Ama fotoğraf çok farklıdır. Ona her bakışınızda farklı birşeyler görürsünüz ve o anlık duygularınız fotoğrafa pekçok şey katar. Fotoğrafta kaybettiğiniz dostluğu, sevgiyi,sıcaklığı eski günlere dair ne varsa onu bulursunuz.Bazen toplumsal bir olayı kazır hafızasına ve yalana yer bırakmadan anlatır herşeyi. Bir anda yakalanan o görüntü bazen gerçek bir sanat eseridir.

Fotoğraf çekmenin en güzel yanlarından birisi, bakış açınızda yarattığı değişim diyebiliriz. Artık çevrenizde ki hiçbir şeye eskisi gibi bakmazsınız, her şeye fotoğraf açısından bakarsınız, akıp giden zaman içinde fotoğrafı çekilecek o anı düşünürsünüz. Bazen işte harika bir fotoğraf olacak an dersiniz. Fotoğraf makinanız yanınızda yoksa biraz üzülmenize bile neden olabilir kaçırdığınız anlar :]

Bir fotoğraf insanın beynine nasıl kazınır. Nasıl hafızanızda yer edinir bu kadar. Yaşanan bir olay aklınıza gelince beyniniz neden o anlık görüntüleri getirir gözünüzün önüne. Bunlarda fotoğrafın sihri olsa gerek. Che *, 19 Aralık *, Newrozda kolu kırılan çocuk * deyince aklımıza hep o fotoğraflar geliyorsa, bu; fotoğrafın sadece kişisel değil, toplumsal hafızada da önemli bir yeri olduğunu gösterir.

Peki fotoğraf çekerken bir tarafımız olmalı mı? Yani sadece çiçek, böcek ve hoş görünümlü insanlar mıdır fotoğrafın konusu? Fotoğrafın içinde hayat olmalı ve halktan yana olmalı diyoruz. 1 Mayısa joplanan o insanların tarafından mı yoksa eli coplu saldırganların tarafından mı bakacağız ? Ayakkabı boyacısı çocuğu mu göstereceğiz fotoğraflarımızda yoksa zengin plazalarda yaşayanları mı? Bizim objektifimiz de, düşüncelerimiz de hayattan yana, halktan yana.

Sizde bizim gibi düşünüyorsanız, bize katılmak için tıklayın (Forum >>)…