İSTİKLÂL MARŞI
Korkma sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;
O benimdir, o benim milletimindir ancak.
Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilâl!
Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helâl.
Ebediyyen sana yok, ırkıma yok izmihlâl:
Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet;
Hakkıdır; Hakka tapan, milletimin istiklâl.
Mehmet Akif ERSOY
Not:Dikkat edilirse ilk ve son kıtaları bestelenmiş.
1924 yılında kabul edilen ilk bestesi
Bestekâr: Ali Rıfat Çağatay
1930 yılına kadar bu beste kullanıldı.
Daha sonra, Cumhurbaşkanlığı Orkestrası şefi olan Osman Zeki Üngör'ün bestesi ile değiştirildi ve son hâlini aldı.
Marşın armonik düzenlemesi Edgar Manas, bando düzenlemesi ise İhsan Servet Künçer tarafından yapıldı.
***
"Bu marşın İstiklâl dâvâmızı anlatış cihetinden büyük bir mânâsı vardır. Benim en beğendiğim parçası da budur:
Hakkıdır hür yaşamış bayrağımın hürriyet
Hakkıdır Hakk'a tapan milletimin İSTİKLÂL
Benim bu milletten dâimâ hatırlanmasını istediğim vecîzeler işte bunlardır."
Mustafa Kemal ATATÜRK
***
Önemli hatırlatma:
Mehmet Âkif ERSOY, şiir için Meclis tarafından teklif edilen 500 liralık ödülü almamış ve şu temennîde bulunmuştur;
"Allah, bu millete bir daha İstiklâl Marşı yazdırmasın!.."