|
Acılar Karla Kaplanırken 1
¤ le mardi 26 juin 2002 à 01h11
Objet : ACILAR KARLA KAPLANIRKEN
Evet, kızı takip eden çocuk da suçlu değil zaten.. o da korkuyor bu durumda... Ve nasıl davranacağını dahi bilemiyor... kaçmaktan başka... Ve şu söz can alıcı bir
nokta : "...Kes sesini! Sen fırsat vermezsen bu adam senin peşine takılmaya cesaret bulabilir mi? Bana maval okuma! "... Evet, işte bu düşünceyle öylesine suçlanıyor ki kızlar...kendileri bile buna inanıyorlar neticede..Ayrıca şu sözlerde çok dikkat çekici : "....... Utanmıyor musun ulan tekbaşına gelen bir kızın peşine takılmaya? Şunlara bak okuyacaklar da adam olacaklar şu vaziyetleriyle! Söyle bakayım sen kimin çocuğusun?"...Evet, okumak isteyen kişinin sevme hakkıyokmuş gibi... Oysa okul yıllarında başlayan bu masumca sevgiler ne kadar güzeldir... Neyse... ve işte önemli bir tesbit daha: "... Bor gibi küçük bir ilçede bekçi kendi kafasındaki suçlamaları aleyhimde birkaç kişiye anlatsa benim hayatımı karartmaya yeter..." diyordu içinden!Evet...gerçekten ana hatlarıyla konuyu yakalamış ve vermişsin...Ve su satırlar da çok güzel gerçekten : "Çekirge seslerinin yankılandığı sokaklardaki acı hatıralar gibi mevsimlerin ibresi kışlarş gösterirken damlarını örten beyaz hüzünler yine onların önlerine serilecekti.Acılar karla kaplanırken sadece damlar, kar küreği ve kırık bir merdivenolmayacaktı Sabiha' yı anlatan... "
Meral AKIN
Öğretim Görevlisi
¤ le samedi 06 juillet 2002 à 20h10
Objet : ACILAR KARLA KAPLANIRKEN
Merhabalar,
Öykünüz inanın insanın hayata daha da sıkı sarılmasına neden oluyor. Aslında ben de insanın mutluluk arayışını trajik bir arayış olarak görüyorum. Çünkü biz doğduğumuzdan itibaren aslında hayatımızı tüketmeye başlıyoruz. Ve bizim doğumumuz zaten trajik bir doğum. İstemeden geliyorsun dünyaya. Ve nereye, hangi ortama geleceğini bilmiyorsun ve bunları asla tayin edemiyorsun. Gerçek bu. Ama başka bir gerçek daha var. Hayatı sadece böyle yaşamamalıyız: acılar içinde. Yaşadığımız bu hayatı kendi anlamının dışında anlamlı kılmaya çalışıyoruz. Bu bizim mutluluk arayışımız. Elimizden geldiğince hayatı kucaklamamız lazım. Daha doğrusu bu hayatın içinde coşku ile var olmamız lazım. Tabi bunlar benim kişisel duygularım. Ama hayatın bir dönemini atlatmış ve yoğun yaşamış bir insan olarak şimdi kendimi son derece olgun, durulmuş, dingin hissediyorum.Bunu şiire borçluyum desem yanılmam, çünkü şiir dünyası gerçekten sonu olmayan farklı bir serüven ve bu serüveni hayatım boyunca izleyeceğime dair söz veriyorum sevgili Üzeyir bey.
Saygı ve sevgiler, her şey gönlünüzce olsun...
Özden BEYOĞLU
Kosova Radyosu
|
