|
BİR HEKİM OLARAK
Meslek, yaşamın sürdürülmesinde, ekmeğin kazanılmasında üstlenilen,giyilen gömlek. Meslek varolan yeteneklerle şekillenen ve yaşamanın bir aracı. Önünde boyun bükülen, köleleşilen , yaşamın bütün değerlerinin uğruna feda edilip harcandığı bir idol, bir mabud haline dönüştürüldüğü bir talihsiz devrin fırtınalı bir döneminde, mesleklerin içeriğinin tanımlanması ve asliyetinin rücu ettirilmesi ne kadar elzemdir!
Hekimlik de insan denen ahsen-i takvim sanatın sanaatkarının ihsanaları muvacehesinde şifayı arama, bulma mesleğidir. Kutsaldır, insanın ruh-beden yapılanmasına saygısı, yaklaşımı ölçüsünde. Kutsaldır, yeryüzü hilafetinin temsilcisinin dertlerine derman olma vesilesi olması hasebiyle.
Hekimlik, insanı insanca tanıyıp insanca muamele etme sanaatıdır aynı zamanda.Hekimlik hikmetten nasiplenmişlerin, hikmet pınarlarından kanmışların hakkıyla icra edebilecekleri özünde muhabbet, hürmet, şefkat ve ilim barındıran kutlu bir meslektir.Meslekleri aslı hüviyetinden çıkararak, onu yaşamın erişilmesi gereken tek hedefi, gayesi haline tesis etme teşebbüsü, günümüz yaşam tarzının, sapkın, çarpık ve problemli bir düşünüş-yaşayış biçimidir. Onu yaşamın seyrinde bir vasıta kılmanın mümtaz tarzından sıyırıp, söküp çıkararak tüm kıymetlerini uğruna heba etme, telef etme, yoketme ve ona temessük ile kendi kimliğinden vazgeçme seviyesinde uğruna manadan, ruhsal enginliklerden, aşkın değerlerden uzaklaşmayı bir yöntem olarak yaşamın eksenine oturtmak, mesleği paganlaştırmaktır. Hekimlik bu paganist bakış açısına yapısal özü nedeniyle ters, muhaliftir. Nevar ki, her şeyi paganizmin rezil çamuruna, bataklığına dönüştürmeyi bir ilke edinen modernist çarpık zihniyet, onu da ilahi mihverin, kutlu rotanın çizgisinden müdahalelerle, manüplasyonlarla, körlük ve ahmaklık şarabıyla sarhoş olup kimliğinden uzaklaştırmıştır. Kendi vatanında garip, kimsesiz, biçare kalmış bu mesleğin gerçek sahipleri imanlı hekimlerin, mesleğe asliyetini, asaletini, hüvüyetini, kazandırmaları üstün bir sa'y-u gayretle mümkündür. Şifa sahibinin, şifa kaynağı kitabının, bahşedilen ihsanlarına mazhar olacak güzel hekimler makamına erişmek temennisiyle
inananlara selam olsun!
HEKİMLİK BİLİNCİ
Günümüzde hekimlik, acı çekenlerin acılarına derman olmak ve onların acılarını dindirmek muvacehesinde asıl mihverinden sapmış bulunmaktadır. Zengin olmayı, çok para kazanmayı kendisine hayat felsefesi, hayat tarzı olarak seçmiş zorlu tıp eğitiminin sonunuda hayatın kapısında bekleyen batı tandanslı hekim, bu anlayış doğrultusunda kapital sahiplerinin hizmetine canla başla koşarak cebini doldurmanın, lüks bir yaşam sürmenin hayaliyle yoksullara, asıl acı çekenlere sırtını dönmüş, döndürülmüştür.Zira yoksulların kısa zamanda köşe döndürecek ne parası ne de malı-mülkü vardır! Onlara bakış, ilişki ve seviye ise parasal değerleri ölçüsünde, maddi bir beklentinin gerçekleşebileceği çerçevededir.
Tıp, ızdırap içerisinde kıvranan, küçük müdahale ve basit ilaçlarla tedavi edilebilecek çoğunluğun hizmetine karşılık azınlık kapitalist/parababalarının şımarık kültürlerinin, israf yaşam tarzlarının bir gereği olan kültürel açmazlarının rahatsızlıklarını kendisine çalışma alanı olarak seçmiş ve çoğunluğu sürü kabilinden görmezlikten gelme yolunu tercih etmiştir.
