SORGULARIM DEPREŞİYOR

Bir ışın saldım gökyüzünün göbeğine
Pusular kurdum sözlerin öbeğine
Açtım dallardan yaprak yaprak
Topraklara kapanarak, can diledim

Kelimelerin tütsüleriyle deva buldum
Her karaltıda körlüğü yaşadım
Uğursuz kılınmış kedilerin siyahını aldım
Sardım ağrıların mabedi başımı

Çevrilirken topaç
Savruluyordu ruhum aç,
Dünyanın üstünde ben miydim efendi
Bir böceğe bile yetmezken beşerin fendi

Boş iken doldurmaya pek çalışmadım
Yağmur yağar belki dedim
Türkürmeleri serinleme sandım
Yanıldım...

Açılar birleşerek tümler miyim bilmem
Gözyaşlarım tohumlara can katar mı bilmem
Sarılmış sürgünler şahlanmakta göğe doğru
Artmakta bedenimde nefsime dair sorgu...!