Koşarak gel... Bin yıl öteden...
Kimliğim olsun terksinde kaygılarının...
Birbirimize bakalım...
Aynamsı bir telaşla...

Yan yana duralım. Ben ve ben...
Boşluğa bakalım... Ki adı hayattır.
Sana neler göstereyim... Acemisin...
Varda yoğu görmek, abı hayattır...

lölüm senin adın ne olmalıydı?
Ölümün adı ne olmalıydı? Yalnızlık mı çaresizlik mi yoksa hayal edip bir şeyi koşmak mı? Kalbin durarcasına fırlatıp atmak mı kendini yollara?  Yoksa gittiğini bile bile koşmak mı peşinden? Neden ölmek zorundayız hiç anlayamadım? Neden ölümü paylaşamıyoruz en çok sevdiğimiz insanla? Neden ölüler söz verdiği halde tutmazlar sözünü? Neden bu kadar basittir hayat? Gözlerimden kanlar dökülüyor bir mezar başında ağlıyorum rüyalarım kabusa dönüşüyor, hayatım kararmış yüzüne bakamadığım insanlar gülüyorlar. Ve deliriyorum bileklerime derin çizgiler çekiyorum ama ölmek için yetmiyor. Hayal ediyorum konuşamıyorum susuyorum çoğu kez bu seferde kalbim acılarla doluyor... Çığlık atıyorum sesim yükseliyor ve nefretim büyüyor... Ve biliyorum yavaş yavaş bende ölüyorum. Ölüm senin adın ne olmalıydı?

Artık yoksun…
Bitti biteceğini bile bile sevdim seni, kalbimin kanayacağını bile bile verdim sana kalbimi taptım sn hak etmediğin halde… Gideceğini bile bile koştum peşinden, gittiğin her yere geldim, geçtiğin sokaklardan geçtim ama senin gitmene engel olamadım… Umursamayacağını bile bile ağladım tutamadım içimdekileri kustum ortaya sn fırlatıp atmış olsan da ben kıyamadım sana ve sevgime… Ben bitiremedim senin kadar basitleştiremedim sevgimi söylediğin kadar kolay değildi aşktı diğer adı… Ve sen sevildiğini bilerek gittin arkanda neler bıraktığına bakmadan gittin… Şimdi savruldum bu hayatın içinde rüzgar dedim al götür beni çok uzaklara… Karşıma çıkmasın karşılaşmayalım bir daha geçtin sokaklara dönmedim geri sn görmek istemedim çünkü bittin kendinle beraber beni de bitirdin… Bir mezar açtım içinde bedenim, umutlarım ve sevgim var… Mezarımda sana bir yer ayırmadım

Bir geceyi sabaha bağlayan o gün gözlerim kanıyor…
Rüyaların kabusa hayatın cehenneme döndüğü bugün, yeniden yeniden başlama günüdür dey ipte başlayamamak... Bir ölüm haberiyle uyandırılmak ve acıyla bu hayatı terk edip gitme isteği yaşamaktan vazgeçip kafanı güzel yapıp anlayamama duygusu ölümün aldığı insanın dönüşünü beklemek... Yanına çağırmaması senide götürmemesi... Arkasında bıraktığı insanlar ve o insanların gözünde bıraktığı kandamlaları bir hayat boyu isyan lanet olası azraile küfür etme isteği. Güzel olan ölüme sürülen leke... Bu gece iyi başladı ama birkaç kurşunla bitmeye mahkumdu... Ve azrailin istediği gibi oldu bitti... Başlangıcı vardı bitişi de olacaktı ama bu kadar erken olmamalıydı... Bağırmak, azrailin canını almak, kanını akıtmak istiyorum çünkü ondan nefret ediyorum içip içip kusacağım üstüne benliğimi çıkarıp fırlatacağım kucağına... Ve bende öleceğim...
...fenaa kemal

Başlık Buraya Gelecek

Sadece isyan! Yokluğuna ve sana!

Şarap kadehime gözlerimden akan kanlar dolarken ben bıkmadan seni düşünmeye devam ediyorum… İçimdeki seni her seferinde biraz daha küçültmek ve küçültükçe öldürmek istiyorum… Sevgimi hak etmeyen benliğinin üzerine kusup kendimi çıldırmışcasına kesmek… Üzerine kan sıçramış hayatların içinde kaybolmak ve nefretimi özenle büyütmek istiyorum… Büyüyen nefretim de boğulan seni gördükçe mutlu olacağımı düşünüyorum… Bilincimi yitirip yanına koşmak seni sevdiğimi söylerken beni aldattığın ağlattığın ve kanattığın için sn binlerce özür dilerken ben senin o yavşak bedeninde yatıya kalıp sora senin gibi adileşerek çıkıp gitmek istiyorum hayatından… Ve sn üzülürken gözlerindeki o üzüntüyü kalbindeki o acıyı bedenindeki o yalnızlığı görüp beni n kadar sevdiğini anlayıp sana dönmek döndüğümde seni bulmamak istiyorum… Geç kaldın bebeğim beni sevmek için şimdi yalnızlıklar içinde yanlış yerlerin gölgesinde kaybolacaksın bedenin çürüyecek kalbin artık sevemez olacak bana döneceksin biliyorum ama yoksun yokluğunda sevdim seni varlığın bir hiç artık bende…
...fenaa kemal

Hayatımın eksik çizgilerinde yürürken sen çıkageldin girmek için izin istedin, kapı açık dedim istediğini verdim sana, istediğini yaptım istediğin gibi oldum… Çoğu kez üzdüm sn çoğu kez kırdım bu bünyenin bir panzehiri yok dedim mikrop o kadar derine yayılmış ki büyüdükçe artıyor hayattı bitirme zevki. Heyecan yapma dedi doktor yavaş ilerle sonra üzülme ama yaşayabildin kadar yaşa, gülebildiğin kadar gül, istediğin kadar isyan et yaralarına sargı bezi ara ama bulduğun zaman kapılma… Hayatta her şey yalan her şey sahte dedi duymadım, dinlemedim, kaçtım çoğu kez belki ama yakalandım sonunda… Kendime bir doru aradım buldum mu bilmiyorum her şeyin tam tamına ortasında yavaşça yürüyorum heyecan yapmadan kapılmadan yavaş yavaş… Bünyeme ağır gelen bir mikropla savaşıyorum içinde beyin gücüne dayalı cümleler var çok… Dayanamadığım yerde öleceğimi bile bile mikrobu alt etmeye çalışıyorum… Ne kadar kaçmak istesen de, savaşsan da bir yerde yapışacak ensene bırakmamacasına…
...fenaa kemal

Unutmayın sayfanızda devamlı yeni bilgiler vermelisiniz ki ziyaretçileriniz her geldiklerinde yeni birşeyler bulabilsin, sitenizin ziyaretçi sayısı artsın.

Bu bölüme kendinizle ya da firmanızla ilgili vermek istediğiniz bilgileri girin.

.

.

,

,