|
TEKNİK İZCİLİK BİLGİLERİ
TEKNİK İZCİLİK BİLGİLERİ
HARİTA
Harita bir toprak parçasının kuş
bakışı görünüşünün resmidir.
Etrafında görebileceğin
yolların, nehirlerin,
tarlaların, köylerin,
kasabaların ve benzerlerinin en
önemlileri harita üzerinde
sembollerle gösterilir. Bu
haritaların bazılarına elbette
daha önce okulda derslerini
çalışırken gördün. Sürücülerin
kullandığı yol haritalarını da
biliyorsun. Ama bu haritaların
hiçbiri Doğa yürüyüşünde
kullanılamaz. Doğa yürüyüşünde
kullanacağın haritanın
topografik bir harita olması
gerekir. Topografik haritalar
çeşitli ölçülerde olabilir. Doğa
yürüyüşü için en iyi harita
1:24000 ölçekli olanıdır. Böyle
bir haritada 1 mm 24 m.yi
gösterir. Topografik haritayı
Doğa yürüyüşüne gideceğin alanla
ilgili resmi kuruluştan
bulabilirsin.
HARİTANIN ANLATTIKLARI
İyi bir harita sana aşağıdaki
konularla ilgili bilgiler verir;
1. Tamım:
Herhangi bir harita
yalnızca bölgenin adını
verir. Topografik bir harita
ise bu yerin yeryüzündeki
konumunu da gösterir.
2.
Ayrıntılar: Arazi
biçimleri haritada kolayca
anlaşılabilecek işaretlerle
gösterir. Bu işaretlere harita
işaretleri denir.
3. Yönler:
Genellikle haritanın üst kısmı
kuzey, altı güney, sol tarafı
batı, sağ tarafı ise doğudur.
4.Uzaklıklar:
Haritanın alt kısmındaki ölçek
sayesinde harita üzerindeki
uzaklıkları hesaplayabilirsin.
5.İsimler:
Göller, nehirler, kasabalar ve
benzerleri harita üzerinde
isimleri ile gösterilir.
HARİTALARIN SINIFLANDIRILMASI
Ölçeklerine göre:
Küçük Ölçekli (1/500,000 ve daha
küçük),
Orta Ölçekli (1/500,000 ve
1/100,000 arası)
Büyük Ölçekli (1/100,000 den
daha küçük Haritalar)
Coğrafi Haritalar: 1/ 50.000’nin
üzerindeki haritalara coğrafi
haritalar denir.
Pafta: 1/5.000 ile 1/50.000’e
kadar ölçekli haritalara pafta
denir.
Kroki: 1/5.000’den küçük, ufak
ölçekli çizimlere denir.
Kroki Çıkarma:
Arazi ve yol krokileri; harita
bilgilerinden istifade edilerek,
kağıtta belirtilen başlangıç ve
bitiş yeri belli
olan, başlangıç yerine göre
belli yerlere kadar mesafe
tahmin edilerek, ölçeği
belirlenen kağıt üzerinde
nesnelerin
işaretleri konarak düzenlenen
vesikalardır.
Kroki yapılırken:
1.
Kuzeyi kağıda okla işaretleyin.
2.
Ölçek belirlenir.
3.
3 nirengi noktası alınarak
yerler işaretlenir.
4. Diğer nesneler harita
işaretleri kullanılarak kroki
dillendirilir.
Tiplerine göre:
Planı metrik Haritalar:
Ankara Şehir planı gibi
Topografik Haritalar:
Yükseltileri gösteren Türkiye
Fiziksel Haritası gibi,
Kabartma Haritalar:
Plastik malzeme üzerine kabartma
olarak basılırlar.
Fotoğraf Harita: Havadan
yapılan çekime grid çizgileri
konarak yapılır.
Sayısal Haritalar:
Bilgisayara verilen girdiler
sonucunda elde edilen
haritalardır.
HARİTA KENAR BİLGİLERİ VE
SEMBOLLERİ:
Haritaların kenarlarında
standartlaştırılmış bazı
bilgiler ve semboller bulunur.
Bu bilgiler haritanın ölçeği,
haritadaki demiryolu, köprü,
bataklık gibi sembollerin
anlamları, renklerin
açıklamaları gibi bilgilerdir.
Ölçek;
1/100,000
ölçekli haritada; 1 cm. lik
ölçülen yer gerçekte 100,000 cm
veya 1000 metre veya 1
kilometredir.
1/25,000
ölçekli haritada; 1cm.lik
ölçülen yer gerçekte 25,000 cm
veya 250 metre dir.
1500 m.lik yürüyüş mesafesi
1/50,000 lik haritada
1500/50,000 = 3 cm olarak
gösterilir.
Renkler;
Siyah:
İnsan tarafından yapılan şeyleri
gösterir. Demiryolu, köprü,
baca, isimler
Mavi:
Suyun göstergesidir. Derinliğe
göre koyulaşır. Deniz, göl,
nehir, çay
Yeşil:
Orman , otlak ve verimli
toprakları gösterir. Koyu renk
yoğunluğu gösterir.
Kahverengi:
Yükseltileri gösterir.
Koyulaştıkça yükseklik artıyor
demektir.
Coğrafi
koordinatlar;
Coğrafi
koordinatlar Enlem ve Boylam
olarak haritalarda kenar bilgisi
olarak verilir. Ayrıca GPS
yardımıyla da koordinatlarımızı
çok hassas bulabiliriz.
Örnek:
Enlem 38 45' 30'' (Kuzey) Boylam
35 37' 45'' (Doğu)
Temel Kuzey
istikametleri;
Coğrafi
kuzey: Hakiki Kuzey yani
kuzey kutbu istikameti olup
haritalardaki meridyenlerin
gösterdiği istikamettedir.
Sabittir , değişmez.
Manyetik
kuzey: Pusula ibresinin
gösterdiği kuzey olup zamana
bağlı olarak değişkendir.
Grid kuzeyi:
O bölgedeki meridyene çizilen
teğetin gösterdiği
istikametedir. Sabittir.
Doğal sapma
açısı: Manyetik kuzeyle
coğrafi kuzey arasındaki açıdır.
Manyetik kuzey zamana bağlı
değişken olduğundan Coğrafi
kuzeyin doğusunda veya batısında
olabilir. Harita kenar
bilgilerinde yıllık değişim
miktarı belirtilir. Yıllık
değişim eksi ise manyetik kuzey
hakiki kuzeye yaklaşır. Yıllık
değişim artı ise manyetik kuzey
hakiki kuzeyden uzaklaşır. Örnek
1990 yılında Sapma açısı 3
derece 14 dakika dır. Yıllık
sapma eksi 0.9 dakikadır. 1999
için 9 yıl X 0.9 = 8.1 dakikalık
daha sapma olur. 1999 Sapma
açısı 3 derece 6 dakika dır. (3
derece 14 dakika - 8 dakika).
