsi yalan
Kuru iftiradan duramam gönül

Irmağın üstünde kepirinin eli
Bütün küfür söyler lisanı dili
Yediden yetmişi zırzırı deli
Kâbe olsa yine uğramam gönül

Akmezar kurulmuş ovaya düze
Beyaz çar çevirirler geline kıza
Erkeği kadını tapıyor kaza
Anlamam lisanın bilemem gönül

Muhtarıdır kalenderin birisi
On para etmez tatarın gerisi
Alevidir manirenin yarısı
Ben buçuk milletten olama gönül

Bir sıradır evlerinin pedalı
Güzelce yi dersen yüksel odalı
Erkeği kadını cimri modalı
Eğlenip misafir olamam gönül

Etrafını çevirmiş ufacık dağlar
Kendine süs verir gönlünü eğler
Madrasan köyüde sonradan beyler
Aslı boz kendi bey olamam gönül

Sen bir şahin oldun gönül bir turna
Sakın, geç yanından, yanına varma
Taf yetmiş milletten karışık kırma
Kimsenin aslını soramam gönül

Hana adet olmuş küfür işlemek
Zor onlara o mesleği boşlamak
Adetleri yolda yolcu taşlamak
Mandal özü sapa uğramam gönül

Saçlıyı görürsün kavlak özünde
Sebat olmaz Sıradanın sözünde
Haleviğin meymenet yok yüzünde
Eğlenip orada kalamam gönül

Hayatta sevdiğim el el gezmesi
Tükenmez aşığın destan yazması
Karaşıhlı bir çingene bozması
Onların aslını bilemem gönül

Cingözün suları dikine akar
Severler kavgayı insanı sokar
Büyüğü küçüğü kekliğe tapar
Şimdiden sonra avcı olamam gönül

Gönül gezdik ovaları dağları
Ta öteden beri giyer tuğları
Asıl zade karamuklu beyleri
Genede aslını bilemem gönül

Suları çok soğuk saçıyor köpük
Kızları poyraza atıyor tepik
İmamı hovarda muhtarı kopuk
Aslantaş köyüne varamam gönül

Aşık Mehmet gerek değil gerisi
İner biner kaymakamı valisi
Emiruşağı tüm köylerin parisi
Yinede köyümden yıramam gönül

TÜRKLÜĞE HİTAP

Sulh sever milletin mert kişileri
Çok şey bekler vatan senden Türkoğlu
Sana temel olmaz yaban taşları
Öylemi emretmiş Atan Türkoğlu

Yaptığın zaferler sınırsız sayı
Gencin ihtiyarın vardır bir payı
Semanın yüzüne yıldızı ayı
Şanlı bayrağında tutan Türkoğlu

Acıma düşmana kanlı zalime
Eğer anlamazsan danış alime
Göz at tarihlerde Yavuz Selime
Geçilmez setleri yıkan Türkoğlu

Ecdadın cihana minnet etmemiş
Allah bir resul hak yoldan sapmamış
Bıyığın kıvırmış saç uzatmamış
Faul bir rumuzsa utan Türkoğlu

Dertler dermansızdı gönüller hasta
Atan çıkmamıştı memleket yasta
Bir çok tabiyemiz koca Kafkasta
Kanını toprağa katan Türkoğlu

Asırlardan beri şahlanan atsın
Sancaklı bayrağı şanlı yiğitsin
Beni sevmeyenler defolup gitsin
Türkiye Türklere vatan Türkoğlu

Süzülmüş Kal gibi kanımız dürüst
Biz kalkan oynarız sevmeyiz tivist
Yıkıl git karşımdan kahrol Komünist
Kör değil dünyaya bakan Türkoğlu

Şöyle bil ki Sovyet sana dost olmaz
Evlat büyür fakat baba ast olmaz
Yunana köpek it derisi post olmaz
Yorgunken karşına cıkar Türkoğlu

Buharın eritir yağan karları
Kim ki sevmez öz Türk olan erleri
Vurursa nağrayı yırtar yerleri
Coşkun sular gibi akan Türkoğlu

Hiç vatandaş sayman yoldan azanı
Sulhumuz kuvvetli tanı Lozanı
Mehmet aşık bu Avşarın ozanı
Yabancı kuş değil öten Türkoğlu.