|
SEVİYORUM İNSANLARI,HAYATI YAŞAMAYI
GÜLÜYORUM KENDİME BAZENSE
ACIYORUM
AĞLIYORUM HIÇKIRA HIÇKIRA
AMA........KİMİNNNNNN UMURUNDA
NEZAMAN BİTECEK BİLMESEM DE YÜRÜYORUM YANLIZ
HAYAT CİZGİMDE TEK BAŞIMAAAA
|
|
SEN BENİ HİÇ SEVMEDİN Kİ
İSTEMEDİN SEVGİMİ,UMURUNDA DEİLİM'Kİ BEN SENİN
YILLAR GEÇSEDE NAFİLE
SEVDİREMEDİM KENDİMİ
BEN SENİ SEVDİMMİKİ
NE İSTEDİMKİ BİR DÖN BAK GEÇMİŞE
MAZİ HESAP SORAR İKİMİZE.....
Hayat nedir ki dostum,
Biraz kül, biraz duman
Ne dumanı ak, ne külü pak,
Ne kül memnun hayattan, ne duman
Sevgi,
Sevgi insandır dostum,
Gerekçesi mi, mantığı mı, ölçüsü mü var.
Zaman olur garibanlaşır da,
Zaman olur dağları yıkar.
İnsan,
İnsan fanidir dostum,
Et, kemik, biraz da ruh
Ruh güzellikler, ruh hata dolu
Hayat gerçeğinin belki de böyledir yolu.
Değer,
Değer yaz yağmuru dostum,
Zirveyle zemin arasında bir hile,
Yükselmek çok zordur da,
Düştüğünü fark etmezsin bile.
(alıntı)
Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan, için rahat olsun.
Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır .
Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani
ağzınla kuş tutsan "Bu kuşun kanadı neden beyaz değil?" diye bir soruyla bile karsılaşabilirsin.
iki ucu keskin bıçaktır bu işin.
Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman.
Bu mahkemede hafifletici
sebepler yoktur.
İyi halin cezanda indirim sağlamaz
Sen, "Ama senin için şunu yaptım" derken o, "şunu yapmadın" diye cevap verecektir. Ve ne söylesen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla karşılaşacaksındır.
Üzülme, sen aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşadın . Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın.
"Peki o ne yaptı" deme. Herkes kendinden sorumludur aşkta .Sen aşkını doya, doya yaşarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik yaşıyorsa, ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? Hayatı ıskalama lüksün yok senin. Onun varsa, bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın.
Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. "Acılara tutunarak" yaşamayı Öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil.
Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki.... Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor.Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu?
Kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif verecek sana.
Yine içeceksin rakını balığın yanında. Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası.... Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun asolan yürektir.Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip de duymayanlar acıtsa da içini unutma;
yasadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte.
Sen yeter ki koru
yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu.Elbet bitecek güneşe hasret günler.
Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler
değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini...
NAZIM HİKMET
|
|
|
GECENİN SESSİZLİĞİ BU KADAR MI GÜZEL GELİR İNSANA BU KADAR MI RAHATLATIR
BU KADAR MI ANLAM TAŞIR
SESSİZCE BİR BEKLEYİŞ SARAR UMUTSUZ CA BEKLER SİN SABAHI
YILDIZLAR SANA EŞLİK EDER YANLIZ DEİLSİN OYSA
|
|
Bu nasıl ayrılık, bu nasıl veda
Gözlerin kal diyor dudakların git
Bakışın anahtar, gözlerin kilit
Ellerin aç diyor, dudakların git.
Ayrılık; dönüşü olmayan nehir
Yalnızlık; yıkılmış bomboş bir şehir
Kaç sevda kül oldu böyle kimbilir
Gözyaşın kal diyor, dudakların git.
Gidersem, bir daha dönmeyeceğim
Kalırsam, kalbime yenileceğim
Çözemedim seni delireceğim
Gözlerin kal diyor, dudakların git.
Duvardan insin mi resimlerimiz,
Yabancı olsun mu isimlerimiz?
Ya o, deli dolu gecelerimiz
Anılar kal diyor, dudakların git.
Bu roman da biter belki birazdan
Ne aşklar yıkıldı gururdan, nazdan
Ağlıyor besteler yine hicâzdan
Şarkılar kal diyor, dudakların git
Ahmet Selçuk İlkan
|
|
|
Sigaram da sana benziyor tıpkı onun da dudaklarımı yaktığı gözlerimi yaşarttığı oluyor,içerken hiçliğini atarken bittiğini hatırlatıyor bana ne kadar da garip şu üç kuruşluk sigara ne kadar da benziyor sana,bazen zevk veriyor bazen ise senin gibi ZEHİRLİYOR....
Seni özlüyorum.
Gecenin en zifiri anında bile
odamı aydınlatan bu aşkı özlüyorum
en çok da her gün duyabilmek için çırpındığım sesini. Seni özlüyorum işte...
Her kavgamızın sonunda çekdiğim sancıları, seni kaybetmek korkusu yüreğimi bir bıçak gibi kestiği anları bile.
Seni özlüyorum kabul ettim artık bunu...
Gözbebeklerimin içine yerleşmişsin ve dünyada iyiye ve güzele dair ne varsa içinde sen varsın.
Meleklerin kanatlarında geliyorsun sen bana her gün, martıların gözlerinde.
Bir papatya demetinin üstündeki uğur böceği oluyorsun, ayın şavkında, umudun mavisindeki en çok bu renge tutkunum bilirsin sen varsın.
Yüreğime işlemişim seni bir dantel gibi ince ince düğümlerle...
Çözülemezsin çözmem seni.
Oradasın orada kalmalısın.
Çünkü bir tek sen bu yüreğe yakışırsın.
Her gün içimi ısıtan asıl sensin sıcacık ışıklarında tüm ruhumu saran,
her yeni güne gözümü acar açmaz içine doluştuğunbir günaydınsın.
Seni özlemek dayanılmaz hale geldğinde bile hiç isyan etmiyorum.
Çünkü içimdesin ve seni göz yaşlarımla akıtmaya kıyamıyorum.
Özlemin sancılarıyla bedenim her gün ölse de aslında her güne yeniden doğuyorum.
Seni özlüyorum
çünkü seni seviyorum
hemde çok..
Doğrularını yanlışlarını sorgulamadan,
bir çocuk yüreği gibi masumca yaşıyorum seni.
Bu hayata verdiğim her nefesde gittiğim her yerde sende benimle birlikte varsın.
O yüzden yalnızlık hiç bilmiyorum.
Asla değiştirmeden, en katıksız halinle seviyorum seni. Özgürleşiyor aşkımız,
sevdikçe büyüyor özledikçe yüceliyor.
İşte en çok bunu, özlüyorum seni sevmeyi özlüyorum.
Sevdikçe daha çok özlüyorum,
özledikçe daha çok seviyorum.........
Yak Sevdanın Çırasını
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
düşürmüşse de ilkyazın tomurcuklarını fırtınalar
hayat kendini yeniden yaratan bir bahardır
verecektir en olgun meyvelerini mutlaka
yeter ki hüzünler sarartmasın yüzünü
Yak sevdanın çırasını türkülerle
barajını yıkan bir ırmak gibi katıl hayata
hüznün isyana dönsün artık
bitsin bezginliğin ölümcül suskunluğu
evde kalmış bir cinsellik değildir çünkü dünya
Ahmet Telli
|
|
