Günümüz İslam tefekküründe önemli bir merhale olarak kabul edilen benlik felsefesi, İkbal’in felsefi düşüncesinde önemli bir yer tutar. Temelleri, Kuran ve klasik İslam kaynaklarının yanı sıra çağdaş felsefe ve bilime dayanmaktadır. İkbal, benliği, sezginin bize bildirdiği temel realite olarak kabul ederken her türlü faaliyetin merkezi olarak görmüştür Aynı zamanda benliği, Allah’a doğru yücelmede en önemli merhale olarak görmüş ve onun inşasına çok önem vermiştir. Bu kavramı Farsça eserlerinde hodi, İngilizce eserlerinde self veya ego kelimelerini kullanmıştır. Aslında bu kavram, İslam düşüncesinde filozoflar, “nefs”, “ene”, “can”, “hayat”, “kendi” , “şahıs” , “özbenlik”, “ruh” vb. gibi manalara gelen şekillerde kullanmışlardır.Benlik; kişinin kendisi için edindiği şuurluluk, kendi beni üstündeki şuurlu bilgisi gibi tanımlarla açıklanmaktadır. Ancak, bu kavramın gurur, öfke ve enaniyet gibi manalarla bir ilgisi olmadığı anlaşılmaktadır. İslam filozofları nefsin mahiyeti hakkında çeşitli görüşler ortaya atmışlardır. Mesela; Kindi, fani olmayan basit cevher olarak kabul eder. İhvan-ı Safa, bedenden ayrı bir cevher olup metafizik alemden bedene geldiğine, bedenden ayrıldıktan sonra ahlaki arınmasını gerçekleştirmişse külli nefse katılır, değilse cismani alem içinde kalır. Farabi, faal akılla ittisal edebilen, nebati, hayvani ve insani diye üç çeşit olan, ayni zamanda her ayrı nefsin çeşitli güçleri bulunan kamil nefislerin yok olacağı kamil olamayan nefislerin ise ölümle birlikte yok olacağı bir varlıktır. İbn Sina, nefsin fizikle metafizik arasında bir köprü durumunda olduğu bedenin muharrik kuvveti olarak anlar. İbn Sina ayrıca, ariflerin düşündüğü noktaya da yaklaşarak nefse tasavvufi bir mana yükler. Nefsi natıkanın özelliklerinin başında kendini bilme şuurunun yanında Tanrı’nın varlığının bilgisini de koyar. Bu nedenle Tanrının varlığının bilinebilmesi için bilkuvve aklın bilfiil akıl haline gelmesi gerekir. Bilfiil akıl haline gelen nefis, cisimden farklı metafizik varlıkları kavrama melekesini kazanacaktır. Böylece nefiste benlik şuuru oluşacaktır. Benlik şuuru metafizik aleme açılan ilk kapıdır. “Nefsini bilen Rabbini bilir” ilkesinden hareketle nefis, kendini bilmeyle birlikte birlikte benliğine erer ve Rabbini de bilir. Dolayısıyla bir anlamda İkbal’in benlik fikrine yüklemiş olduğu mananın ontolojik yönü ile İbn Sina’nın nefs fikri arasında bir benzerlik var olduğu ortaya çıkmaktadır.Öte yandan insan benlik şuuruna sahip bir varlıktır. Yani insan, bağımsız benler olarak bir takım zihin ve ruh halleri içinde bulunan, düşünen, inanan, acı çeken, ümit ve gayeleri olan, birer ferttir. O halde ben tecrübesi halden hale geçen ve durup dinleme bilmeden değişin sürekli bir oluşum içinde akıp giden bir tecrübedir. İşte İkbal’e göre ben veya benlik; “zihin halleri diye adlandırılan olayların birliğinin kendisi” dir. Bu zihin halleri ve muhtevaları arasında kopukluk söz konusu değildir. Biri diğerine nüfuz eder, biri ötekini açıklar bedenimizin bir mekana bağımlı olması gibi bu haller böyle bir bağımlıktan uzaktır. Bilindiği gibi insan bedeni sonludur. Ancak zihin halleri sonlu değildir. Aksine o, bağımsız bir merkeze sahiptir. İnsan benleri arasında bir münasebet var olmakla beraber hiç bir ben diğer benin tecrübesini yaşamaz. Ancak aralarında bir münasebetin kurulabilmesi için ferdiyet ve bağımsızlık fikrinin kabul edilmesi şarttır

Submit    geldik     Site Ekle    Site Ekle , Dizin

Reiki, tüm canlıların içinde ve çevresinde sınırsız miktarda bulunan temel yaşam gücüdür. Din, tutunulacak bir inanç, Reiki ise sadece bedenimizle ilgili bir şeydir. Yani, Reiki’nin inançla hiç bir ilgisi yoktur ve dinlerin yerini alamaz. Ancak bazı durumlarda dindar olmayan kişileri yaradan kavramına yaklaştırdığı ve din felsefesini anlama çabasına yönelttiği görülmüştür. Reiki tüm insanlara verilmiş bir şeydir; hiç bir din, ırk, millet ile bağı yoktur.