Her geçen yıl manyetik kuzey
hakiki kuzeye yaklaşmaktadır.
HARİTA NASIL KULLANILIR?
Yola çıkmadan
önce haritanı önüne koy, incele…
Başlangıç noktası olarak bir yol
kavşağı gibi bildiğin bir
noktayı seç. Daha sonra
varacağın ilk noktayı belirle.
Örneğin çir tepe. Son olarak da
seni varış noktasına götürecek
bir rota çiz. Doğa yürüyüşü ne
kadar zaman alacak? Gideceğin '-
yerin uzaklığını ölçmek için
ince bir sicim al. Yürüyeceğin
uzaklığı bu sicimle ölç. Sicimi
haritandaki uzaklık cetveli
üzerine koy ve harita ölçeğinden
yararlanarak uzaklığı hesapla.
Sonra bu uzaklığı yürümenin ne
kadar zaman alacağını bul.
HARİTA SEMBOLLERİ
Açık çukur, maden işaret konturu
Orta kontur
Kesme
Güç hattı, enerji hattı
Telefon hattı vb.
Demiryolu
Sert yüzeyli yollar
Düzgün yol
Köprü
Yaya köprüsü
Binalar
Okul, cami, mezarlık
Ahır vb.
Fabrika
Dereler
Su kuyusu
Kaynak
Göl
Bataklık
Bozuk yol
Patika
Harita sembollerini öğrenebilmek
için önce bu sayfalardaki
sembolleri iyice çalış. Daha
sonra önüne topografik bir
harita koy ve haritadaki
sembolleri bulup anlamaya gayret
et.
Siyah ile
basılmış her şey insan yapısı,
insan eseridir, yollar,
demiryolları, köprüler, binalar,
sınırlar, isimler.
Siyah çizgiler
yollardır. Sert yüzeyli yollar
iki siyah çizgi arasında kırmızı
ile gösterilir. Siyah dörtgenler
binalardır.
Mavi renk suyun
göstergesidir. Dere, göl, çay,
nehir, hep mavi ile gösterilir.
Yeşil alanlar,
ağaçlık alanlar yeşille
gösterilir. Meyve bahçeleri
çalılıklar da hep yeşildir.
Bataklıkları
göstermek için kesik mavi
çizgiler ve yeşil ot demetleri
kullanılır. Bu işaretler bu
alanların sulak alanlar olduğunu
anlatır.
Tepeler ve
vadiler kahverengi çizgilerle
gösterilir. Bu çizgilere kontur
çizgi adı verilir. Kontur
çizgiler arazinin meylini ve
yüksekliğini gösterir. Kontur
çizgilerin sık olması, birbirine
yaklaşması o noktada tepenin dik
olduğu anlamına gelir.
Haritadaki en koyu kahverengi
çizgilerden birini izlersen bir
rakamla karşılaşırsın. Örneğin
100. Bu bir işaret konturudur.
Bu çizgi üzerindeki her şey
deniz seviyesinden 100 metre
yüksektedir. Denizin 100 metre
yükseldiğini varsayalım. Bu
çizgi yeni deniz seviyesi
çizgisini oluşturacaktır. Eğer
deniz 20 metre daha yükselirse
hemen sonraki ince çizgi yeni
deniz seviyesi çizgisi
olacaktır. Bazı haritalarda
kontur çizgileri arasındaki
yükseklik farkı 10 metredir.
Haritanın altındaki ölçekte
kontur çizgileri arasındaki
yükseklik farkını bulabilirsin.
Şimdi başlangıç
noktasındasın ve ilerlemeye
hazırsın. Ama hangi yönde? Bunu
haritanı yönüne koyar koymaz
anlayacaksın. Bir haritayı
yönüne koymak haritadaki
yönlerle arazideki yönleri
çakıştırmak anlamına gelir.
ÖLÇEK İnce EYE Kalın EYE
Eş yükselti
eğrileri: Deniz seviyesinden
eşit yükseklikte geçtiği
düşünülen düzlemlerin
izdüşümüdür. Eş yükselti
eğrileri birbirini kesmez. Dik
yerlerde eğriler sıklaşır. Eğim
azaldıkça eğriler seyrekleşir.
İnce ve Kalın eş yükselti
eğrileri vardır. Kalın yükselti
eğrisi dört ince eğriden sonra
gelir ve üstünde yükseltisi
yazar.
1/25,000 10 m 50
m
1/50,000 20 m
100 m
1/100,000 50 m
250 m
1/250,000 100 m
500 m
1/500,000 200 m
1000 m
Örnek: 1/25,000 ölçekli haritada
50 m. eş yükselti eğrisinden üç
sonraki eğrinin olduğu yerin
yüksekliği 80 m. dir.
HARİTAYI YÖNÜNE KOYMA
En kolay yöntem harita
üzerindeki bir belirli bir
noktayı (kavşak, baca, köprü)
gerçek şekille aynı yöne
gelinceye kadar döndür. Aynı
istikamete gelince harita doğru
yöne yaklaşık olarak konmuş
olur.
Haritaya o yıl için hesaplanmış
olan geçerli manyetik kuzey
çizgileri çizebilirsin. Bazı
haritaların güney kenarında
''P'' noktası kuzey kenarı
üzerinde çizilmiş ve
derecelere bölünmüş sapma
göstergesi vardır. Sapma
diyagramından ibre sapma açısı
hesaplanır ve kuzey kenardaki
sapma göstergesinde
işaretlenir. Bu değer ile ''P''
noktası birleştirilirse
manyetik kuzey doğrultusu elde
edilir. Pusula, bu manyetik
kuzey doğrultusuna paralel
olarak harita üzerine
yerleştirilir. Harita ve
pusula beraberce pusula
ibresi pusula kadranındaki
nişan hattı çizgisiyle
çakışıncaya kadar döndürülür.
Sapma açısını hesaplanır. (1999
için 3 derece 6 dakika.). Pusula
güney kuzey istikametindeki grid
çizgilerden birine paralel yani
nişan çizgisi grid kuzeyine
paralel yerleştirilir. Pusula
üzerindeki nişan hattı ile
pusula kuzey ucu arasındaki açı,
sapma açısı ile aynı duruma
gelinceye kadar harita
döndürülür.
PUSULA
Doğa yürüyüşünde
yolları ve patikaları izlemek
istemiyorsan bir pusulaya
ihtiyacın olacak. Pusula enerji
hatlarından 55 metre, telefon
hatlarından 10 metre, çelik
demir malzemeden en az bir metre
uzakta kullanılırsa doğru değer
verir.
