3-
AİLEYE ÖNERİLER
1-
Çocuk 3 yasına geldiğinde "sağlıklı eğitimi ve gelişimi"
için bir kurumda okul öncesi eğitim programından yararlanmaya
başlamalıdır. Bu eğitime çocuğun bireysel özelliklerine
göre yarım günle başlanabilir. 4-5 yaşlarında tam güne
geçilebilir.
2-
Okul öncesi eğitim kurumu çocuk için ailesinden ilk ayrılış
olacağı için kuruma alışmakta zorlanabilir. Burada önemli
olan, çocuğun belli zamanda annesi tarafından ziyaret
edileceği ve belli saatte servisi tarafından alınacağı
konusunda oluşturulacak güvendir. Bu güvenin oluşturulması
için gerektiğinde anneye kademeli uzaklaştırma uygulanabilir.
Örneğin; l.gün sınıfta bekleme, 2.gün bahçede bekleme
3.gün sadece öğlen yemeklerinde görüşme gibi.
3-
Çocuğun kurum ortamına alışabilmesi için aile üyelerinin
tümü kararlı olmalı,bu konuda çocuğa ödün verilmemelidir.
Çünkü anne ve babasının bu konudaki çelişkili tutumu gelecekteki
okul fobisinin nedeni olabilir. Bu nedenle çocuğun ana
okuluna başlamasında zamanlama doğru yapılmalı, alınan
karar uygulanmalıdır. Annesinin sabahları kurumdan ayrılmasının
ardından çocuk sınıfa uyum sağlamamışsa okula devamda
ısrar edilmeli. Çocuğun ağlamaya devam etmesi halinde
bir uzmanın görüşüne başvurulmalıdır.
4-
Okul öncesi eğitim kurumu ister çocuk evi olsun ister
anaokulu olsun,çocuğu barındıran değil eğiten bir kurum
olmalıdır. Amaç annesinin yokluğunda zamanı geçirmek değil,çocuğun
okul öncesi eğitim programlarından yararlanmasını sağlamaktır.
Ne yazık ki ülkemizde kurumların çoğunluğunu koruma ve
barındırmaya dönük bakim amaçlı, buna karşılık azınlığının
"eğitim" amaçlı olduğu görülür. Bu nedenle anne ve babalar
okul seçiminde titiz davranmalı ve kurumun programlarını
öğretmenlerini ve fiziki koşullarını inceleyerek karar
vermelidir.
GERİ
