Uzak

Mısralarda aradım yanlızlığımı
Sonra geçtim notalara
Hüzünü aradım müzikte
Bulamadım çehresini kaderin
Gözlerimde aradım gizlediğim kini
Güneşe baktım, belki birgün söner diye
Rüzgarla estim, fırtına oldum
Küsmedim geçmişe, gülmedim geleceğe
Bu yorgun toprakmı benim,
Bu acımasız dünyamı sizin
Martılar gibi uçtum, karınca gibi yoruldum
Zamanı geldi uzak,zamanı geldi ıssız oldum
Yinede bulamadım seni

Ender Akyol
04.11.2006
Yenimahalle/Ankara
15.39

Benim İçin Doğan Güneş

Birgün gelir, her sabah bu dağların ardından
Güne merhaba diyen güneş benim için de doğar
Bana senden kalan tek ışık bu olur belki de

Uçsuz bucaksız ufuklarda
Engin denizlerde bıraktığım ıssız bir adaydın hep benim için
Sürekli gitmek isteyipte gidemediğim
Görmeyi çok isteyipte bir türlü sıcaklığını bulamadığım
Uzak bir ülkeydin benim için
Koşmaktan yorulmadığım,
Gitmekten bıkmadığım,
Her zaman sevipte sarılamadığım
Çocuksu, platonik, vazgeçilmez bir şeydin benim için
Burada güneş her yerden önce doğuyor
Burada insanlar herkesten önce güne merhaba diyor
Oysa benim için doğan her güneş
Karanlık bir gecenin başlangıcı
Gördüğüm her insan
İçimi ürperten bir yalnızlığın doğuşu
Baktığım her manzara,
Tanık olduğum her enstantane
Gördüğüm her surat
İçine düşüpte çıkmaya çabaladığım bir bataklık benim için
Uzaklara dalıyor gözlerim bazen
Seni görmeye çalışıyorum bulutlarda
Seni görmeye çalışıyorum gökyüzünün masmavi esintisinde
Ve masum duruşunda
Sen benim için başlangıcı en güzel olan
Bitişi hiç olmayan bir yoldun
Sen benim için kenarında uzun zamandır durupta
Atlamaya cesaret edemediğim bir uçurumdun
Sen benim için hayatın ışıklı buketlerinden
Bir türlü seçemediğim en güzel şeydin
Artık bitti biliyorum
Masal kitaplarında yer alan en güzel şeydin belki de

Üzülme! Elbet bir gün gelir
Herkes için doğan güneş benim içinde doğar
Herkes için güne merhaba diyen güneş
Bana da çevirir gülen yüzünü
Tıpkı herkesin güneşinin
Bir gün bir dağın ardında batacağı gibi.

Ender Akyol
23.05.2005
Toprakkle/Van
16.23

Konvoylar Asker Taşır

Konvoylar asker taşır
Askerler giderdi sonsuza
Konvoylar asker taşır
Herkes bizi merak ederdi

Konvoylar dönerdi geriye
Herkes beklerdi umutsuzca
Bugünde hayattayız belki diye
Sevdiklerimiz şükrederlerdi

Konvoylar asker taşır
Herkes bizi merak ederdi
Televizyonda her gün
Haberler bizden söz ederdi

Konvoylar asker taşır
Askerler dönmezdi geriye
Akan yaşlı gözlerde
Kaybolan son damla olurduk beklide

Ender Akyol
28.06.2005
Toprakkle/Van
23.31

Ercişte Bir Yabancı

(Ağrı/Patnos Yolunda)

Yine erciş yolunda, yine iki ay arayla
Ama bu defa senin için değil
Bu defa karşına çıkıp gururumu ayaklarının altında
Ezdiririm sanma sakın
Birazdan Erciş' e giriceğiz
Ve bu defa buralara sırf sevgisi için Ankaralaradan kalkıp gelen
Biri olarak değil
Sadece Patnos'a giderken uğranılmak zorunda kalınılmış
Bir müzisyen askerin duırak noktası olarak
Gelmiş olucam
İnan bana, Erciş Devlet hastanesinin önünden geçerken
Seni hiç ama hiç düşünmüyücem
Hiç ama hiç özlemiyicem
Artık burada sadeceuzaktan gelen bir yabancı olarak kalıcam
Gözlerim gözlerini değil
Bu yolculuğun sonunu arıyor olucak

