-O kim gelen?

-Baba Arif.

-Sakallı, gel bakalım...

Yanaş.

-Selamünaleyküm.

-Otur biraz cakalım...

-Dimitri, hey parasız geldi sanma, iste para!

-Ey anladık a kuzum...

-Sar be yoldaşım cidara...

-Aman bizim Baba Arif susuz muşuz içiyor!

-Onun biç dalgası olmak gerek: Tünel geçiyor.

-Moruk, kaçıncı kadeh? Şimdicik sızarsın ha!

-Sızarsa mis gibi yer, yetmemiş adam değil a.

Yavaş yavaş kafalar, kelleler kızışmıştı,

Ağız, burun, hele sesler butun karışmıştı;

Dikildi ağzına baktım, acık duran kapının,

Fener elinde bir erkek, yanında bir de kadın.

Beş on dakika suren bir düşünceden sonra,

Kadın girdi o zulmet-sera-yi menfura.(Nefret edilen karanlık yer)

Gözünde ebr-i teessür, yüzünde hun-i hicap,(üzüntü gözyaşları)

Vücudu ra'se-i na-car-i ye's icinde harab,(çaresizlik üzüntüsü)

Teveccüh eyleyerek sonradan gelen Babaya:

-Demek taşınmalı artık çoluk çocuk buraya!

Ayol, nedir bu senin yaptığın? Utan azıcık...

Anan da, ben de, yumurcakların da aç kaldık!

Ne is, ne güç, gece gündüz içip zıbar sade;

Sakin düşünme çocuklar acep ne yer evde?

Getir bu sarhoşa yutsun, getir paran çoksa!

Zavallı ben... Çamaşır, tahta, her gün uğraş da,

Sonunda bir paralar yok, el elde bas basta!

O tahtalar, çamaşırlar da geçti, yok halim...

Ayakta sallanışım zorlanır Huda alim!

Çalışmadın, beni hep bunca yıl çalıştırdın;

O yavrucakları çıplak, sefil alıştırdın;

Bilir mahalleli kim, aldığın zamanda beni,

Cebiz çimenle donatmıştı beybabam evini.

Ne oldu simdi o eşya? Satıp kumarda yedin!

Evet, kumarda yedin, hem de karsılarda yedin!

.......................

.......................

Herif! Su halime bak, merhametli ol azıcık...

Bırak o zıkkımı, içtiklerin yeter artık.

Efendiler, ağalar, siz de bir nasihat edin,

Sizin belki var evladınız...

-Hasan, ne dedin?

-Bırak, köpoğlu kadın amma çalçeneymiş ha!

-Benimki çok daha fazlaydı.

-Etme!

-Elbet ya!

Onun için boşadım. Sen işitmedin mi Halim?

-Kadın lakırdısı girmez kulağıma zati benim.

Senin kadın dediğin adete pabuç gibidir:

Biraz vakti taşınır, sonradan değiştirilir.

Herif mezar tası tavriyle sade dinlerdi;

Açılıp ağzı nihayet, açılmaz olsa idi!

Taşıp döküldü, içinden su la'net-i ebedi:

-Cehennem ol seni hınzır orospu, git Bossun!

-Ben anladım isi, sen komşu, iyice sarhoşsun;

Ayıltınız sunu yahut!

-ilişmeyin!

-Bırakın!

Herif ayıldı mi, bilmem, düşüp bayıldı kadın!