buradayizhepimiz.sitemynet.com
Anasayfam SİGARA KARAMAN SPOR FIKRALAR ŞİİRLER MESNEVİDEN HİKAYELER MEVLANA DİNİ SOHBET KÖŞESİ

ŞİİRLER

BURASI KARAMAN

Bir sihirli beldesin, sen eşin yok
Bir sihirli meltem eser sokaklarından
Ana yurttan ad almış, köylerin sıra sıra
İşte Kızık, Salur, Beydili, Aşıran
Larende de bugün zorlu şenlik var
Mahşer gibi olmuş yollar sokaklar
Dellal dedi: dinlemekte fayda var
Mehmet Bey'in fermanıdır okunan
Oturmuşta Yunus, Şeyhlik postuna
Kocaman bir tesbih almış destine
Söyle, söyler ahbabına dostuna
Mehmet Bey'in fermanıdır okunan
Mevlana çıkmış, burada çileden
Koca külah giymiş sarı keçeden
Yolcuyum veda diyor Türkmen kocadan
Anam bacım emanet sana Karaman

Talat DURU

Bu bölüme, kendi belirlediginiz konuyla ilgili bir yazı girin.

KARAMAN VE SEN

KARAMAN'a hiç gitmedik seninle
Görmedik çarşısını, pazarını, insanlarını
Dolaşmadık caddelerde, sokaklarda
Kalesine tırmanmadık el ele
Sen görmedin Karaman'ın güzelliğini
Hiç gitmedik ki seninle
Karaman'ın insanları bir başka candan
Hilesiz, riyasız, yabansı değil, sokulgan
Saman tozu, taze buğday, taze ekmek kokusu
Öpülesi, nasırlı elleri toprak toprak
Yüzleri güneş yanığı, gözleri bulutlarda
Karaman oğlu Mehmet Bey'in dili konuşulan dil
Yanında, yörende Türkmen kocası YUNUS'lar
Erdemi, sevgiyi, güzelliği anlatırlar...
Sana Karaman'dan sesleniyorum, duy beni, dinle
Sen görmedin Karaman'ın güzelliğini
Hiç gitmedik ki seninle...
Açları doyuran verimli toprak
Göklere el açan uzun kavaklar
Konuk sever, iyi yürekli insanlar
Tertemiz caddeler sokaklar
Hele bir de mevsim baharsa
Rengarenk açılır güller, çiçekler
Çam kokulu, kekik kokulu solunan hava
Kendi ürünleridir yedikleri
Anaların ak sütü kadar helalinden
Buz gibi içilen sular
Şu dağlar Toros dağları
Şu dağın ardında benim köyüm var.
Karaman kimseye yad değil, yaban değil
Türk'e vatan olmuş bir kutsal toprak
Selçuklular, Karamanoğulları, Osmanlılar ve daha!
Daha önceleri de var...
Ulu Mevlanalar, büyük ozanlar
Ve Karacaoğlanlar, Aşık Yunuslar
Yiğitler, gaziler, kahramanlar
Gelip yurt edinip kutsamışlar...
Karaman kalesine çıkıp seslensem
Sesim yankı yapar Toroslarda, ovalarda
Selam desem kuşa, kurda, tüm insanlara
Sesimi ulu MEVLANA duyar
Derviş YUNUS duyar
KARAMAN OĞLU MEHMET BEY
Sonra KARACAOĞLAN duyar.
Sana KARAMAN'dan sesleniyorum
Sen de kulan ver sesim, duy beni dinle
Sen görmedin KARAMAN'ın güzelliğini
Hiç gitmedik ki seninle...

Ahmet Tufan ŞENTÜRK