PUSULA NASIL ÇALIŞIR?
Pusulanın en
önemli parçası manyetik bir
iğnedir. Bu iğne ser. Serbestçe
hareket edebilecek şekilde
pusula gövdesine monte
edilmiştir İğne serbest
kaldığında her zaman aynı yönü
gösterir. Bunun neden yeryüzünde
iğneyi çeken bir gücün
olmasıdır. Yeryüzü bir ucu
kuzeyde diğer ucu güneyde olan
büyük bir mıknatıs gibidir.
Dünyanın manyetikliği pusula
iğnesinin manyetik kuzeye doğru
dönmesine neden olur.
İğnenin kuzeyi
gösteren ucu kırmızıya ya da
siyaha boyanmıştır. Bazı pusula
iğnelerinde ise uç bir ok başı
gibi sivridir. Hatta bazılarında
iğnenin kuzeyi gösteren ucunda N
harfi vardır.
PUSULA NASIL OKUNUR?
Pusulayı okumak belirlenmiş bir
noktaya götüren yönü derecelerle
bulmak anlamına gelir.
Derecelerini öğrenmek istediğin
nirengi noktasına yüzünü dön.
Pusulayı önünde bel seviyesinde
ya da biraz daha yukarıda düz
olarak tut. Pusulanın
tabanındaki "gidilecek yön" ok
yönünde ileride duran nirengi
noktasını göstersin. Şimdi
pusulanın iğnesi pusulanın
gövdesi üzerindeki sabit kuzey
oku ile çakışıncaya kadar
pusulanın gövdesini çevir.
Pusulanın kuzey ucunun pusula
gövdesinin üst tarafındaki N
(Kuzey)'i gösterdiğinden emin
01. Gidilecek yön okunun pusula
gövdesine değdiği noktada
bulunan dereceyi oku.
Bir haritayı pusula ile doğru
yöne koymak için önce pusulanı
(Kuzey) 360 o'ye ayarla.
Pusulanı, bir kenarı haritanın
kenarında manyetik kuzey
çizgisine gelecek şekilde
haritanın üzerine koy. Pusulayı
ve haritayı, pusula iğnesi kuzey
ucu N'yi gösterecek sat kuzey
oku ile çıkıncaya kadar birlikte
döndür. İşte haritan doğru yöne
kondu.
İKİ KUZEY
Harita ve pusulayı birlikte
kullandığında iki kuzey olduğunu
unutma. Harita gerçek kuzeye
göre çizilmiştir. Haritandaki
bütün boylamlar coğrafi kuzey
kutbunu gösterir. Pusulanın
kuzey ucu manyetik kuzeyi yani
gerçek kuzeyi, kuzey kutbunun
1.600 km. Güneyinde Kuzey Buz
Denizinde bulunan BATHURST
adasını gösterir. Haritanın
boylamları ile pusulanın
iğnesinin gösterdiği kuzey
arasındaki farka "sapma açısı"
denir. Bu sapma nedeni ile
pusulan ve haritanı birlikte
kullandığın her durumda bu farkı
göz önünde bulundurmalısın.
HARİTANA PUSULA DİLİ KONUŞTUR
Harita yönleri
ile pusula yönleri
arasındaki farkı ortadan
kaldırmak için haritanla
pusulanın birbiri ile uyumlu
olmasını sağla. Bunu
yapabilmek için de haritanın
üzerine manyetik kuzey güney
çizgilerini çiz (Haritanın
altındaki manyetik kuzey ile
gerçek kuzeyi belirleyen
üçgeni bul. Bu üçgenin
manyetik kuzeyi belirleyen
kenarından haritanın
yukarısına doğru bir çizgi çiz.
Daha sonra bu çizgiye paralel
başka çizgiler çiz.
Bu haritadaki
çizgiler gerçek kuzey çizgisinin
14 derece batısındadır.
HARİTA VE PUSULAYI BİRLİKTE
KULLAN
Harita manyetik
kuzey güney çizgilerini
çizdikten sonra aşağıda
anlatılan 3 basamağı izleyerek
harita ve pusulanı birlikte
kullanabilirsin. Topografik
haritanda bir rota belirle, bu
rota üzerinde yol kavşakları,
binalar, köprüler vb. Gibi 5
ana nirengi noktası tespit et.
Pusulanı hareket noktasından ilk
nirengi noktasına gidiş yönünü
gösterecek şekilde ayarla,
şimdi yola çıkabilirsin. İlk
nirengi noktasına ulaştığında
pusulanı tekrar ikinci nirengi
noktasına giden yönü gösterecek
biçimde ayarla. Varacağın son
noktaya ulaşıncaya kadar aynı
şekilde devam et.
HARİTA VE PUSULAYI BİRLİKTE
KULLANMANIN BASAMAKLARI
1. Basamak:
Pusulanı, pusula tabanının
uzun kenarı başlangıç ve varış
noktalarına değecek ve taban
üzerindeki "Gidilecek Yön Oku"
gitmek istediğin yönü gösterecek
şekilde haritanın üzerine koy.
2. Basamak:
Pusulanın tabanını haritanın
üzerinde hareket etmeyecek
şekilde sıkıca tut. Pusulanın
iğnesini dikkate almayarak,
pusula üzerindeki sabit kuzey
oku, haritada çizdiğin kuzey
güney manyetik çizgilerine
paralel oluncaya kadar pusula ve
haritanı birlikte çevir. Okun
ucu haritanın üst tarafını
(kuzey tarafını) göstermelidir.
3. Basamak:
Pusulanı haritandan kaldır ve
gidilecek yön oku, ileriyi
gösterecek biçimde önünde tut.
Pusula iğnesinin kuzey ucu,
pusula gövdesindeki kuzeyi
gösteren okun üzerine gelinceye
kadar kendi etrafında dön. Şimdi
pusulanın tabanındaki gidilecek
yön oku gitmen gereken yönü
gösteriyor. Bu yönde bir nirengi
noktası belirle ve bu nirengi
noktasına doğru ilerle. Bu
noktaya varıldığında başka bir
nirengi noktası belirle.
Çizdiğin rotada ilerlerken düz
bir çizgi üzerinde ilerleme
zorunda değilsin. İyi bir
Oryantiring'ci gideceği noktaya
en kısa zamanda ve en kolay
varmak için tüm bilgisini
kullanır.
