EL SANATLARI VE GEÇİM KAYNAKLARI

BAKIRCILIK VE KALAYCILIK
Anadolu'da Tunç Çağında bakır, kalay katılarak tuncun elde edilmesinden sonraki dönemlerde bakır, altın, gümüş gibi madenler de dövme ve dökme tekniğiyle işlenmişlerdir. Maden işçiliğinde dövme, telkari, kazıma (kalemkar), çekiç işi kakma, küftgani, savatlama, ajır kesme gibi teknikler kullanılmaktadır. Bakırcılık sanatı Selçuklarla birlikte sıçrama yapmışır. Selçukların yaptığı en büyük yenilik %70 bakır, %30 çinkodan oluşan pirincin her türlü kap yapım ve işleme tekniğinde kullanılmasıdır.
Bakırdan genellikle mutfak eşyaları tencereler, demlikler, semaverler, cezveler,sahanlar, küçük mangallar ile kazanlar, hereniler, bakraçlar, helkeler, güğümler, ibrikler, leğenler imal edilmiştir. Kalay için bakırın dostu diyebiliriz. Kalaylanan bakır havadan etkilenip, paslanmaz ve kimyasal maddelerin aşındırmasına karşı korunur. Sivrihisar'da bir zamanların gözde mesleklerinden bakırcılık günümüzde kalmamıştır, sadece çok az sayıda kalaycı vardır.





YORGANCILIK
Kadife, ipek ve saten kumaşlardan yapılır. Yorgan yüzleri üzerine seçilen motifler kuru sabunla kumaş üzerine çizilir, iğne ile dikilerek ortaya çıkarılır. Yorgan iğneleri birden beşe kadar numaralandırılmıştır. Bir ve iki numaralı iğnelerle kaba işler, üç, dört ve beş numaralı iğnelerle de ince işler yapılır.

daha fazlası için oku..