ASLINDA!


Aslında geçen gündür; yaşarken anlamadığın,
Ayrılıkların ardında yüreğindir; darmadağın.
Oysa sevmenin ikiz kardeşidir nefret sandığın,
Aslında! bir bakış-bir gülüştür aşk aşk diye aldandığın

KAÇINCI UYKUNDASIN?

Karanlıklar çöktüğünde ayak izlerimin üstüne,
Peyder peyder ağlayan bir gülün gözyaşlarıydı...
Yağmur damlalarının fütursuzca seviştiği!

Senin duymadığın ya da duymak istemediğin,
Yaşanmamış masalların!büyüsünü bozuyordu;
Itır kokularını taşıyan rüzgarın uğultusu.

Kaf dağı kadar büyük sevdaların...
Un-ufak kum zerreleri kadar küçülmesiydi,
İhanetin kül rengi; demir atarken gecelere.

Seher vakti yalnızlıkları voltalarken ömrümde!
Sen kaçıncı uykunda, kaçıncı rüyandaydın bilemediğim,
Ben kabuslarınla sarmaş dolaş nöbetlerindeyken.

O ZAMAN...

Ne vakit dönse yüzün yüzüme;
Gözlerinden bir nehir akar yüreğimdeki okyanuslara!
Alır götürür beni bilinmezlere; hayır diyemem.
Kuşatılmışlığım keder versede bana, esaretimden gocunmam,
Ruhumu kırbaçlayan gülüşlerin çakılır kalır suskunluğuma.
Sen kaçarsın benden...ben koşarım sana hep!
Kimi de bir çift kelamına nadaslanır gönül bağım,
Harman yeri gibi savrulur saçların ellerimdeyken tel tel.
Prangalar vururum zamana, ikimize ait anlarda,
Seni sen yapan sevdamı yere ayrı, göğe ayrı sererim!
Katar katar bulutlar şiirlerimi okur sağanaklarla.
Uçan kuş...kanat çırpan kelebek beni sana anlatır,
Beyaz mendillere gücenmiyor artık yüzen gemiler.
Ne vakit seni seviyorum desen bana;
Güller kızarır utancından, dikenlerini saklayarak.
İçimde kuyular kazılır ayrılıkları gömmeye derinliklerine!
Dünya bir başka döner durur dudaklarının ateşinde,
Gökyüzünün mavisi, yeryüzünün yeşili daha da anlam kazanır
Sen...hep sev beni, benim kadar olmasada razıyım inan.
Seni seviyorum bir tanem sakın unutma!

AY IŞIĞI


Ay ışığını haram ettik tenlerimize,
Artık gecelerin sadece gri tonları koynumuzda.
Yakamozlar kirpiklerimizin arasında hapis!
Hayallerimiz sevişmiyecek uzanamadığımız bedenlerimizde;
Sen seçtin bu ayrılığı neden diye soramadığım oldun.
Giderken avuçlarıma bıraktığın bir kaç deniz taşı,
İnci taneleri gibi sol yanıma gülümsesede acı acı;
Geri getirmeyecek ılık rüzgarlar; o sen kokan kokunu.
Temmuz akşamları öykümüzü anlatacak dağlara taşlara,
Suya küsecek belki de o çok sevdiğimiz ay ışığı.
Sen benden...ben senden bu kadar uzakken; sebebsizce!

GİTMELERE AĞIT!

Dalmasın o güzel gözlerin uzaklara lütfen...
Düçar olur bu gönül yokluğunun her anıyla,
Sonra;yanarım da söndüremezsin,ağlarım güldüremezsin.
Üstelik, ne sen poyrazsın ne de ben bulutum sürüklenecek!
Kal yanımda ne olur, bir ömür boyu göz göze,
Gül dalında, çiçek baharda güzeldir bunu sakın unutma.

Yazmasın o güzel ellerin hasret fermanını lütfen...
Kahır olur bu yüreğin attığı her çarpıntı,
Sonra; yağarım durduramazsın, ölürüm yaşatamazsın.
Üstelik, ne sen ırmaksın, ne de ben çer-çöpüm sürüklenecek!
Kal benimle ne olur bir ömür boyu el ele,
Yağmur göğe, toprak yere yakışır bunu sakın unutma.

Susmasın o bal dudakların, bir şeyler söyle lütfen...
Çöl olur dudaklarım, alev alev buselerinden mahrumken,
Sonra; kururum yeşertemezsin, kırılırım düzeltemezsin!
Üstelik, ne sen ayazsın ne de ben yaprağım sürüklenecek!
Kal kalbimde ne olur bir ömür boyu dudak dudağa,
Sen bensiz, ben sensiz asla yapamayız bunu sakın unutma.