Zengin muhitlerin, seçkin kesimlerin yanıbaşında pıtırak gibi çoğalan tıp merkezlerinin asıl hedefinin para kazanmak olduğu,tıbbın da bu minvalde müşteri/satıcı derekesine indirgendiği bu zihniyet çarpıklığında, yoksulların bu pastaya katkıları ölçüsünde değer bulacağı da ayrıca önemli. Zengin batı, tıka-basa yemesinin, aşırı tüketiminin bir gereği olarak bugün, zengin hastalıkları diye bilinen çoğunluğun yabancısı olduğu rahatsızlıklarla uğraşırken, bu sahaya ciddi bir meblağ da ayırmış bulunmaktadır. Bu kapitali, kapabilmek arzusuyla zenginlere yardaklanma, onların aksırık, hıçkırıklarını tedavi etmek üzere kendini hizmete amede kılan benliğine, toplumuna yabancılaşmış hekim anlayışı, çoğunluğu asla anlamayacak ve periferde saklı gerçekliği hiçbir zaman algılayamacaktır.
Zorlukları değil, rahatı ve lüksü mihverlenmiş bu anlayış, yeni bir frenkeştayn meydana getirmektedir. Paran ölçüsünde, mal mavrlığın değerinde kabul görme, muamele.Acı ve ızdırap mikyaslıktan çıkartılarak yerine madde tahsis edilmekle, vicdani, ahlaki, manevi boyut ıskalanmakta, işte acımasız, zalim, şefkat yoksunluğu bir problem olarak gündeme oturmaktadır.
Yoksulları anlamak, yoksulların dilinden konuşmak ve tıbbı seçkin azınlıkların tekelinden kurtarmak ve asıl misyonu üstlenmek;işte arzulanan şey!
Zülfü KILIÇ
RUHSAL YENİLGİ
Maddi güç ve zenginliğin ifade biçimiyle kudret, toplumsal yönelimleri kontrol altında tutacak erke sahip olmaktır. Bu, sahipleri için itminan ve mağruriyet vesilesi olacak kadar özgüven, bağımsız hareket kabiliyeti, başına buyruk, kimileyin zulme değin uzanan bir seyir çizgisine maliktir. Güç, şeytansı aldatmaların da rahatlıkla sirayet edebileceği, çağlar boyu tiranların başvurdukları despotizmin asıl gövdesini oluşturmaktadır. Güç, güçten yoksun bırakılmışların heyulası, mazlumlar tarihinin dehşet tablosu... Zalimlerin günceli, yaşam stili
Gücü, tatmin edilmemiş arzularının vesilesi kılanların, yani fıtratın rüchaniyetini kirleterek, aşağılık nefsi emellerin derekesine indirenlerin karşısında, eziyetin, ezilmenin, sindirilmenin, korkunun dehşetinden kimliksizleşmeye başlamışların, bu elim silikliği, sinikliği, çaresizlikle izah edilemez. Biçarelik değildir bu. Olsa olsa gücün karşısında eğilmek, boyun eğmek, kendi benliğinden soyutlanarak başka benliklere bürünüp, insaniyet mektebinden istifa etmektir. Yani mağlubiyet psikolojisi.
Mağlubiyet, zihnin tüm fakültelerini kapatarak öğrenime ara vermek; kalkmaya bile teşebbüs etmeden, silkinmeden, henüz doğrulmadan bağdaş konumundan, yeninden diz çökerek çözülmüş bağlarıyla yüzükoyun kapaklanmak toprağa. Kudretin, içsel tasavvurunda yanlış yönelim, mübalağa, tasavvurun sapması; tasavvurun kemalini sağlayamadan rüşeym halinde emeklemeye mahkumiyet.
At koşturmak, ağırlıklardan arınarak hafiflemiş bedenle, aydınlık ufuklara şahlanarak dörtnala gitmek; sarsılmak, uyuşukluğu, mahmurluğu yırtıp atmak bir çırpıda, koşmak varken; yatalak, miskin, süklüm püklüm, sünepe bir yaşama razı olmak.
Güçlüyü, gözün görüntülerinde büyüteçle korku kabinine sokmak; korku ve küçülme alabildiğine; büyümeden tahkire, tasğire temayül. Ruhlarda mağlubiyet önce. Ruhlarda dizginlere, halkalara ve bukağılara maşukiyet; ruhlarda çözülme, erozyon, tefessüh, teseffül; ruhlarda evvela teslimiyet.
Ruhlarda taaffün, burun direğini kıran; galiz yıpranma, bozulup, dağılma. Ruhlarda tahribat, tahrifat ve taviz.
Bedenler şeref-yab inançlarından vazgeçmiş; köleleşmiş boyunduruk altındaki sürüler, ne yazar! Ruhlar yenilgiyi hazmetmiş , girdabında devranın garkolmuş, soyutlanmış bütün kıymetli varlıklarından. Ruhlar susmuş bir kez yenilgi karşısında.
