DORUKKİRİŞ

ilçe merkezinin güney yönünde, Acısu grup yolunun doğu yakınında, ilçeye 10 km uzaklıktadır. Köyde halen 220 hanede 789 kişi yaşamaktadır.
Köyün tarihçesi kesin olarak bilinmemektedir. Köy yıllar önce bol ormanlık bir alana kurulmuş, bu ormanlarda bol ve kalın ladin ağaçları yetiştiği ve ladin ağacına halk tarafından doruk denildiği, doruk ağaçlarının yontularak evlerin çatılarında kiriş olarak kullanıldığı, doruktan kirişli köy anlamına gelen "Dorukkiriş" köyü adını aldığı söylenmektedir.

Dorukkiriş Köyü'nün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. En fazla ekilen ürünler mısır, fasulye, lahana, patatestir. Fındık ve az da olsa meyve çeşitleri yetiştirilen köyde daha çok hayvancılığa önem verilir. Köyde 450 büyükbaş, 300 küçükbaş hayvan yetiştirilir.
Gurbetçilik ve göç olgusunun en çok yaşandığı köylerden biri olan Dorukkiriş Köyü'nde okumaya büyük önem verilmiştir. Gurbete gidenlerin çoğu istanbul, Almanya, Hollanda gibi ülkelerde çalışarak mücadele vermektedirler.
Folklor yönünden oldukça gelişmiş ve yöreye has folklor giysilerinin hazırlandığı, çul dokumacılığı, kalaycılık ve sepet örme gibi el sanatlarının da oldukça geliştiği bir köydür.Köyde yaylacılık oldukça yaygındır. Eskala (Kadırga) köyün tek yaylasıdır.2 cami, 1 sağlık evi, 4 derslikli tarihi bir ilköğretim okulu vardır. Kadınların % 85, erkeklerin ise % 90'ı okur-yazar dır.

Köyün Yerleşik Soyisimleri Hane Sayıları: Durmuş (20 hane), Çakır (4 hane), Türkmen (35 hane), Kandil (14 hane), Atalar (11 hane), Yamaç (5 hane), Gülbahar (15 hane), Akkuş (8 hane), Uçan (7 hane) Ergün (9 hane), Bayraktar (4 hane), Örtürk (16 hane), Özdemir (12 hane),Tokul (11 hane), Demirtaş (10 hane), Kanda-zoğlu (7 hane), Taşdemir (5 hane), Karaman (20 hane), Dursun (7 hane),Kandin (2 hane) .

DOĞANCI

ilçenin güneyinde 11 km mesafede, Acısu grup yolunun doğu yakası üzerinde bulunan Doğancı Köyü 776 nüfuslu, 150 haneli bir köydür.
Kuruluşu hakkında kesin bir bilgi yoktur. Her yanı ormanlarla kaplı olan köyün tepesindeki sık ormanlı bir bölgede kartalı andıran, çevre halkı tarafından "Doğan" diye adlandırılan bir kuşun çok miktarda yaşadığı söylenmektedir. Bu kuşların çokluğu ve köy halkının doğan avı ile uğraşmalarından dolayı köyün adı Doğancı olarak kalmıştır.
Köy ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanır. Köyde fındık, mısır, lahana, patates, kabak gibi ürünler yetiştirilmektedir. Ayrıca elma, armut, kiraz, erik, karayemiş ve ceviz türünden meyvelerde biraz olsun ekonomiye katkı sağlamaktadır.
Doğancı Köyü'nde büyükbaş hayvan sayısı 600, küçükbaş hayvan sıyısı 500 ve kümes hayvanı sayısı ise 150 civarındadır. Köyde küçük el sanatlarıda gelişmiştir. Özellikle fındık çubuğundan sepet örme sanatı yaygındır.Köyde gurbetçilik % 50'nin üzerindedir.Yaylacılık oldukça yaygındır. Köyün büyük bir kısmı Eskala, Karakısrak yaylalarına az da olsa bir kısım Çağmanlı yaylalarına giderler.
Okuma-yazma oranının kadınlarda % 85, erkeklerde % 90 olan köyün okulu 1963 yılında eğitim öğretime açılmıştır. Köyün camisi tarihi eser sayılacak kadar eskidir.
Doğancı Köyün'ün Yerleşik Soyisimleri ve Hane Sayıları: Öztürk (5 hane), Güner (3 hane), Özdin (8 hane), Özata (15 hane), Alkan (1 hane), Alıcı (20 hane), Alışkan (10 hane), Uygun (13 hane), erdin (2 hane), Aydın (7 hane), Erata (25 hane), Kuzu (4 hane), Kandil (89 hane), Yamaç (17 hane), Çabuk (3 hane), Atalar (1 hane).