MARAL

maral, su içti
bir kaktüsün alındığı
bir kaktüsün kırıldığı yerden

hasret kurudu, kavuşmak çatlamış dudak
toprağın kafkas alnında

bekle azerbaycan, ilk trene atlayıp geleceğim
yolda saydığım güvercinleri anlatacağım sana
kaç boylam boyunca yakaladığım dilsiz saatleri
abanoz saçlarından

bekle, gence'den geçeceğim bir gece  
kimse bilmeyecek aradığımı gün güllerini
sessizce ışıdığım seherde

gadan alaram maral, çölden sızan çiçeksizlik avazı
kardeş yangınlarından artan köseği dumanı
durdurabilemez seni 

ayrılık, aykırılık bunca dolaştırsa da 
çelişki yumağını prangalı ayaklarına

o kadar sınırsızsın ki.. aşk olsun…
o kadar anlamsız ki kapılar, duvarlar, tel örgüler
bakire gözlerin için..

sen karabağ'dan süzülecek barışın kan izi
doğacak yeşil güneş bebenin dizisin
emekleyen ormanın kundağında

lezginka dinlerken büyüyecek su 

A.Uğur Olgar