GPS (GLOBAL POSİTİONİNG SYSTEM)
Dünya
etrafında dönen 24 uydudan
sürekli aldığı sinyallerle
bulunduğumuz koordinatları
tespit eden, istediğimizde
bunları hafızasına alan ve
ilerde tekrar bu noktaya
dönmemizi sağlayan el
büyüklüğündeki yardımcı alete
GPS denilmektedir. GPS gece
ve gündüz koşullarında belirli
noktalar arasını gidebilmemizi
sağlar. Pusula amacıyla da
kullanılır. Hedefe yönelik
güzergahtan sapmamız durumunda
bizi ikaz eder.
GPS le 15
metrelik bir hata ile daha
önceden belirlediğimiz bir
noktaya tekrar gidebiliriz.
GPS bize hızımızı, toplam
yürüyüş mesafemizi, hedefe
kalan mesafeyi, ortalama
hızla hedefe varış zamanımızı
verir. Ayrıca bulunduğumuz
irtifa (yükseklik) bilgisi de
GPS ten öğrenilebilir.
ÖLÇÜMLER
METRİK SİSTEM
Dünya etrafında dönen 24
uydudan sürekli aldığı
sinyallerle bulunduğumuz
koordinatları tespit eden,
istediğimizde bunları
hafızasına alan ve ilerde tekrar
bu noktaya dönmemizi sağlayan
el ülkemizde kullanılan
uzunluk ölçüsü birimi metredir.
1 km - 1000
metre
1 m - 10 dm
10 dm - 100 cm
1 cm - 10 mm
1 m - 100 cm
1 m - 1000 mm
Metre : m
Desimetre : dm
Kilometre : km
Santimetre: cm
Milimetre : mm
KİŞİSEL ÖLÇÜMLER
Doğa yürüyüşlerinde ve kamplarda
sık sık uzaklık, yüksekli ya da
genişlik ölçmek zorunda
kalabilirsin. Bu ölçümleri en
kolay şekilde her zaman yanında
taşıdığın cetvelle yani
kendinle, karışın, boyun vb. ile
gerçekleştirebilirsin. Aşağıda
kişisel bazı ölçüm şekilleri
verilmiştir. Bu ölçümleri yap
bir kenara yaz, her zaman işine
yarayacaktır.
Karışım :
………………Adımım : ………………
Ayağım : ………………
Ayakkabılı ayağım : ………………
Boyum : ………………
Kol uzunluğum : ………………
YÜKSEKLİĞİN ÖLÇÜLMESİ
Kalem Metodu :
Bir arkadaşına ağacın yanında
durmasını söyle ya da ağacın
gövdesine dayanarak kendi boyunu
ölç ve gövdeye boyunu belirleyen
bir işaret koy. Ağaçtan uzaklaş
eline bir kalem ya da kaleme
benzer bir çubuk al, kalem ve
arkadaşın aynı doğrultuda olacak
şekilde kolunu ileriye uzat tek
gözünü kapatarak arkadaşının
boyunun bir kalem üzerinde
nereye geldiğini belirle. Daha
sonra kolunu yukarıya doğru
yavaş yavaş kaldırarak ağacın
arkadaşının boyunun kaç katı
olduğunu bul. Bulduğun sayıyı
arkadaşının boyu ile çarparak
ağacın yüksekliğini hesapla.
Devirme
Metodu: Eline bir çubuk al
çubuğu dik tutarak kolunu
ileriye doğru uzat. Yüksekliğini
ölçmek istediğin bayrak
direğinden ya da ağaçtan
uzaklaş. Çubuğun arkasında kalan
direk veya ağacı çubukla aynı
boyda görünceye kadar
uzaklaşmaya devam et. Bayrak
direğinin üst ucu ile çubuğun
üst ucu, direğin alt ucu ile
çubuğun alt ucu aynı yerde
göründüğü zaman dur. Çubuğu yana
doğru 90 derece devirerek yatay
pozisyona getir. Bir arkadaşına
çubuğun ucunun gösterdiği yere
gitmesini söyle. Arkadaşın ve
direk arasındaki mesafeyi
ölçtüğünde direğin yüksekliğini
bulacaksın.
Çamurlu Su
Metodu: Yere, ağaçla senin
arana çamurlu suyla dolu bir
leğen koy. Leğeni öğle bir
yerleştir ki leğenle ağaç
arasındaki uzaklık aşağı yukarı
ağacın tahmini yüksekliği olsun.
Leğenden kendi boyuna eşit bir
mesafeye kadar uzaklaş. Şu anda
suda ağacın tepesinin aksini
görüyor olmalısın. Eğer suda bu
aksi göremiyorsan, leğeni biraz
ileri geri çek, senin leğenden
uzaklığın yine aynı olmalı, suda
ağacın tepesinin aksini gördüğün
zaman leğenle ağaç arasındaki
uzaklık ağacın yüksekliğine
eşittir.
GENİŞLİĞİN ÖLÇÜLMESİ
Napolyon
Metodu: Genişliğini ölçmek
istediğin nehir ya da derelerin
kenarında dur. Başını çenen
göğsüne değecek biçimde eğ,
elini avuç içi yere paralel
gelecek şekilde alnına daya.
Elini dış kenarı karşı kıyıya
değiyor gibi görününceye kadar
aşağıya doğru eğ. Bulunduğun
yeri değiştirmeden ve elinin
eğimini bozmadan 90 derece sağa
dön. Elinin dış kenarının
bulunduğun kıyıda gösterdiği
nokta ile durduğun yer
arasındaki uzaklık
nehrin genişliğine eşittir.
Napolyon bu işlemi eli yerine
şapkasının kenarı ile yapar,
elini değil şapkasının kenarını
aşağıya doğru eğerdi. Sen de bu
ölçümü yaparken geniş kenarlı
bir şapka kullanabilirsin.
Kazık Metodu:
Nehrin karşı tarafında bir
nokta, örneğin bir kaya belirle.
"A" noktası kayanın karşısına
bir kazık dik "B" noktası A.B
doğrultusuna dik olarak kıyı
boyunca yürü, Yürüdüğün mesafeyi
adımla. Diyelim 30 adım attın.
Belli bir sayıda adım atman şart
değil. Geldiğin nokta "C"
noktası olsun. Buraya da bir
kazık dik. Kıyı boyunca yanı
doğrultuda yürümeye devam et.
Daha önceki adım sayısı kadar
ilerledikten sonra geldiğin
noktaya bir kazık dik. "D"
noktası. Bu D.B. doğrultusunda
dik olarak yürü. C noktasına
diktiğin kazık ile A kayasını
aynı doğrultuda görünceye kadar
ilerle. C ve B'yi aynı
doğrultuda gördüğün noktaya "E"
de ve bir kazık da buraya dik. D
ve E kazıkları arasındaki
mesafeyi ölçtüğünde nehrin
genişliğini bulmuş olursun.
