Mor Salkimli Sokak 

Seni dusundum yine bu aksam ustu

Gelmedin mor salkimlar sana kustu

Umutsuz bekledim sabaha kadar

O cok sevdigin yagmurlar bile kustu

Mor salkimli o sokakta ellerimi tut

Oksa yine sacimi dizinde uyut

Ne cok severmisim gidince anladim

Serseri gecelerde sana agladim

Bu aksamda sensizligi anilara srip ictim

Kaybettikten sonra anliyor insan

Megerse hickimseyi senin kadar sevmemisim

Bi dönsen en güzel yerinde biten o rüya

Yeniden yasanir istesen

Yildizlari sermezmiyim ayaklarina

Geldigin yollara toz olmazmiyim

Yine safak sokuyor

Uykulerin unuttugu gozlerim yine tavanda

Ne vardi diyorum ah bi dönseydin son anda

Sarjorune hasret surdum sazimin

Simdi hUZUn isgalinde yuregim

Ve ben hala mor salkýmli o sokakta

                                      býraktýgin yerdeyim...!

                                        

           [              S . . .  / C..... ]