Ender Akyol
10.06.2005
Erciş/Van
13.30

seni SEN yapan

(Eylül'e)

Seni SEN yapan tekşey BEN'dim
Senden beni alsınlar yokluktur arta kalan ellerinde
Seni SEN yapan tekşey BEN'dim
BEN'den seni alsınlar yine ben kalırım yarınlarda varolan
Seni SEN yapan tekşey BEN'dim
Ki; O Şeyi kaybettin artık
Ağla ağlayabildiğin kadar

Ender Akyol
10.06.2005
Toprakkale/Van
23.45

Çılgın Genç

(Keçiören'in en kral adamı dostum Uğur Dilsiz'e)

Yıllar ne çok şeyi değiştirmiş olum sende
Sen ki çocukluğumuzda tedirgin
Sen ki Ankara'daki Keçiören yıllarımızda çekingen
Şimdiyse Marmaris'te gezen bir isyankar

Yıllar ne çok şey kazandırmış olum sana
Unutulan yönlerin çıkmış biranda ortaya
Bu gece askerim, bu gece Van'da hazır kıta çavuşuyum
Ve sen buldun beni bu satte burada
Kimbilir yarın nerde olurum bu alayda

Ama benim adıma en mutlu kişi
Sen olucaksın galiba
Çünkü geriye dönüp baktığımda
Çevremde dostum diyebileceğim
Birkaç sayılı insandan biri sensin Uğur Dilsiz

Ender Akyol
27.06.2005
Toprakkle/Van
22.48

Bu Şehir

(Bırak artık beni Van ;) )

Bırak artık peşimi!
Hep acılartın şehri oldun benim için
23 yıllık yaşantımda hep derin depremler yaşadım senin isminde
Git ne olur bırak artık beni
Hapsettin istediğin kadar zaten içinde
İzin ver gideyim artık senden uzaklara
Unut artık beni, ben çoktandır unutmuşken seni
Nezaman düşsem yeni bir aşka
Hep sen vardın çektiğim acılarda
Havasını soluduğum, suyunu içtiğim
Caddelerinde dolaştığım Bu şehir söyle neolur
Ne yaptım ben sana, nedendir bu öfken bana?
Niyedir bu kızgınlığın, çektirdiğin acılar yarınlara?
Belki sende sevmedin beni hiç
Senin içinde ben, benim içimde senolma ne olur
Unut artık beni ben çoktandır unutmuşken seni.

Ender Akyol
23.05.2005
Toprakkle/Van
19.00

Gözlerin

(Seda'ya)

Gecenin yorgun bakışları
Birleşirken gülüşünle
Tüm karanlıklar beklerken son affedilişi
Tek bir sözünle
Bırak uzun ve puslu yollar bizim yollarımız olmasın
Bırak gitsin akan son damla yaş gözlerindeki çocuksu gülüşle
Gel benimle uzaklara, gel benimle uzağımızdaki yakınlara
Gidelim bu kentten bir kasım akşamı
Gözlerinin sonsuz parıltısında

Ender Akyol
14.09.2005
Toprakkle/Van
22.49

Sebep/Sonuç

Gözlerim hep seni aradı,
oysa gözlerimden uzaklardaydın aylarca
Bense hep kalbimle seni aradım
Şehirlerarası yollarda
Ölümdü bekli de sana en yakın şey yapan beni
Oysa en iyi sebebin en iyi sonucudur ki;
Her insan bir gün nasılsa ölümü tatacak,
Önemli olan nasıl öldüğümüz değil ne için
Öldüğümüz olucak

Ender Akyol
21.07.2005
Toprakkle/Van
13.20

24

24.Sadece ve sadece 24
24 gündü 24 yıl gibi akıp giden hayatımdan
24 aydı seni beklememle bekletilen
Son 24 saat sayılırken Türkiye'nin doğusunda
Senden çok uzaktan, söyle ne değişirki dönüşümle
Bu ilk gidişim değildiki
Sana son dönüşüm olsun

Ender Akyol
14.09.2005
Toprakkle/Van
22.33

Ogün (Gittiğin saat)