Pusula Metodu:
Nehrin kayısında dur. Buraya "B"
noktası diyelim. Nehrin karşı
kıyısında tam karşısına gelen
yerde bir nokta belirle, örneğin
bir kaya (A noktası) pusulayı
pusulanın tabanındaki gideceğin
yönü gösteren ok karşı kıyıdaki
kayayı (A''I) gösterecek şekilde
tut. Pusulanın gövdesini pusula
iğnesi oryantiring okunun
(pusula gövdesindeki sabit kuzey
oku) üzerine gelinceye kadar
çevir. Pusula iğnesinin kuzeyi
gösteren ucu N'yi (kuzeyi)
göstermeli. Dereceye bak
(diyelim ki 120 derece).
Dereceye 45 derece ekle (165
derece eder).
Pusulanın tabanındaki gideceğin
yönü gösteren ok A'ya dönük
olarak nehir oyuncu yürü.
Puslanın iğnesinin kuzey ucu ile
oryantiring oku (pusula
gövdesindeki sabit ok)
çakıştığında dur (C noktası) CB
arasındaki mesafe nehrin
genişliğine eşittir.
PRATİK YÖN TAHMİNLERİ
Güneşle Yön
Tayini :
Güneşle yön tayininin en basit
şekli şudur:
Ayarı doğru bir
saatle işe başlanır. Önce
saatimizin akrebinin güneşe
doğru tutarız. 12 sayısı ile
akrebin oluşturduğu açının açı
ortası bize güneyi bildiriri. Bu
kural kuzey yarımküre için
geçerlidir.
Güneş ile yön
bulmanın başka bir çok yöntemi
vardır. Bunlardan en basit olanı
güneşin doğudan doğup batıdan
battığıdır. Yine yere dik olarak
çakılan bir sopanın saat
12:00'deki gölgesi, dünyamızın
kuzey yarımküresinde sopanın tam
dibine düşmez, biraz kayar. İşte
sopanın dibinden biraz dışarıya
olan bu gölgenin bulunduğu yön
bize kuzeyi verir Güney
yarımkürede ise bunun tam tersi
olur. Saat 12:00'de ekvator da
dikilen bir sopanın gölgesi
olmaz.
Yıldızlarla
Yön Bulma : Bilindiği gibi
gökyüzünde birçok irili ufaklı
yıldız vardır. Kutup yıldızı
dediğimiz ya da kuzey yıldızı
dediğimiz yıldız coğrafi sabit
yıldızlardır. Yani hareket
etmezler, ama dünyamız döndüğü
için bunlar hareket ediyor gibi
görünür. Bu özelliklerden de
yararlanılarak yön bulunabilir;
önce yere biri kısa biri uzun
öyle iki sopa çakılır ki, bu iki
sopanın uçları seviyesinden bir
sabit yıldız görünmelidir.
Bundan sonra beklenir ve bir
süre sonra da sabit yıldızın
yavaş yavaş sopaların ucundan
baktığımız yönde çıkmakta olduğu
görünür. Yıldız eğer sola doğru
kayarsa, baktığımız yön
kuzeydir. Yaldız sağa doğru
kayarsa güney, yukarı doğru
kayarsa doğu, aşağıya doğru
kayarsa batı olur. Bu yönteme
sabit yılız kaymalar ile yön
bulma denir.
Saat ile Yön
Tayini : Yaklaşık olarak
coğrafi kuzey ve güney
istikametlerini bulmak için
saatten faydalanılır. Kuzey
yarım kürede saatin akrebi
güneşe çevrilir. Saat 12 ile
akrep arasındaki açının
açıortayı güneyi ters uzantısı
ise kuzeyi gösterir. Yönün hangi
ucunun kuzey olduğunu bulmak
için güneşin öğleden önce doğuda
olduğu akılda tutulmalıdır.
METEROLOJİ, HAVA VE RÜZGAR
İzciler için hava durumunu
bilmek çok önemlidir. Kampa
gitmeden önce hava durumunu
incelememek, ona göre giysi
almamak ve kalış planları
yapmamak kampınızın çok kötü
geçmesine neden olabilir.
Günümüzde hava tahminleri daha
uzun süreli ve çok daha
güvenilir olarak
yapılabilmektedir. İnternet
sayesinde birçok hava tahmin
istasyonunun web sayfalarına
girip ileriki dönemin
tahminlerini alabiliriz. Ancak
iş bu kadarla bitmez. İzciler
her an değişen hava durumunu
kendileri de çok iyi analiz
edebilmelidirler. Kamplarda
faaliyetlerini bu tahminlerine
göre planlayabilirler.
Eski çiftçiler
ve gemiciler kendileri için çok
önemli olan hava tahminini
deneyimlerine dayanarak bazı
belirtilerek göre yaparlardı.
Bizler bugün şanslıyız, günlük
hava raporlarını dinleyip,, hava
durumunu öğrenebiliyoruz.
Bununla beraber Doğa yürüyüşüne
gittiğinde sende bazı
belirtilere bakarak önündeki
saatlerde havanın nasıl
olacağını tahmin etmek zorunda
kalabilirsin. Sana bu konuda
yardımcı olacak pek çok şey var.
HAVAYI NASIL ANLAMALI
Havanın iyi, yağmurlu, rüzgarlı
veya fırtınalı olacağını anlamak
kolaydır.
İYİ HAVA BELİRTİLERİ
1- Gökyüzü koyu
mavi görünürse, güneş doğarken
parlak ve hafif sisli bulunursa,
gökkuşağı akşam görünürse, güneş
ay etrafında büyük hale olursa
havanın iyi olacağı anlaşılır.
2- Otların
üzerindeki çiğ iyi havayı
müjdeler. Çiğ olayı havanın kuru
ve açık olduğu zaman
gerçekleşir.
3- Havanın sisli
bulunması, sükunetli olacağını
gösterir.
4- Ateşin dumanı
yukarıya doğru düz olarak
yükselirse yüksek hava basıncı
olduğu ve havanın güzel olacağı
anlaşılır.
5- Akşam kırmızı
olan bir gökyüzü iyi havanın
belirtisidir. Havadaki toz
partikülleri gördüğün zaman
kırmızı rengin oluşmasına neden
olur.
6- Kırlangıçlar
yükseklerde uçarsa ertesi günün
yağmurlu olmayacağı anlaşılır.
Böyle havalarda kırlangıçlar
hava akımları ile yükselen
böcekleri yükseklerde yakalar.
Yani bu durum yüksek hava
basıncına işarettir. Yüksek hava
basıncı ise iyi hava demektir.
