şanlı tarihimiz

ÇELTİKLİ KÖYÜ
Nüfus : 288 (2000 yılı nüfus sayımı sonucu)
İlçeye Uzaklık : 40 km
İle Uzaklık : 110 km
Muhtar : Rıza GÜLŞEN





“Bizler Modanlı aşiretindeniz. Urfa Siverek’ten Haymana’ya göçettik. Geliş tarihimizi kesin olarak bilmiyoruz. Ancak Çeltikli’ye yerleşen benim beşinci dedem Ali Dehero’dur. Altı kabile olarak oradaki kuraklıktan etkilenen aşiretimiz Urfa’dan göçederek Haymana’da ilkin İnler Katrancı köyüne yerleşiyor. Bir müddet sonra oradaki sineklerden, bataklıktan rahatsız olunca kalkıp Toyçayırı köyüne göçediyor, buradan da her biri ayrı köylere dağılıp Haymana’daki altı Modanlı köyünü meydana getiriyorlar. Bu köyler Çeltikli, Toyçayırı, Karasüleymanlı, Katrancı, Saatli, Yamak’tır. Bizimkiler Çeltikli’ye yerleşmeden evvel Cihanşah ile Sinanlı köyleri arasındaki Deliktaş denilen mevkiyi mesken tutmuşlar, oradan buraya gelmişlerdir.”
Hacı Mahir DOĞAN: “Köyün kurucularından Ali Dehero yüzbaşı imiş. Sancak da ondaymış. Kendisi Uç Beyi imiş.” deyince oradan Hasan KAPLAN söze karışıp bir açıklama getiriyor: “Kuraklık yüzünden Urfa’dan göçetmedik. Osmanlı Devleti bizi buraya görevli olarak gönderdi. Buralar hep Ermeni ve Rum imiş. Buralardaki hakimiyeti sağlamlaştırmak için bizleri uç beyi olarak gönderdi. Muhtarın bahsettiği sancak(bayrak) da o yüzden bize vermiş. Bizler buralara geldikten sonra tedirgin olan Ermeni ve Rumlar, büyük yerleşim yerlerine kendiliklerinden göçettiler. Biz de onların boşalttığı köylere yerleştik.” diyor.
Mustafa YAZAR: “Burası önceleri eski bir köy imiş. Biz buraya hazır konduk” diyerek Hasan KAPLAN’ın sözlerini tasdikliyor.
Hasan KAPLAN: “Hacı Memet Kabilesi(DOĞAN, GÜLŞEN, AYTAÇ, YILDIRIM soyadlı), Ömeroğulları(KAPLAN, ÇİFÇİ, AĞIRCAN soyadlı), Carcarlar(EMEKTAR, TÜRKAN, ŞAHİN, TÜMTÜRK soyadlı), Sürtükler(YÜZER, KOÇ, ÇEVİK soyadlı), Hasanı Kettikler(ÖZDEMİR soyadlı)’den köyümüz meydana gelmiş, yayılmıştır. Hasanı Kettiler, Kırşehir Çiçekdağı’dan gelmiş, diğerlerinin tamamı ise hep birlikte Urfa Siverek’ten göçetmişlerdir.”
Köyde ilk zamanlar Sındıran boğazından Sinanlı’ya kadar geniş bir arazide çeltek ekimi yapıldığında köyün adı Çeltikli konulmuştur.
Çeltikli, tarihi eser yönünden zengin bir yerleşim yeri. Köydeki birkaç mevkide ve köy içinde Roma döneminden kalma pek çok esere rastlamak mümkün. Elmalı, Güllübahçe, Çukurveren tarihi mevkileri. İmampınarı mevkiinde de mağaralar var. Tarihi kaleleri var. O kalenin içindeki eski ev ve yapıların izleri günümüze kadar ulaşmıştır. Mahir Amca, “Aydınların eski evlerinin yerinde 12 metre derinliğinde mağaraya rastlandı. Birine dolu dediler, ikisi boş.” Muhtar: “Ora için Frigyalıların darphanesi diyorlar.” Köyün içinde dolaşırken cami kapısındaki taş dikkatimi çekiyor. Sütun olduğu belli taş ve benzerinden köyde çokça var. Hacı Osman BAŞARAN bizi evine götürüp, orada üzerine inşa ettiği evin temelindeki taşları gösteriyor. Taşlardan oranın eskiden büyük bir bina, yapı olduğu açık bir şekilde görülebilmektedir.
Bumsuz ile Çeltikli arasında Elmalı adıyla eski bir yerleşim yeri var. Bu yerin kalıntıları günümüze kadar ulaşmış.
