BAĞCILIK

Sivrihisar'ı merkez kabul edersek, 45 derecelik bir açı dışında 5 km yarı çaplı bir daire
teşkil edecek tarzda Sivrihisar'ın etrafı bağlarla kuşatılmıştır. Ballıhisar yolundan
başlamak kaydı ile doğuya doğru bu çember içinde yer alan bağ semtleri : Pirenli,
solunda Deveci Yolu, kuzey doğusunda Kozlar Sekisi, Habip Çeşmesi, Çukur Çeşme,
Kanlı Kavak, Efendi Pınarı, üzerinde Höyük, Eskiköy, Ağaçarası, üzerinde Hocayaab,
Esegüneyi, Köşk ve Hisar Arkası, Baba Çeşmesi, güney batısında Gavur Köyü Bağları

Sivrihisar bağları, çardak ve tel üzerinde olmayıp yükseltilmiş sera tabir edilen toprağa
çubukların sancılması sureti, dip tabir edilen asmalardan meydana gelir. İklim şartları
bunu gerektirmektedir. Sıralar, ilkbaharda; bağ kazımı tabir edilerek kazılır ve bağ dipleri
sonra kapatılmak üzere emen şeklinde açılır. İki sıra arası sabanla sürülür. Sıraların aynı
istikamette olması sürüm sırasında dalların sabana takılmamasını kolaylaştırır. Kazımdan
sonra bağ budamasında çubuk uçları toprağa sancılır. İlkbahar yağmurları sonrası dipler
örtülür.

Sivrihisar bağlarında yetişen üzüm cinsleri : Beyaz ve Kara Maarif, Beyaz ve Siyah Kekre,
Mor, Beyaz ve Siyah Feslikan (Köfter), Arap Parmağı, Beyaz ve Siyah Kabuğu Kalın (Şıralık)
ve Kırmızı renkli Narenci.

Şıralık üzüm dışındaki üzümlerin her ne kadar şırası olsa da, kabukları gayet ince, nefis
koku ve tatta sofralık üzümlerdir. Maarif en evvel, köfter ise en sonra olgunlaşan üzümdür.
Şıralık ve sofralık kullanım dışında üzümden pekmez, hardaliye (Kükürtle şıranın
bekletilmesi) ve nardenk (çöpü suya vurarakyapılan sirke) elde edilir.


KAYNAK
Orhan Keskin, Bütün Yönleriyle Sivrihisar, İstanbul-2001, s. 110-112

daha fazlası için oku..