|
|
SOKAK
ÇOCUĞUNA
Hayır, hayır sen o olamazsın
Karanlığın ortasında, soluk soluğa
Ürpertiler içinde
Beni o cami avlusuna bırakan hayırsız el
Senin elin olmaz anne
Hayır, hayır sen değilsin o!
Sen olamazsın
Yüreğin kaldırmaz bu gecenin matemini
Eritir seni çığlıklarım kaldırım
taşlarında
Sonra, gökyüzündeki bütün yıldızlar
Ağlar benim bu halime
Ay bile utanır bu garip manzaradan
Alır bulutları kapatır yüzüne anne
Hayır anne; bu hayırsız el
O uğursuz gecenin sebebi sen olamazsın
Ne yani şimdi sen,
Sen bu dünyanın kaldıramadığı kabahati
Benim omuzlarıma mı terk edeceksin yalnız?
Sorarım sana:
Bu cürümü kabullenecek misin?
Hiç hayalinde canlanmayacak mı minicik ellerim?
Sonra senin şefkatine muhtaç dudaklarım
Sonra, sıcaklığın ve o güzel kokun anne!
Ne yani şimdi ben
Sahipsiz ve kimsesiz,
Bu ucube kaldırımların çocuğu mu
olacağım?
Senin parçan olduğuma
Yalız yıldızlar ve ay mı şahitlik edeck?
Hayır, anne hayır!
Biliyorum hakikati,
Ay ve yıldızlar yanılıyor,
Kör gözlü gece ve boş sokaklar yanılıyor,
Böyle bir şey hiç olmadı
Kalpler hiçbir zaman bu kadar taş olmadı
Ve günah hiçbir zaman bu kadar günah sayılmadı.
Hayır, anne hayır!
Beni o zifiri karanlıkta,
O cami avlusunda,
Bırakan el
Senin elin olamaz.
Hayır anne!
Anneeee!
|
