|
ŞEFTALİ
Tenim tüylü ve parlak,
Özüm tatlı ve yumuşak,
Göbeğimde
Bumburuşuk yumurcak.
BARIŞ
Kavga, döğüş, didiş, uğraş;
Kime yarar kan, barut, yaş.
Nereye kadar yıkım, zulüm;
Ölüm kusanı görmez mi ölüm?
Çiçek solmuş, orman yanmış, ev yıkılmış;
İnsanlar saçma arzulara takılmış.
Bebek ağlar, çocuk hasta, analar üzgün;
Babalar kırgın, yorgun ve küskün.
Mutluluk kuşuna değmiş bir kurşun!
Mavi göklerde dizi dizi uçan kuşlardan,
Yeşil çayırlarda öbek öbek
Ak papatyalardan, al gelinciklerden,
Başı karlı dağlarda çam kokan ormanlardan,
Denizlerde derelerde, göllerde
Sürü sürü, renk renk balıklardan
ALMAZ MISINIZ HİÇ DERS?
Ne bu kin, ne bu vahşet, ne bu hırs?
Doğa ana bunca cömertken,
Olmak varken yaratıcı ve üretken,
Birbirinin gözünü oyar insanlar neden?
Artık vurmak yerine
Vermek gerek el ele de
Tüfekler, tabancalar yerine
Halaylar, horonlar çekmeli!
Göklerde roketler, füzeler değil,
Güvercinler, kırlangıçlar uçmalı!
Yaşamı bir ekmek gibi
Kardeşçesine bölüşmeli!
Barut kokusu yerine evrene
Kekik, karanfil, gül kokusu sinmeli!
BARIŞ GÜVERCİNİ ARTIK HER YÜREĞE İNMELİ!!!
|
