SEN GİT
AŞK BANA KALSIN

Ne güzeldi hayat seninle beraberken;
Kuşların ötüşü, martıların çığlıkları.
Ne güzeldi hayat, herşey toz pembe,
Aşkımız bitmesin derken seninle...

Güneş hergün başka bir güzeldi,
Akşam ise ona keza.
Zaman hızla akıp geçrdi,
Aşkımız bitmesin derken seninle...

Hergün; bütün güzelleğiyle bir gül açar,
Toy bir bülbül güle aşık
Ben sana aşık olurdum.
Aşkımız bitmesin derken seninle...

Şimdi ise;
Bütün bu güzellikleri,
Bütün bu yaşanmışlıkları,
Bırakıp gidiyorsun arkanda.
Peki git, git şimdi...
Sen git aşk bana kalsın...

YAĞMUR
YAĞMALIYDI

İnce bir yağmur yağmalıydı gülüm!
Yağmur saçlarına düşmeliydi.
Kaçışan bütün insanlara inat,
Ağır ağır yürümeliydik kaldırımlarda.

Sonra yağmur durmalıydı gülüm!
Ebem kuşağı çıkmalıydı.
Elimde çiçek yerine,
Bir demet ebem kuşağı.
Yürümeliydik!
Kim bilir belkide geçerdik,
Elimsağma altından.
Sırf o saçma hikayeye,
Muhalefet olsun diye.

Yağmur yağmadı be gülüm!
Ebem kuşağıda çıkmadı.
Papatyalar bile kaçmış buralardan.

Hep güneşe inandık gülüm!
Yada bulutlara.
Nefesimiz bu yüzden tutsak ayaza.

Dedim ya gülüm!
Yağmur yağmalıyıdı;
İliklerimize işlemeliydi yağmur.
Ve ben sana gelmeliydim,
Elimde ebem kuşakalarıyla...

Meriç Ergin