Onurlu bir mücadelenin, başı dik bir yaşamın, alemşumul bir sistemin bendesi olarak, yerel sanemlere aldırmadan; ayakları metin adımlarla zemine, yaslayarak omuzları sağlam duvarlara ve dostlara, yol arkadaşlarına, yürümek, yürümek
Ebediyet yolculuğunun han odalarında geçici yaşamın idrakinde olarak, anı zaman takviminin yaprakları arasından koparmadan ebedileştirmek, ab-ı hayata açılan pencereden seyr-u temaşa etmek
Zaman yolculuğunun uğraklarında bir nefes soluklanma; esen tatlı, hoş kokulu bir rüzgar, yalayınca saçları; bir haber, muştulanınca maveradan; bir sevinçtir, yolculuğun molalarında, ebediyet pınarından susuzluğu gidermek
Dirilmek, uyku mahkumiyetine reddiye; uyanış, uyuşukluk dehlizlerinden; zulmete, aydınlık tohumları ekmektir yeniden. Dirilmek, ruhlara sinmiş pis kokuları canhıraş bir feryatla söküp atmak; puslanmışlıkları temizlik, seherlerin nur-efşan berraklığında. Temizlik, temizlik
Gücün karşısında blöfleri yutmadan, ruhun tüm savunma mekanizmaları tayakkuzdayken, değerlerinin farkında olarak, kendi benliğini, kendi özkimliğini yeniden keşfetmek
Kudreti elinin altında tutan ve imtihan vesilesi olsun diye bahşeden yaratıcının dergahında, huzurunda, arşının gölgesinde boynu bükük, sadece Ona yalvarıp-yakararak, sadece Onu arzulayarak, sadece Ona tevekkül ederek ittika etmek
Onun dışındaki kudret ve güç sahiplerinin gösterilerindeki zevali fehmederek, yeniden yaşama doğmak; baharlar gelsin, çiçekler donatsın süsleriyle diye, mevsimler yaşatmak; çağlayanlar coşturmak ruh dünyasında yeniden
Zülfü KILIÇ
KAYBEDİLEN DEĞERLER VE RUHSAL HAZİNELER
İnsan nefsinin eğilimlerini madde istikametinde eğrilterek, sapkın niteliklerin sivrilmesine ve faziletlerin ketmedilmesine çalışmak günümüz yaşam stili ve bakış tarzı olarak temayüz etmektedir. Labil bir düşünsel dalgalanmalanın stabil olmayan tabiatını içten kemiren tahripkar tatminsizliklerle, daha zalimane bir şekle devşirecek madde bağımlılğı, mal sevdası,aşkın olanı çizikleyerek, erteleyen, tersleyen çamurlu sakil heveslerin külliyetiyle insanın yeni keyfiyetini oluşturmaktadır. Düşünsel ağırlık, fikirsel arılık, ruhsal duruluk kirletilmiş bir zeminde kayarak, tutunamayarak yerini çirkinliklere terk etmiştir. Bayağılıkların aşalık dünyasında tüm kutsallıklar değer yitimine uğramakta, kıymetdar hazineler teneke kabilinde sıradanlaşmaktadırlar.
Bu keşmekeşin sarmalında ve erezyonun kucağında can hıraş feryadın sesinin kısılması, kıstırılması ile yitikler ülkesinde kayıp ruhun yalnızlığını, çölün sıcağında serabın illüzyonunu gerçeklerle karıştırmak en sıradan bir mesele halini almaktadır. Ruhun ızdırabı, can çekişmesi bile maskelerin gizli tezyinatı arkasında görünmemekte, yalancı gülücükler, yağlı boya tablolardan fışkıran yapay suretlerle kamufle edilmektedir. Kapatılan, saklanılan gerçekler, düzen kurucuların ellerinde yoğrularak yeniden şekillendirilmekte ve cilalanmış maskeleri yanılgıların girdabında bezgin, yorgun, bitap, pişman bir vaziyette yalnızlığı yaşarlarken, dehlizlerin kasvetli karanlıklarını ruhlarına taşımaktadır. Bu karanlıklarda geleceklerini kaybetmiş, yolunu şaşırmış, beklentilerine fırtına ekilmiş bedbahtların zelzeleden korunmak için sarıldıkları köksüz, dayanıksız yapılardan üzerlerine yıkılan tuğlalarla kendilerine yeni yaşamlar kurmaları ne kadar uzak bir kurtuluş, ne kadar uzak bir umut!
