|
SANA HAYATI ANLATMAK İSTERDİM
KENDİNİ TANI DİYE
SANA KENDİMİ TANITMAK İSTERDİM
SANA SEVDALI OLANI TANI DİYE
Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin?
Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar?
Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var;
Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin...
ROMAN YAZMIŞ
Bir akıl hastanesinde bir deli, öteki deliye:
- Ben bir roman yazdım, al oku; bakalım beğenecek misin, demiş.
Ve kendisine kalınca bir kitap vermiş.
Öteki deli, bir hafta boyunca okumuş romanı. Sonunda arkadaşı deliye:
- Romanın çok ilginç, demiş; yalnız biraz kalabalık, çok isim var içinde.
Kitabı veren deli:
- Al, demiş, ikinci cildini de oku.
Ve kalınca bir kitap daha vermiş.
Yine aradan bir zaman geçmiş. Romanın ikinci cildini de alan deli:
- Bunu da okudum, demiş; gerçekten çok ilginç ama, bu da çok kalabalık; çok isim var içinde...
O sırada akıl hastanesinin doktoru gelmiş üstlerine:
- Verin bakayım, demiş, o telefon rehberlerini. Ne zaman aldınız bunları; ben de kaç gündür onları arıyordum
Duyulmadan, görülmeden savaştım durdum
Bilinmedim, sezilmedim, ağladım sustum
Zaman zaman gidenlere yansada gönlüm
Yangınımı hep söndürdün ama hep yoruldum
Giden gitti acı kaldı, yalandan kavruldum
Sende gitme kalbim sende çok yorulurum x 2
[Nakarat] x 4
Kalbim ellerinde vurma yerden yere
Sende kal benimle, gitme hiç bir yere
Yıkılmadım, hiç yılmadım savaştım durdum
Hayat dedim üzülsemde ağladım sustum
Zaman zaman gidenlere yansada gönlüm
Yangınımı hep söndürdün ama hep yoruldum
Giden gitti acı kaldı, yalandan kavruldum
Sende gitme kalbim sende çok yorulurum x 2
[Nakarat] x 4
Kalbim ellerinde vurma yerden yere
Sende kal benimle, gitme hiç bir yere
|