KÖTÜ HAVA BELİRTİLERİ
1- Sabahleyin
kırmızı bir gökyüzü toz yüklü
bir havanın doğuya doğru çekilip
yerini batıdan gelen hem yüklü
havaya bıraktığını gösterir.
2-
Kırlangıçların toprağa yakın
uçmaları böceklerin alçak hava
basıncı nedeni ile toprağa yakın
olduğunu gösterir. Alçak hava
basıncı ise kötü hava demektir.
3- Ateşin dumanı
yükselmeden dağılıyorsa alçak
basınca ve kötü havaya
işarettir. Otlar sabah kuru ise,
üzerinde çiğ yoksa, kötü hava
geliyor demektir.
4- Güneş
doğarken, gökyüzünün kırmızı,
gökkuşağının sabahleyin
görünmesi, Ay’ın etrafında küçük
bir çember bulunması yağmura
işarettir.
5- Güneş
doğarken kırmızı görünmesi,
batarken gökyüzünün kırmızı
olması rüzgara işarettir.
6- Güneşin soluk
ve dumanlı doğması, Ay’ın parlak
olması, bulutların beyaz olması,
güneş ve Ay’ın etrafında bir
kavis bulunması fırtınaya
işarettir.
BULUT TÜRLERİ
Bulutlar havanın
soğumasıyla oluşan milyonlarca
küçük su damlacığından ve buz
kristalinden meydana gelir.
Bunlar değişik şekillerde
oluşurlar. Biçimleri
,yükseklikleri ve büyüklüklerine
göre adlandırılırlar.
Sirüs : (cirris
ya da "tuğ"): Genellikle
6000 m. ve yukarısında
bulunurlar ve açık bir günde
görülür, sakin bir denizin
işaretidir.
Cirro
Stratus: Karışmış örümcek
ağı şeklinde, yükseklerde ince
beyazımsı bulutlar. Sakin bir
denizin işaretidir.
Alto cumulus
ya da "koyunlar": Aynı
boydaki gri veya beyaz
bulutlardır. Bir koyun sürüsünü
andırırlar. Yerden yükseklikleri
6-8 km. Arasındadır.
Alto stratus:
Gökyüzünü gri bir perde gibi
yoğun olarak kaplayan, güneş ya
da ay bulunan bölümü parlak olan
bulutlardır. Fırtınaya
işarettir.
Strato
cumulus: Kıvrım kıvrım koyu
bulutlarıdır. Çok yoğun
değildirler. Aralarından yer yer
mavi gökyüzü görünür. Yağmur
getirmezler.
Nimbus
"şemsiye": Tam anlamı ile
yağmur bulutlarıdır. Kalın ve
koyu renklidirler. Alt
kısımlarda yer yer küçük
bulutlar vardır. Bulutların
içinde bazı deliğe benzer
açıklıklar bulunur.
Cumulus "Yün
sepeti": Çeşitli
yüksekliklerde büyük bulut
yığınları. Güneşe karşı olan
yerleri parlaktır.
Cumulo Nimbus
"fırtına" ya da "sağanak":
Cumuluse benzerler Üst
tarafından "cirrus"a benzer
bulutlar alt tarafta ise
"nimbus" bulutları vardır. Çok
alçak bulutlardır. Dolu bu
bulutlar tarafından oluşur.
Stratus
"çarşaf": Yukarıya doğru
yükselen yatay bir sis tabakası.
Parçalara ayrılmış şekline "franto
stratus" adı verilir.
Pus veya sis;
çok küçük su damlacıklarından
oluşan "yüzey bulutlarıdır.".
Sis pustan daha yoğundur.
Çiy:
Soğuk bir yüzeyle temas eden
havanın sıcaklığı belli bir
noktaya düştüğünde çiy oluşur.
Su buharı çiy damlacıkları
halinde soğuk yüzeylerde
yoğunlaşır.
Don:
Yüzeylerdeki sıcaklığın don
noktasının altına düşmesiyle
oluşur.
Kırağı:
Kırağı küçük buz kristallerinden
oluşur ve donmuş bir çiydir.
Uçakların
arkalarında bıraktıkları izler,
uçak motorlarından çıkan su
buharı içeren sıcak gazların
soğuk havada donması ve
yoğunlaşması ile oluşurlar.
HAVA TAHMİN RAPORU
İçinde yaşadığın yerin iklimini
bilirsen çevreni daha iyi
tanırsın. İklimi öğrenmen
konusunda radyodan, TV.den,
gazetelerden alacağın hava
raporları sana yardımcı olacak.
Hatta biraz yardımla kendi
meteoroloji istasyonunu
kurabilirsin. Ölçümleri günde
iki kere ve üstteki tabloda
gösterilen konularda
gerçekleşir. Bir ay sonra
edindiğin bilgileri arkadaşına
aktar. Hava konusunu bir hobi
olarak seçersen meteoroloji
konusunda uzman kişilerle
bağlantı kur.
RÜZGAR
Rüzgar;
harekette olan havadır. Bu
hareket bir doğrultuda olup
daima yataya pek yakındır.
Rüzgarın eğimi birkaç dereceyi
geçmez. Rüzgar doğrultusu,
rüzgarın estiği yönle
gösterilir. Mesela ''kuzey
rüzgarı'' kuzeyden gelen yani,
''kuzeyden güneye doğru esen
rüzgar''demektir. Rüzgarın yönü
''rüzgar fırıldağı'' denilen
aletle tayin edilir.
Rüzgarlara,
yönlerine göre, bölge halkının
verdiği bir takım adlar da
vardır. Mesela Marmara
Bölgesi'nde kuzeyden esen
rüzgara ''Yıldız" kuzeydoğudan
esene ''poyraz'', doğudan esene
''doğu'' güneydoğudan esene
''keşişleme'', güneyden esene
''kıble'', güneybatıdan esene
''Lodos'' batıdan esene
''batı'', kuzeybatıdan esene
''karayel" denir.
