İBRAHİM SADRİ ... ADAM GİBİ
İBRAHİM SADRİ ... ADIN BATSIN
İBRAHİM SADRİ ... ALDIRMA REİS
İBRAHİM SADRİ ... BEN AŞKI SATIN ALDIM
İBRAHİM SADRİ ... İSTANBUL
İBRAHİM SADRİ ... SEVDA SOKAĞI
İBRAHİM SADRİ ... USTA
İBRAHİM SADRİ ... YALAN
NECMETTİN HALİL ONAN ... BİR YOLCUYA
NECMETTİN HALİL ONAN ... ÖMRÜNE YAN KUZUM
ZÜLFÜ LİVANELİ ... LEYLİM LEY
SEYYİT AHMET ARSAVî ... DAVA MARŞI
ARİF NİHAT ASYA ... FETİH MARŞI
FEVZİ ÇAKMAK ... AĞLA SEVGİLİM
MEHMET AKİF ERSOY ... ÇANAKKALE ŞEHİTLERİNE
MEHMET ARKİF ERSOY ... BÜLBÜL
MEHMET AKİF ERSOY ... MEYHANE
HÜSEYİN NİHAL ATSIZ ... AĞIT
HÜSEYİN NİHAL ATSIZ ... BÜTÜN TÜRK GENÇLİĞİNE
HÜSEYİN NİHAL ATSIZ ... AŞKINLA
HÜSEYİN NİHAL ATSIZ ... AYRILIK
HÜSEYİN NİHAL ATSIZ ... BAHTİYARLIK
HÜSEYİN NİHAL ATSIZ ... KAHRAMANLIK
HÜSEYİN NİHAL ATSIZ ... KARANLIK
.
.
.
.

AYRILIK

Bülbül sustu, unuttu o eski ağlamayı.
Öyle sandım ki gökte kızıllık sardı ayı,
Sevdiğim, kemençede inletiyorken yayı...

Ağaçların dalları saygılarla eğildi,
İçimden çarpıntıyı, gözümden yaşı sildi,
Böceklerin sesleri birdenbire kesildi,
Sevdiğim, kemençede söyletiyorken yayı...
Ayın on dördü gökte yavaşça yükselince,
Bir bağlama başladı önceden ince ince ...

Birdenbire gürleşip kemençeye karıştı,
Biri coşkun bir öfke, biri bir yalvarıştı.
Birini inletirken bir kadının elleri,
Birinde bir erkeğin kırılmış emelleri...
Sonra kemençe sustu... Yalnız kaldı bağlama,
Çalkalanarak diyor ki: Boşunadır, ağlama!
Kemençen, bağlamam ve ... Gönüllerimiz kırıktır;
Her tatlı sevişmenin sonu bir ayrılıktır...

Gök onun kadar derin , o gök kadar berraktı,
Biraz sonra nazik ay bizi yalnız bıraktı...
Bu ayrılık çağının hicranını bir düşün,
Beni hala yakıyor tadı en son öpüşün!?..

Hazin hıçkırıkları bırakılmış bir kızın,
Hatırlattı bütün o eski ayrılıkları.
Söndürür neşesini gönlümüzdeki hızın,
Bırakılmış bir kızın hazin hıçkırıkları...

HÜSEYİN NİHAL ATSIZ