‘Çok değişmişsin’ le başlayan bir gülümseme belki hayata tutunmak…

Hayatı incitmemek için sarılamamak sımsıkı…

Kırılganlığında can bulmak mavinin…

Tüm tonlarını giymek de üstüne bir gözyaşını giyememek…

Çıplak kalmak…

Utanmak delice…

*

Saçlarımın hırçınlığına saklarken dalgaları, koyuvermek bedenime.

-belki de can çekişmesini görmek istedi canım, kime ne?-

Ölüme teyellemek özlemi…

Ölümümü izlemek-ki korkutucu-

Caniliğe bürümek zayıf yanlarımı…

Görmezlerse zarar veremezler unutma!..

Denemek mi?

Allah’ım ne büyük cüret…

*

Sonra bir sese kilitlemek dünyayı...

-ve ben bunu yaparım bilirsin-

‘Kendine iyi bak’ ı hücrelerine sindirmek

Gece olmak…

Kuşanmak yalnızlığı…

Yalnızlığı kuşatmak…

*

Kalbim terledi…

Kutsanıyorum…

 /Uşak Üniversitesi