|
|
|
GÜNLER NE GÜNLERDİ
Şimdi yıkılıyor görüyorum onu oysa biliyorum o yıkılırsa kimlerin 5 yıllık çocukluk anıları çürüyüp gidecek. Bir köy okulunda okumayan o tadı bilemez bence.. . Bambaşka bir duyguydu o yıllar. Hayatta kendinizi yeni yeni fark ettiğiniz yıllardı. Her anı anılarımıza kazınan çok özel anılar ve duygulardı. Yaylaya çıkınca yazın çocuk ayaklarla her gün 1,5 saatlik sabah akşam o yolu çekmek bohçamıza konulan her gün yumurta ekmekle gelmek ve öğlen aralarında onu yemek Yoksulluğun zevke dönüşdügü o eşsiz zevki arkadaşlarla beraber paylaşmak… Hamdi hocanın düzenlediği güreş turnuvaları ve aklımdan çıkmayan yenilmezliklerim…
Acılar pek tad vermez insana normalde ama bir şeyin bütünü güzel olursa anılarda demek ki iş değişiyor yani o zaman insana sonradan yediği dayaklar bile birer anı olarak tad verebiliyor, Hamdi hoca gibi kendi alanında bambaşka bir adam. Onda sevgiyi de çok yoğun hissettik korkuyu da dövdü mü adamakıllı döver Allah da kulda beğenirdi ama hiç haksız yere dövmezdi Allah var ve hiç soğumadık okuldan dedim de ya dengeyi çok iyi kuran aynı zamanda sevgiyi de saygıyı da yerleştirebilen benim çok sevdiğim ilkokul öğretmenimdi… Onu her aklıma geldiğin de hayırla yad ederim içimden ve bazen de düşünüyorum hakikaten eğitimde disiplin için dayagada mı ihtiyaç var diye..
Okuma sistemimizde klasik değil oda çok özeldi ders saatinde hadi bırakıyoruz matematiği top oynuyoruz dedim mi o an dünya bizim olurdu. Ama ne zaman maç biter eve gitme saati gelince de paydos yok şimdi 2 saat matematik dersi deyince de o an yıkılırdık Ama anılarımda kalan çok özel yılları o günler ve inanıyorum benim gibi birçok kişinin de anılarında çok özel yer tutuyordur o okul o yüzden o harabe olmamalıydı onu korumayı başarabilmeliydik ama olmadı
Hem ilerde küresel ısınmanın da etkileri düşünülürse köye göçlerinde olacağı varsayımından yola çıkılırsa o okula çok ihtiyaç duyulacaktır ve mutlaka korunmalıydı ama olmadı
Yinede umutsuz değilim bence okul için geç kalınmış olsa da hala bişeyler yapılabilir yeter ki gündemimizde olsun ve neler yapabiliriz diye düşünelim ve elinde imkânı olanlar yetkisi olanlar elini taşın altına koyarsa çok şey değişebilir diye düşünüyorum
Sonuçta umarım kurtarırız o okulu da yanından geçerken çocuklarımıza bak bura benim çocukluk okulum diye göstermeye devam edebiliriz yoksa yarın her şey için çok geç kalmış olabiliriz ….. Kalın sağlıcakla
İbrahim ŞİMŞEK
|
 |
|
|
