ARADA ÇIKARDIK IŞIĞA
arada çıkardık ışığa
cep telefonları çalardı
birbirine kavuşurdu fenerbahçe marşı,
onuncu yıl marşı ve "kuzu kuzu"su tarkan'ın
az gülümser, çok kapanırdı kendine
ankara metrosu / durakları karıştırırdı
sesine vurulduğum anonsçu kadın
"son istasyon batıkent"ten kızılay'a
uykusunu büyüten insanlar taşırdı
beşiktren / her geldiğimde az sabah çok akşam
ve bomba konulma ihtimali
huzursuz istepnelerinde
arada çıkardık ışığa
çok sürmez bir darbe olurdu
girerdik tünele bütün ülke
trenler zifiri karanlıkta emeklerdi
el yordamıyla tanırdık camlardaki
demokrasi izlerini
ve alınlarımızı dayamazdık birbirine
silinmesin diye umudu
ışıklı durakların
arada gelirdik ankara'ya
az ışık çok karanlık alır giderdik
A.Uğur Olgar
[ Kalem, Sayı: 4, Güney, Sayı: 45 ]
|