Malın, dünyevi sevdaların törpülediği ruhsal enginliklerle, aşkın tutkularda devinen, coşan önlenemez fizikötesi kalkışlar, deprenişler bu sefalete kurban edilmektedir. Sefih çöküşlerin altettiği kutlu duruluklar, aydınlık yücelmeler sürgünlerde kendi kabuğuna çekilip terk etmiştir bedeni. Uzaklara, çok uzaklara çekilip sıyrılarak küskünlüğünü ifade ederek, her şeyini toparlayarak uzaklaşmıştır.
Ruh göksel zenginliklerde büyür ancak. Ruh ayakların yerden kesildiği topraksı olandan ıraksamakla, yersel ağırlıklardan kurtulmakla hafifleşir, yükselir, yücelir. Ruh, bedensel hazların terkiyle tezkiye olur, durulur, nezih sıfatını kazanır. Bedenin doyumu ağırlıkları artırarak yere saplanmaya ve ruhu malın geçiciliğine feda ederek ebediliği yitirmeye neden olur.
Zülfü KILIÇ
|
|
TEKDÜZELİK
Yaşamı, tek yönlü beslenmeye mahkum etmek üzere, tekdüze, mekanik, kısır bir rotada seyre bırakmak; onu hastalıklara maruz bir halde, her türlü saldırıların karşısında korunaksız, çaresiz, zavallı kimsesizliğe sürükleyerek fıtratına müdahaledir. Kimliğine renk veren sembolleri, tek renge, tek şekle mecbur etmektir. Bu yaratılış gayesine, maksadına aykırı, tezat bir durumdur. Zira günü, bir öncekinden daha anlamlı, bayındır kılmak üzere canlandırmak; inkişafıyla ölgün ruh halini müdakkik, mütayakkız, müteessir, müteellim bir vaziyete devşirmek, ruhsal bağları koparmaya yardımcı olacak ve hürriyeti altın bir tepside kişinin önüne takdim edecektir.
Ruhu öldürmek, onu yalnızlığa gömmek ve yaşamsal aygıtlarından koparmakla gerçekleşir; karartarak dünyasını, aydınlık geleceğini ve göz nurunu apansız; durdurarak dimağlardaki cevelanı, sesi kesilir.
Ölümler, sukuta uğrayınca düşünceler, çarpmayınca yürek, çırpınmayınca derinliklerden gelen dalgalar, vurmayınca sahiline ideallerin, o zaman asıl gerçekleşir; o zaman durağanlaşır tüm çabalar; o zaman gurup vaktidir yaşamın. Her şeyi kökünden koparıp savuran ateş yüklü rüzgarların, hücrelere kadar işleyen dehşet-engiz savurmalarının vaktidir o an.
Yaşam tekdüze olunca ölüm, peyderpey yaklaşır ve kalp sönümlenir; günler gri bir tona bürünür; mevsimler çekilir dünyadan; mevsimsiz bir iklime esir olur insan.
Ölümleri öldürmek, ruha baharlar yaşatmak, ona hayat veren sistemle, ona can katan değerlerle, ona şevk veren güzelliklerle mümkündür. Yağar aralıksız toprağına, mümbit tarlalarına rahmet yağmurları, tükenmeyen ihsan damlaları, ruhlar aşka gelince.
Yağmurun bereketli, rahmet bahşeden cömertliği, fasılasız gülümseyen baharın lütufkar feyzi- ruhun baharı yani- açan çiçekleriyle güne merhaba söylettirir; tatlı bir tebessüm siner sineye.
Medducezir, bir harekettir, bir yaşam belirtisidir, bir yeşermedir çölleşmiş ruhlarda. Medducezir, kutsalın cazibesine kapılan gönlün, irtifa kazanmasıdır; tekdüze kasvetli gidişatın durdurulmasıdır bir anlamda.
Günlerimizi, fecrin başlangıcından, küçük ölüme kadar, engin merhametinden yaradanın, istifade ederek, dolu dolu geçirmekle her anı, güzele, iyiye ayırarak tekdüzeliğin zorunlu istikametini kırabilir, duygulanımları kazanca çevirebiliriz. Aksi durumda, kaybedeceğimiz şeylerle, bize hayat veren yücelikleri yitirmek suretiyle, müflis tüccar durumuna düşüp, sonsuzluk kervanında meyus, çıplak, azıksız, gıdasız, pusatsız, vahşi hayvanların saldırılarına müheyya, mağlup ve mahzun olacağız.
O halde, gelin yaşamda değişiklik yapalım. Onu diriltelim, tekdüzeliğini yıkalım, pisliklerinden arındırarak, nezih gıdalar sunalım.
Zülfü KILIÇ
|
