ACİZLİĞİME KIRBAÇ

I.

Kurtulmaya çalıştın mı karanlıktan
Bir menekşe dikiliyor can toprağına
Bir o kadar yalnız gülümsüyor

Ne de güzel elleri açık şükretmek
Bir aba gösterildi görüyorsan
Sopalar sığmıyor karnına
Ağrıların doktora gerek kalmadan susuyor

Bir diken batıyor gözlerinde
Dikilen anıtların suya gömülüyor
Ölüme yöneldikçe yüreğim bunalıyor

Şarkımız vardı, nakaratsız
Tek kelime ve susarak raks edilen

II.

Güzel şey ölüm
Girintili çıkıntılı bir fasıl
Bitmesin istersin her başladığında
Ve ateş küle döner, ısıtır yokluğunu
Ekzotermik...

Ağlama
Dayan!

Öyle ki kuşlar susmadı daha
Sahibi hala bahçesinde, kovalamakta bizi
Yüreğim var ellerimde
Sahipsiz bağlardan devşirme...

III.

Sen hiç içinden ağladın mı?
Hiç köşe kapmaca oynadın mı tek başına
Böyle benim gibi yana yana
Bakakaldın mı ağlayana..
Çaresiz...

Yenilmişliğime bir taç
Bir kırbaç
Yoktu ilaç
Yalnızca açtım
aç...