Tarih İçinde Haymana kitabında, 1935 yılı sonbaharında Prof.Dr. Frans Miltner tarafından Çeltikli civarında yapılan tarihi araştırmalarda eski devre ait pek çok mezar taşına rastlandığı, bu mezar taşlarının bazılarının resminin çekildiği, bazılarının ise Ankara’daki Ogüst Mabedinin yanındaki depoya götürüldüğü anlatılmaktadır. Köyden Süleymanoğlu Mustafa’nın evinde bulunan mezar taşında: “Heliodoros’un oğlu Dionusros ve Farkanos’un oğlu Dionüsios ve Paza’nın oğlu Hilodoros Markios ile Galati ve Mürebbiye Chrüsidoros’un hatıraları için bu taşı diktirdiler.” ibarelerinin yazılı olduğu ve üzerinde solda bir bayan, arkada bir erkek çocuğu, sağda ise bir adam olan üç kabartma insan resminin görüntüsünün bulunduğu yazılmaktadır.
Eski mezarlıkların yukarısından köyü izlerken orada kaynağı karşı ki tepe olan çeşmeden çocukların getirdiği buz gibi sudan içiyorum.
Köy, Kurtuluş Savaşı yıllarında 18 gün Yunan işgalinde kalmış. Anlatılana göre Yunanlılar taş üstünde taş bırakmamışlar. Hatta camiye topladıkları köylüleri yakmaya bile karar vermişler. Feyzullah GÜL’ün anlatışıyla: “Dedem buraya ermeni zulmü yüzünden Erzurum Narman’dan gelmiş. Benim dedem Yunanlıların Yenice’deki komutanlarına gidip onun tercümanı aracılığıyla durumu anlatınca Paşaları bir pusula yazarak gönderiyor ve ondan sonra bizim köylülere dokunmuyorlar.”
Modanlı köyleri arasında alavere, gidip gelmeler devam ediyor. Birbirlerine kız-alıp vermişler, akrabalıkları devam ettirmişler. Çeltiklilerin bu köyler içinde Yamak ve Saatli köyleriyle ilişkileri daha yoğun. Çevrelerindeki Şeyhbızın köylerinden de memnunlar. Birbirlerinin düğünlerine, cenazelerine gidip gelirler… Aralarında kız-alıp vermeler de olmuş. Hatta şimdiki muhtarlarının annesi Yeniceli.
25 dekar ekilebilir arazileri var. Bu arazilerde buğday, arpa, mercimek, kimyon ekilmekte. Kışın 45-50 hane olan köy nüfusu, yaza doğru 115 hane oluyor. Köyün ekonomik durumu genelde iyi ve tarıma dayalı.
Köyden göçedenler çoğunlukla Ankara Sincan’ı seçiyorlar. Haymana’da 25 hane kadar Çeltiklili var. Bunlar ticarette ve siyasette aktifler. İçlerinden esnaf, zahireci, araba, traktör alım-satım işiyle uğraşanlar, müteahhitler, kamyoncular çıkmış.
Yufka, Bazlama, Hoşmerim, Kayganam, Ekmek Yağlısı, Gözleme, Çeltiklili kadınların yaptığı unlu yiyeceklerden bazıları.
1958 yılında eğitim-öğretime başlamış okullarında 23 öğrenci var. Okulları, eski ve yeni olmak üzere 2 binadan oluşuyor. Eski bina depo olarak kullanılırken yeni binada bir derslik var. Okulun tadilattan geçtiği taktirde kullanılır durumda olan lojmanı mevcut. II.kademe öğrencileri Yenice İ.O.na taşınıyor. Öğretmenleri Ayhan İPEK, Tokatlılı. Köylüler ve muhtar öğretmenlerinden oldukça memnun.
Köyde iki bakkal var.
Muhtar Rıza GÜLŞEN, birinci döneminde yaptıklarını eski mezarlığın üstündeki tepeden göstererek anlatıyor: “Köye imam lojmanı yaptırdık. Yeni mezarlık yerini tel ile çevirdik. Suyu olmayan mahalleye yeni hatlar döşeyerek suyu ulaştırdım. Arazi yollarını greyderle açtık. Bozuk olan Haymana yolumuz asfalt yapılıyor. Bumsuz ile aramızdaki yolun yapımına başlandı. Karşı ki tepede yeni su bulduk. Ancak drenaj çöktüğü için o suyu köye getirtemedik. Köyün içindeki elektrik direklerini ve hattını yenilettik.”
Muhtar, halledilmeyi bekleyen sorunlarını da şöyle sıralıyor: “Kanalizasyonumuz yok. Suyumuz yetersiz ve su hattı çok eski, yenilenmesi gerekiyor. Okulumuzun tadilattan geçmesi gerekiyor. Öğretmen lojmanımızın onarılmasını istiyoruz.” Bu işleri de önümüzdeki yıl gerçekleştirmeye muvaffak olacağını söylüyor.