ERMENEKLİYE NERELERDE RASTLADIM? – (1)

Ermenek Ortaokulunun 1-C sınıfına Eylül 1963 ayında başladığımda, sınıf arkadaşlarımın hiç birini tanımıyordum. Okulda okuduğum 3 yıl boyunca, “Ermenekliye nerede ve ne zaman rastlanacağının bilinemeyeceği” konusunda birçok hikâye dinlemiştim. Ortaokul sonrası, 1966 yılında başladığım Karaman Lisesinde de aynı hikâyeleri dinledim. Çevremde bulunan otelci, çorbacı, benzinci, ayakkabıcı, öğretmen, manav, büfeci, itfaiye şoförü, sağlıkçı ve bankacı dâhil birçok hizmet dalında Ermenekliler karşıma çıkmıştı. Hatta otelinde kaldığım merhum Mehmet ERDURAL, Halep ve Medine’de akrabaları olduğunu söylemişti.

Liseyi bitirdiğim Haziran 1969 ayı ortalarında, Hava Harp Okulu giriş sınavına girmek için İstanbul’a hareket ettim. Maceralı bir yolculuktan sonra Yeşilköy’de bulunan okula ulaştım. Uzun süren sınavları takiben okulda eğitime Ekim 1969 ayında başlamıştım. “Okul içi ve çevresinde Ermenekli var mı?”  diye merak ettim. Her tarafı soruşturdum. Subay, Astsubay, Sivil ve erler dâhil Ermenekli yoktu.

Okulun ikinci yılı ortalarıydı. Ankaralı arkadaşım Altay YILDIRIM yanıma gelerek “Ermenekli hemşerinle neden tanışmıyorsun? “ diye sordu. Çok şaşırmıştım. Hemşerim kim ve nerede olabilirdi. Arkadaşım “Bizim yatakhane katı sivil görevlisi Abdullah Efendi Ermenekli “ deyince donup kaldım. Yaklaşık 2 yıldan beri sürekli gördüğüm, ayda bir kez tuttuğum yatakhane nöbetlerinde gün boyu sohbet ettiğim kişi Ermenekli çıkmıştı.

Hemen yatakhaneye gittim ve Abdullah Efendiyi buldum. Kendisi Ermenek Merkez Havasıl mahallesindenmiş. Yıllar önce İzmir’e göç etmiş ve Hava Harp Okulu’na hizmetli olarak girmiş. Okul 1968 yılında İstanbul’a taşınınca da İstanbullu olmuş.  Okulu bitirdiğim Ağustos 1972 ayı sonuna kadar Abdullah Efendiyle sohbetlerimiz devam etti. Batırma, ceviz, bal yemiş, bandırma, keş-çökelek, kavurmalı börek dâhil her konuyu konuştuk durduk.

Dahası da varmış bu hikâyenin. Okulun son sınıfına gelmiştik. Bir gün sınıf arkadaşlarımdan Şarman ELİBOL yanıma gelerek “Naci sen Ermenekliydin değil mi? “ diye sormaz mı? Evet dedim ve çıkacak sürprizi beklemeye başladım. Arkadaşımı Mersinli bilirdik, hareketleri farklıydı ve adı da Türkçe olmadığından “gıcık” olurduk.  Sizin oralarda Akmanastır diye bir köy var mı? dedi. Öyle bir köy var ve bize 5 km uzakta, neden soruyorsun dedim. Arkadaşım, “Benim babam oralı, gençliğinde Mersin’e gelip yerleşmiş, ben 5 yaşımda bir kez gittim” diyerek sözlerini bitirdi. Yine çok şaşırmıştım. İlk tatilde Akmanastır’a (Gökçekent) gidip araştırdım. Elibol soyadlı bir sülale vardı.  Bu iki olaydan sonra, Ermenekliye, Türkiye’nin, hatta dünyanın her yerinde rastlanabileceğine kesin kanaat getirdim. Bakalım, Ermenekliye başka nerelerde rastladım?

 Devam >>> 2. Bölüm>>>

Avukat Naci SÖZEN

 (E) Hv. Mu. Kd. Alb.

Tel. 0312.418 05 31

 YORUM YAZ           YORUM  OKU
Not: Yorum yazacaksanız okuduğunuz yazının başlığını mutlaka yazmanız gerekmektedir.Başlık yazılmayan yorumlar yayına konmayacaktır.