ÖMÜR DEDİĞİN…

Bir soruyla çıkmak istedim bu kez karşınıza… Cevabının sadece sizde kalacağı ve sadece sizi ilgilendireceği bir soruyla…

Şair kitaplarda değil de türkülerde aramamızı öneriyor Yemeni. Hatta gideni, geleni, gidipte dönmeyeni bile türkülerin bize anlatacağını söylüyor. Türkülerde bulunacaktır diyor yedi kıta dört deniz hatta babil hatta Venedik ve hatta Madagaskar bile…

Ben de hepinizin çok duymuş olduğu bir türküden esinlenerek, çoğunuzun kendisine sık sık sorduğu o soruyu bir türkünün eşliğinde tekrar hatırlatmak istedim.

Çok klasiktir; insanoğlu doğar yaşar ve ölür. Bu kısacık cümle gibidir hayat çoğu zaman. Ama bu kısacık cümlenin anlattığı çok şey olacaktır, en büyük anlamı da bu soru yükleyecektir bu cümleye…

Bir insan ömrünü neye vermeli
Harcanıp gidiyor ömür dediğin
Yolda kalan da bir yürüyen de bir
Harcanıp gidiyor ömür dediğin

Bir amaca ulaşmak için mi yaşamalı insan, yoksa yaşamak için mi bir amaç edinmeli?

        Şu gerçek hikâyeyi de çoğunuz duymuşsunuzdur;
Sudanlı aç bir çocuğun incecik siyah teni, narin kemikleri ve güneşten pişmiş öne eğik başı. Küçük kızın açlıktan bir adım daha atacak gücü kalmamış. Yere kapaklanmış, emekleyerek bir kaç kilometre ilerideki yardım kampına gitmeye çalışıyor. Biraz arkasında ise bir akbaba sabırla bekliyor. Ölse de yesem diye.
        Ve küçük kız için inanılmaz bir fırsat doğuyor: Küçük kızı kurtarabilecek bir insan olayı görüyor ve yanına yaklaşıyor. Ve iste zamanın durduğu an:
        Kızın bu halini gören gazeteci Kevın Carter, fotoğraf makinesi ile bu anı donduruyor ve çektiği bu fotoğrafla hayalindeki Pulitzer ödülünü 1994 yılında alıyor.
        1994 yılında Sudan da çekilen bu fotoğraf Afrika’da ki açlığın simgesi oldu ve belki de bir çok insan bu fotoğraf sayesinde açlıktan kurtuldu.
        Ancak insanlar olayı sadece bir fotoğraf karesi olarak görmüyorlardı, Kevin Carter e olayın devamını yani küçük kıza ne olduğunu sordular. Cevap en az fotoğraftaki manzara kadar içler acısıydı:
        Carter, küçük kıza yardım etmediğini ama fotoğraf çekerken akbabanın korkup kaçtığını, kızın yaşayıp yaşamadığını bilmediğini ama yaşıyor olması gerektiğini, çünkü gıda yardımı yapılan Amerikan üssünün pek de uzakta olmadığını söylüyor.
        İnsanların Carter´a o anda ne cevap verdi bilemiyoruz, ancak Carter 3 ay sonra kendince bir cevap buluyor. Tuhaf bir şekilde ömrünü neye verdiğinin cevabı kendinde saklı olarak intihar ediyor..

Bir insan ömrünü neye vermeli
Para mı onur mu taş dikenli yol
Ağacın köküne inmek mi yoksa
Çırpınıp duruyor yaprak dediğin

NOT: EĞER YUKARIDA GEÇEN TÜRKÜYÜ EMEL TAŞÇIOĞLU’NUN SESİNDEN BULABİLİRSENİZ BANA DA GÖNDERİN LÜTFEN.

yazıya yorum yaz

                                                                                           
ANA SAYFA