Pırıltılı denizin üstündeki rüzgarlı dalgalarla
Açılsam sonsuzluğa
Eriyip güneşle, yol alsam mutluluğa
Sonra durup desemki;
Benimle gelirmisin yarınlara
Sonsuz ufuklara,sarp kayaları aşan berrak sulara
Solan maviliğe,düsen yapraklara
Ezilip silinsem yağmurla birlikte bu şehirden
Ve Çeşme'nin rutubetli sokaklarından
Beni yinede severmiydin İzmir'in güzel kızı?
Ağlatan bir şarkı çaldığında
Hafif bir esinti olduğunda sıcak bir yaz akşamı
Aklına ben gelsem
Keşke şimdi yanımda olsa dermiydin?
Cevap ver,susma
Saklayamazsın görebildiğin gerçekleri
Yada gerçek sanıp yaşayabildiklerini
Bilemezsin herzaman doğru olanları
Yada doğru görünüpte yanlışa yaklaşanları
Geceleri gökyüzünde yıldızlara baktığın zaman
Parıldayan bir ışık görürsen şaşırma
Çünkü o yokolan bir hayatla birlikte
Kaybettiğin bir aşkın öyküsüdür.

Ender Akyol
16.10.2006
Tepebaşı/Eskişehir
05.10

Suç

Hayat dediğin nedir ki
Onu hayat yapan bizim korkularımız
Bizim özlemlerimiz,tutkularımız
Yaşamak bir ödül olmalıydı,
Ve yeryüzüne tapmalıydık
Ama beni sana,seni bana bağlayan herşey
Belkide artık sadece şunu anlatıyor;
Nezamandır yaşamak bir suç
Biliyorum
Kendimde seni de mahvediyorum
Kendimde umutlarını tüketiyorum
Ama nezamandır sevmek bir suç
Suç varlığımız
Bunu belkide sadece ikimiz biliyoruz..

Ender Akyol
09.08.2005
Bostanlı/İzmir
00.12

Bir İstanbul Masalı

Bir İstanbul masalıydı aslında
Seninle yaşanmak istenen
Ne hicran olmuştu gönül meskenim,
Ne de beklediğim bir tutam sevdaydı
Platonik bir uyumdu beklide günlerin getirdiği
Ve senin yitirdiklerin
Ben aslında senin benimle Taksim'de dolaşmanı,
Boğazda balık yememizi sevmiştim
Günler ayları aylar geçen iki yılı kovalarken
Seni tanıdığım zaman oluşan hayaller
Benimle birlikte boğazın majik sularına batıyordu
Söylenecek çok söz yoktur bilirim bu durumlarda
Ben yazmayı tercih ettim
Sana söyleyemeyipte yazabileceklerimi,
Benim sana anlatmaya çalışıpta anlatamadıklarımı,
Oysa ne derin bir iz nede gözyaşı bırakmıştın bende
Ama genede unutmuyucam seni
Sanki hiç umut yokmuş gibi

Hoşçakal hicran olmayan gönül meskenim

Ender Akyol
05.11.20
Yenimahalle/Ankara
23.45

Son Saatler

Son saatleriydi,bu ihanetinle dolu akşamlarının
Unutmak kolay olsaydı unutulurdu
Hiç bu kadar yakınından geçmedim
Varlığımın içindeki donuk sesin
Senden vazgeçilir belki ama
Sensiz yenimahalle akşamlarından asla..

Ender Akyol
13.09.2005
Toprakkle/Van
18.48

Yüzleşme

(İzmir'in en güzel kızına Van'dan sevgilerle ;))

Bırak düşünsün insanlar
Senin hakkında istediklerini
Önemli olan senin insanlar hakkında
Ne düşündüğündür

Bırak yıkılsın taş duvarlar, porselen aşklar
Kapansın bugüne dek yürümediğin yollar
O yollar ki sana geçit vermemiş
Bundan sonra verse ne değişir artık

Unut sende seni unutanları
Bir gün belki hatırlarlar diye beklemeden
Beklemek senin değil
Başkalarının umudu olsun artık

Herkese saygı duy, kimseye değer verme
Üzülen sen olmamak için sonunda
Koş uzak ufuklara, engin denizlere
Ama bakma arkana hayatının son yolculuğunda

Keşke deme sakın günün birinde
Yüzleş kendinle aldığın her nefeste
Aynaya bak izle karşında duranı
Anlayacaksın içindeki insanı

Güldüğün her anın, mutlu olduğun
Her karenin bil değerini
Bir gün gelipte aramamak için
O anları yakınında

Hayatı güzel yaşa, umutla bak yarınlara
O yarınlar ki sana umut
O yarınlar ki sana sevinç getirecek
Tıpkı bu cümle gibi zamanının her anında