RÜZGARLARIN ŞİDDETLERİNE GÖRE
ALDIKLARI ADLAR
|
DERECESİ |
ADI |
HIZI (Saniyede m.)
|
Etkisi |
|
0 |
Sakin |
0 - 1 |
Hissedilmez |
|
1 |
Çok Hafif |
1 - 2 |
Hissedilmez |
|
2 |
Esinti |
2 - 4 |
Yaprakları Kımıldatır
|
|
3 |
Hafif Meltem |
4 - 6 |
Yaprakları Kımıldatır
|
|
4 |
Meltem |
6 - 8 |
İnce Dalları Sallar |
|
5 |
Sert Meltem |
8 - 10 |
Duman hafifçe yana kayar,
ince dalları sallar |
|
6 |
Rüzgar |
10 - 12 |
Kalın Dalları Sallar |
|
7 |
Fırtınalı Rüzgar
|
12 - 14 |
Kalın Dalları Sallar |
|
8 |
Hafif Bora |
14 - 16 |
Körpe Ağaç Gövdelerini
Sallar |
|
9 |
Bora |
16 - 20 |
Toz, kağıt parçalarını
yükseltir, ağaçlar sallanır. |
|
10 |
Şiddetli Bora |
20 - 25 |
Dalları kırar |
|
11 |
Fırtına |
25 - 30 |
Dalları kırar, rüzgara karşı
yürümek zorlaşır. |
|
12 |
Tayfun (Kasırga)
|
30 ve Yukarısı |
Ağaçları kökünden söker,
binalara zarar verir. |
ISI -RÜZGAR CETVELİ
Isı-Rüzgar
Münasebeti: Isı-Rüzgar
cetvelinde görüleceği gibi hava
sıcaklığı, insan, malzeme, araç
ve yiyecek maddeleri üzerine,
rüzgarın hızına bağlı olarak
değişik kuvvetlerde etki
yapmaktadır. Yukarıdaki çizelge
bütün izcilerce çok iyi bilinip
uygulandığı sürece soğuğun
olumsuz etkilerinden korunmak
mümkündür.
Don çalması
oldukça ılık havalarda bile
rüzgarın vücudun korunmasız
kısımlarına nüfuz ettiği
durumlarda meydana gelebilir.
Örneğin; Şayet rüzgar sakin ve
ISI -29"C ise dondurucu rüzgar
etkisi çok azdır. Ancak aynı ısı
derecesinde rüzgar saatte 40 Km.
süratle esiyor ise dondurucu
rüzgar halinde oluşan ısı
derecesi -59 °C olur. Bu
koşullar altında tehlike
büyüktür ve bu ısıya maruz kalan
vücut 30 saniye içinde
donabilir.
Sıcaklık Değiştirme Formülleri
Metrik veya İngiliz sistemini
değiştirmek için dış
kolonlardaki faktörler.
CELSIUS = C = 5/9 (F-32) F = 9/5
C + 32
FAHRENHEIT 32 40 50 60 70 75 85
95 105 212° °
CELSİUS 0° 5 10° 15° 20° 25° 30°
35° 40° 100
HAVA DURUMU
|
Görüş |
|
|
Görülebilen Mesafe |
Tanım |
|
50 metre |
Keşif sis |
|
200 metre |
Kalın sis |
|
400 metre |
Sis |
|
1000 metre |
Mutedil sis |
|
1 mil = 1609 m |
Puslu |
|
2 Mil = 3218 m. |
Zayıf görüş |
|
5 Mil = 8045 m. |
Orta görüş |
|
10 Mil = 16090 m. |
İyi görüş |
|
30 Mil = 48270 m. |
Çok iyi görüş |
|
30 Milden fazla |
Fevkalade iyi görüş |
DENİZİN DURUMU
|
Dalga yüksekliği |
Tanım |
|
0 |
DURGUN DENİZ. Sütliman |
|
1 Kd.'den |
SAKİN DENİZ. Tepeleri
olmayan küçük dalgacıklar. |
|
1- 3 Kd. |
HAFİF SOLUGANLI DENİZ. Kısa
fakat bariz dalgalar; dalga
tepelerinde köpük teşekkül
etmemiş fakat cam gibi. |
|
3 -5 Kd. |
MUTEDİL DENİZ. Dalgalar
büyümeye başlıyor, arada
sırada beyazlıklar
gözüküyor. |
|
5 -8 Kd. |
KABA DENİZ.Orta dalgalar,
bariz uzun şekil almaya
başlar, tepelerinde beyaz
köpükler uzamaya başlar. |
|
8-12 Kd. |
PEK KABA DENİZ. Dalgalar
büyür, devamlı beyazlıklar,
dalgalar kırılmaya başlar ve
köpükler rüzgar
istikametinde uçuşmaya
başlar. |
|
12 -20
Kd.
|
YÜKSEK DENİZ. Ağır tepeleri
beyaz dalgalar, köpükler,
keşif şeritler halinde
rüzgar istikametinde
savrulur. |
METEOROLOJİ ARAÇ-GEREÇLERİ
Yağmur sayacı:
Her yanı aynı çapta bir teneke
kutu al kutunun içinde biriken
yağmur suyunu her gün bir cetvel
kullanarak ölç, kutuyu her
ölçümden sonra boşalt.
Nem oranı:
Nem oranını ölçmek için karton
bir süt kutusu bul. Kutuya
yerleştireceğin birinin haznesi
ıslak, diğerinin kuru olan iki
termometre arasındaki farkı
bularak nem oranını ölç. Nem
oranını bulmak için aşağıdaki
tabloyu kullan.
NEM ORANI ÖLÇÜM TABLOSU
Hazne Islak olan
ve kutu olan termometreler Kuru
ve ıslak Hazneli
Termometrelerdeki Isı arasındaki
ısı (Centigrad ve Fahrenheit
olarak)
Kuraklık:
Bir bölgede en az 15 günlük bir
sürede 0.2 mm. Den daha az yağış
gözlenmesine kuraklık denir.
TAHMİNLER
Bir dakikalık süre 1001, 1002,
1003............ 1060’ a kadar
geçen süredir.Bir insan dakikada
100 m
Saatte 5 km yürür. Bisikletli
bir insan saatte 15 Km yol
alabilir .Sesin saniyedeki hızı
360 m/sn. dir. İzciler, zaman,
uzaklık, genişlik, yükseklik,
yön ve hava tahminleri yaparken
şu yöntemlerden yararlanırlar:
b.
İzci sopası yöntemi ile
yükseklik bulma.
Mesafelerde Yanılmalar
Açık ve berrak havalarda su ve
kar üzerinde yanılmalar olur.
Kapalı ve sisli havalarda da
mesafe olduğundan daha uzak
görünür.
Normal Bir Göz;
1- 500-600 metrede insanları
oldukça net bir şekilde görür.
2- 700-800 metrede yürüyen
insanların bacak hareketleri
görünür.
3- 4 Km. de evlerin bacaları
görünür.
4- 7 Km. de orta büyüklükteki
evler görünür.
5- 15 Km. de büyük binalar
görünür.
