(bu küçük şiiri eski sevgilim benden ayrıldıktan sonra ona msj olarak göndermiştim ve tam beni anlatıyordu!)

Karanlık,içine beni bile alamayan küçük dünyamda Bir ateşböceği kadar az ışık versen de,tek ışığımdın Biliyor musun?Nerden bilirdim yanına yaklaşıp,dokunmak istediğimde parlayıp beni küle Çevireceğini...

Küçük bir özlem yakarsa yüreğini
Ve acı çekersen hasretten yana,beni an.
Çünkü ben,içimde yüzbinlerce özleminle,
Hergün seni anarak yaşıyorum.
Hasretin bu kadar acı vereceğini bilmezdim.öğrendim...
Çünkü benim her saniyem hasret...
Severken,özlerken ve hep yalandan gülerken,bilmedilerki
İÇİMDE SEN VARDIN VE HEP SEN OLACAKSIN...

Penceremin önündeyim dalmışım gökyüzüne
Bulutların arasında yer ararken kendime
Sonsuzluğu dolaşırken sensizliğe alışırken
Herşeyini unutmuşken kahretsin aklımdasın
Ve sen bunun farkındasın!..

Acımak sevgi değildir,üstünlüğün kabulüdür
Hoşgörü sevgi değildir,istemediğine katlanmaktır
Bağımlılık sevgi değildir,gereksinimin karşılanmasıdır
Sevgi değer vermesini bilmektir
Sevgi yaşama hakkını kabul etmektir
Sevgi var olmaktan kıvanç duymaktır
Sevgi eşitliğin duyumsanmasıdır..

Seni unutmayı düşündüm yine dün gece.Bir sigaranın üstüne yazdım adını.
Duman duman atacaktım seni içimden,rüzgar savurup götürecekti küllerini.
Sigaram bittiğinde kurtulacaktım senden,silecektim gözlerimden hayalini.
Ama nerden bilirdim senden kurtulacağım derken her nefeste seni içime çektiğimi...

Ne senden vazgeçerim,ne düşlerimden
Ne de gözlerimi kaparım hayalinle yaşarken,
İnan hayatı seni bana verdiği için,
Seni ise hayatıma anlam verdiğim için seviyorum!

Neden zor bu kadar seni sevmek ve bulamamak?
Dokunmak istedikçe uzaklaşmak,düşündükçe unutmak?
Neden hep bu kadar zor olmuştur sevdiği halde söyleyememek?
Hep bir şeyler gizlemek,sana sahip olacağım yerde
SENİ KAYBETMEK!

Seni seviyorum demek herşeyden önce kabullenmektir.Sevdiğin nasılsa öyle kabullenmektir.Sahiplenmeye çalışmak ise büyük bir hataya düşmektir!

Bu şiirim sana sevgilim,bir an önce dönmen tek dileğim,gözyaşım karışıp denizlere,Sana ulaşır belki hasretim.Elimle tutamadığım,gözlerimle göremediğimsin,şimdi çok uzakta,nerden bileceksin halimi...
Hasret kapımda nöbet tutuyor,sevgilim uzak bir şehirde,gözlerim onu arıyor,bir kuş olup uçup gitsem,aşsam şu engelleri,varsam yanına,öpsem seni...yanı başımda durur gibisin,bu kadar uzak olup kalbimde uyuman ne tuhaf ama güzel şey...

Neden o kadar merak ediyorsun ne yaptığımı?Güneşe mektup yazıyorum.Görmüyor musun? işim var oyalama beni,yağmurları gözlerine dolduracağım daha,mum dikeceğim denizlerime senin yollarından yürüyeceğim usulca,Sana arkadan yaklaşıp sımsıkı sarılacağım...

Yaralıyken,çaresiz ve mutsuzken,sıkıntılıyken bile ilk seni düşünebilmek ne kadar güzel.Deniz köpüğünden şiirler yazabilmek,deniz mavisi şarkılar söyleyebilmek,dalgalarla dans etmek ve seni düşününce bütün sıkıntıları unutup yitirdiğim şeyleri yeniden kazanmak ne güzel...
(bu Biricik DOSTUM DİNÇER İÇİNDİ)

Dün gece aklımda sen vardın,yatağa girerken hala aklımdaydın.Ve rüyamda sen vardın!öyle tatlıydın ki sana bakmaya doyamadım.Sımsıkı sarıldım ve gözlerimden yaşlar akmaya başladı.Silmek istedin izin vermedim,bunlar mutluluk göz yaşlarıydı,Bırak aksın dedim.Ama en kötüsü uyandığım andı!O zaman yanımda sen yoktun göz yaşlarımı silmek isteyen yoktu!Öylece ağladım gözlerimin verdiği acıyla...