Ender Akyol
03.07.2005
Toprakkle/Van
17.11

Uzaklardaki Yakın

(Mehtap İçin)

Gözüne uyku girmediği gecelerde
Pencerenin kenarına geçip perdeni açtığında
Gökyüzünde parıldayan en parlak yıldıza bak
Çünkü bende oraya bakıyor olucam
Bağırmaya çalıştığın zaman
Sesini duyamayacak kadar uzak
Ama aldığın her nefesi hissedebilecek kadar
Yakınında olucam
Ağladığında gözlerinden düşen bir damla yaş
Güldüğün zaman gökyüzünde gizlenen
Bir çocuk olucam
Uzaklarda olup, seni uzaklarda bekleyip
En sonunda sana bu uzaklardan gelen
En yakın şey olucam

Ender Akyol
02.06.2005
Toprakkle/Van
01.23

Kardeşim'e

(Can Dostum Kıvanç Özkan'a)

Dostum.Burada anladım ne kadar büyüğk olduğunu
İnsanın zor anında yanında kalan
En temel gerçekliklerden biri olduğunu
Burada gösterdin bana
Bir annem vardı beni hiç bırakmayan
Şimdi birde sen varsın kardeşim gibi yanımda kalan
Sen benim canımdan can kanımdan kansındır artık
Bu kardeşin hiç mutlu olamadı, hep çok çekti aşklarından
Bare sen sev, sevil en mükemmel insan tarafından
Hiç olmazsa senin yüzün gülsün, ağlamayasın benim kadar

Dostum.Buradan gelebilirsem birgün oralara
Seninle birlikte gitar çalmayı
Seninle birlikte Kızılay'da dolaşmayı
Seninle gülmeyi seninle ağlamayı
Kısacası seninle yaşamayı;
Yaşamından bir parça yapan yanlız ben olurum artık

Dostum.Hep mutlu ol, umutla bak yarınlara
Bu şafak bir gün gelir biter, bu askerlik elbet sona erer
Sen bekle, kardeşin bir sabah gelecek
Doğan güneşle birlikte Ankaralara.

Ender Akyol
26.05.2005
Toprakkle/Van
15.04

Bulutların Gözyaşaları

(Libido'nun Ölümü)

Tüm yaşanmışlarda yaşanmamışlara...

Bu gece dışarıda sağnak bir yağış var
Belki ilkkez belki de sonkez
Gökyüzü benim için ağlıyorudur
Bulutlar tıpkı benim gibi isyan etmek yerine
Ağlıyarak sitem ediyorlardır kadere
Ben hiç böyle sevmedim uzak diyarlardan
İçimdeki yakınları
Ben hiç böyle üzülmedim onun beni kendi için
Bırakıp gidişinden
Zaman hızla kıp gitmekte
Bense ezeilmekteyim tüm zavallılar gibi kendi içimde
Ben senin değil beni sevmeni, değil beni unutmamanı
Hayatının küçücük bir anında
Minicik bir anın olarak kalabilmemi bile sevdim
Aslında isyanım kaderime değil kendi kendime
Seni bir cinsel obje olarak görmek
Seni bir seks unsuru olarak tanımak
Yapabileceğim en son şey olurdu
Bilinmez, belki de istediğin buydu
Bir oyuncağın yapmıştın beni
İstediğin zaman oynayabildiğin, istediğin zaman sevişebildiğin
Nezaman canın istese güldürebildiğin
Nezaman istesen ağlatabildiğin, oynatabildiğin
İstediğinde bırakabildiğin, sıkıldığında köşeye attığın
Beni ben yapan tek şey bendin belkide
İçimdeki senden geriye kalnsa yokluğun oldu
Gerişi dönşü olmayan Libido'nun ölümü oldu!
Mutluluk nedir bilinmez
Ama elbet birgün benim evimin de yakınlarında gezecek
Ve elbet ve lebet bir gün benim denizimin de kıyılarında gecek
Beni; benim seni sevdiğim gibi de sevecek

Tüm yaşnamışlarda yaşanmamışlara...

Bu gece dışarıda sağnak bir yağış var
Belki ilkkez belki de sonkezdir bilinmez
Ağlıyordur gökyüzü benim için

Ender Akyol
24.05.2005
Toprakkle/Van
23.00