Uzaklık Tahminleri
Tesis yapımında ve haritacılık
çalışmalarında veya
gerektiğinde, ölçme olanağı
bulunmayan yerlerde uzaklıkları
bulmak için bazı tahminler
yapmak gerekir. Bu tahminlerin
yapılabilmesi için bir süre ölçü
birimleri üzerinde çalışılması
gerekir ki, yapacağı tahminler
normale yakın olsun. Biz bu
tahmin etme yoluna doğrudan
doğruya tahmin diyoruz. Bir de
bazı yöntemler sonucu yapılan
ölçmeler vardır ki, bunlar
uzaklığın tahmin edilmesinden
çok bulunmasına yararlar.
1. Uzunluk
Bulma:
a) Başparmak
Yöntemi:
Bir noktanın bulunduğumuz yere
olan uzaklığını bulmak istersek
(bu nokta bir ağaç olsun) önce
sağ kolumuzu başparmak yukarı
gelecek şekilde ileri doğru
uzatırız. Sol gözümüzü kapayarak
parmağımızla ağacı çakıştırır,
sağ gözümüzü kapar sol gözümüzü
açarız. Böylece parmağımız
ağacın soluna doğru kaymış
olarak görülecektir.
Parmağımızın o anda gösterdiği
nokta ile ağaç arasındaki
uzaklığı tahmin etmek daha
kolaydır. Tahmin ettiğimiz o
uzaklığın on katı ise,
bulunduğumuz nokta ile ağaç
arasındaki uzaklığa eşittir.
b) Katlama
Yöntemi:
Bize olan uzaklığını ölçmek
istediğimiz nokta yine bir ağaç
olsun. Bulunduğumuz yerle ağaç
arasındaki uzaklığın tahmini
olarak orta noktasına bakalım ve
orada gözümüzle bir işaret
saptayalım. Sonra aynı işlemi
yine bulunduğumuz yer ile
saptadığımız nokta arasında
yaparak yine bir orta noktası
bulalım. Son bulduğumuz bu nokta
ile aramızdaki uzaklığı ölçer,
çıkanın dört katını alırsak
bizim ağaca olan uzaklığımız
ortaya çıkar. Bu katlama,
uzaklığa göre çoğaltılır. O
durumda 8, 16, 32, ... katları
alınarak işleme devam edilir.
2. Genişlik
Bulma:
a) Durgun akan
bir derenin dalgalandırma
yöntemi ile genişliğinin
bulunması:
Durgun akan bir derenin enini
ölçmek için dere kenarında
durarak suya bir taş atın. Taş
derenin tam kenarına
atılmalıdır. Taşın oluşturduğu
dalgalar halka halka büyüyerek
karşı kıyıya kadar gidecektir.
İlk halkanın karşıya ulaşması
anında aynı halkanın sağ veya
sol ucunun dere kenarında nereye
geldiğini saptayın. Bulunduğumuz
yer ile o nokta arasını
ölçtüğümüzde çıkan sonuç derenin
genişliğine eşittir. Yani şekle
göre (a=x) olur.

Nehir
x
A
a
b) Durgun akmayan ve karşı
tarafına geçilmeyen bir nehrin
genişliğinin bulunması:
Önce nehrin şekilde belirtilen
A, B, C, D, noktaları gelişi
güzel saptanır. Buralara birer
izci sopası dikilir. (Nehrin
karşı yakasına geçme olanağı
olmadığından A noktası için bir
işaret saptanır, örneğin bir
ağaç veya taş gibi) bundan
sonra C noktasından D noktasına
doğru bir izci yürümeye başlar.
Bu arada B noktasından A ya
bakılır. Yürüyen izci A noktası
ile bir hizaya gelince izciye
durması söylenir. Burası E
noktasıdır. Arazide temsili
olarak yaratılan bu şekilde B,
C, D, E noktaları arasındaki
uzaklık ölçülerek buradan:
AD/CD=DE/EC bağlantısı ve AD=
CBXDE/EC bulunur.
AD bulunduktan sonra “d”
uzaklığı çıkartılırsa net nehir
genişliği bulunur: (AD- d =
Nehir genişliği)
A
Nehir a
d
a c
D
E C
b
E
c) Bir gölün genişliğinin
bulunması:
Şekildeki A,B, C, D noktalarına
birer izci sopası dikilir. Bir
izci A dan D ye doğru yürürken
bir başkası B noktasına C ye
doğru bakmaktadır. Yürüyen
izciyi C noktası ile aynı hizada
gördüğünde izciye durmasını
söyler. İzcinin durduğu nokta E
noktasıdır. Buna göre:
AE/ED=AB/CD bağıntısı ve CD=
EDXAB/AE bulu
.Göl
C
x D
E
A B
3. Yükseklik Bulma:
Yüksekliği bulmak istediğimiz
konu bir ağaç olsun. Bunun için
bir takım yöntemlere başvururuz.
a) Gölge Yöntemi:
Eğer ağacın gölgesi varsa, yere
dik olarak dikilen bir izci
sopasının da gölgesi ağacın
gölgesine orantılıdır. Bunun
için şekilden: CA/FD=AB/DE
bağıntısı elde edilir. Sonra
buradan CA= ABXFD/DE bulunur.
C
F
Sopa
A Gölge B
D E
b) Ayna Yöntemi:
Şekildeki gibi ağaçla izci
arasına bir ayna konur. İzci,
ağacın tepesini görünceye kadar
ayna ileri geri yürütülür.
Burada aynanın yere paralel
olmasını sağlamak gerekir. Bu,
bir tas su içine konan düz bir
tahta üzerine aynayı koyarak
yapılabilir. Sonra şekilden:
CD/DE=AB/EB bağıntısı, buradan
CD=DEXAB/EB bulunur.
C
A
Ayna
D
E
B
c) Devirme Yöntemi:
Elimizde yere dik olarak
tuttuğumuz izci sopası ile ağaca
yaklaşarak ve uzaklaşarak
yürürüz. Bir an gelir, sopa ile
ağacı aynı boyda görürüz. Bu
sırada sopayı yere yatay olarak
çevirirsek, sopanın ucundan ağaç
hizasında göreceğimiz nokta
(örneğin bir taş) ile ağaç
arasındaki uzaklık ağacın boyuna
eşittir. (a=X).
x
a
Taş
d) İzci Sopası Yöntemi:
Bir izci yere yatarak ağacın
tepesine bakar. İzcinin yattığı
noktaya E diyelim. Başka bir
izci ise izci sopasını yere dik
olarak E noktasından ağaca doğru
taşır. Öyle bir yere gelir ki
yere yatarak bakan izci
sopasının ucu ile ağacın
tepesini aynı hizada görür.
Buradan AB/BE=CD/DE bağıntısı ve
AB=BEXCD/DE bulunur.
Webmaster & Design © ALPAYCAVLAK Alponline [ ©
2004 All Rights Reserved - ©Tüm Hakları Saklıdır ] alponline@msn.com |