|
|  | 
Şiire Cemre Düştü / Kitap (Tüm Şiirler)
Önsöz
Şairleri şiire yönelten en önemli duygu aşk olsa gerek. Çünkü yüreğinde
aşkı duymayanın başkasına söyleyecek sözü olmaz.Çoğunlukla, şair ilk
kalemi eline aldığında sevgilinin özlemine şiirler yazar. Ama bu sevgiliye
bir türlü ulaşılamaz. Ulaşılırsa şair ve şiir bitebilir.Sayın A.Uğur Olgar'ın
yeni yayımlanacak olan "Şiire Cemre Düştü" adlı kitabını okurken de aşkın
önemini ve gereğini bir daha düşündüm.Bu duygu Olgar'ın şiirlerinin
lokomotifi gibi.
Şairin aşk kervanı hiç durmaz. Arada bir "mavisular" da dinlense de, o kervan
hep aşka doğru yol alır: sonra güllerin dikenlerine tutunarak tırmandım /
arsız sarmaşık bir aşık olup / gül dağına
yoruldum ama değdi...
Olgar aşkın her türlü zorluğunu yaşasa da "poyrazın ardındaki sükunu" bulur
ve şöyle der:
ve yağmurdan sonra gökkuşağı /
gibi yağmalıyım güneşten
Aşkı yaşarken "yalnızlık" çekmemek mümkün müdür? Yalnızlığı en derin şekilde
şairler duyarlar. Cahit Külebi, "Ben yalnızlığı / Gökte uçar gördüm" der.
Olgar'da yalnılık duygusunu şöyle ifade eder:
her yanım tekil
aşk bu kadar yalnız kalmamıştı
Ama şair yalnızlık duygusuna yenik düşmez ve "güneyde başı mavi dumanlı bir
dağ" olup, altına imzasını atar;
ne yalnızlıklara imza attık
gözümüz kapalı
Aşkı ve yalnızlığı yaşarken, "güllerin en mavi açtığı güneyde / ay mavice
soyundu geceliğini" derken de acı çeker:
hasret yorganı ısıtmıyor artık nar tanem
öpüşünle ört üstümü
üşüyorum
Şair aşkı, yalnızlığı yaşayıp acı çekse de, beklemekten bıkmnaz ve şöyle der:
tez gelişsiz koyma beni
A.Uğur Olgar bütün bu duyguları yaşarken ömrün geçip gittiğinin,
yaşam dene o parlak kumaşın her gelen günle birlikte solduğunun, yıprandığının
farkındadır:
günlerim bir bir terkediyor / ben bakakalıyorum arkalarından / çaresiz
renk sarıdan başlar
Şair Ahmet Ada bir şiirinde şöyle der:"eyvah sessizce akıp gitti yaz /
bir kavak hışırtısı bırakarak."
Yaz geçip gider ama ardında bir "hışırtı" bırakarak. Şairler de öyle.
Günler geçer gider ama "bir şiir hışırtısı" bırakarak.
Olgar yaşlanma duygusunun esiri olmaz ve tekrar yaşam sevincine dört elle sarılır:
sevgilim hasretin rengini öğretiyor bana
çiçeklerin fısıltısını, kokusunu yaşamanın
donuk gülüşlerden kahkaha yapmayı bir de
Şairlerin aşkı ve umudu hiç bitmez. Çünkü onlar hep severler. Seven yürekler,
en zor anlarda bile A.Uğur Olgar gibi şiir'e cemre düşürürler.
Eflatun YÜZBAŞIOĞLU
Şair, yazar, ressam
özet
özetimi çıkardın aşk
geçen yıl
ne ki unutmuşsun not düşmeyi
sayfanın altına
hala dimdik ayakta şair
ve aşık diye...
yüreğimde örgütlendi aşk
yüreğimde örgütlendi aşk
yaklaşan barış günlerinde
- her savaş barışa gebedir çünkü -
kılcal damarlarıma kadar inen
susamış ceylanlar gibi yasadışı
bir arzu ürkek adımlarla
eskil bir acıyı nakşediyor
umudun çapraz kuytuluklarına
oysa kalıcı iklimler olmalıydım
her zaman bahardan kalma gün
poyrazın ardındaki sükun
ve yağmurdan sonra gökkuşağı
gibi yağmalıydım güneşten
- yaprakta çiy damlasıyım şimdi -
gel gör bendeki yansımanı
yaklaşan savaş günlerinde
tanrım yeniden sevdalandır beni
tanrım
yeniden dünyaya getirt beni
hangi anadan olursa olsun
farketmez
anam abant gölü'nde
sarıca bir nilüfer çiçeği de olabilir
esmer mealinde bir kızın yüreğindeki
gül de
ama babam kartalkaya'dan
kent içre doğru kanatlanan
bir kartal olmalı
ille de
tanrım
yeniden sevdalandır beni..
sevdiğimi bana getir
bir çift kara üzüm
al benizli gül yüzde
kopar ye kütür kütür
şaraba say dilersen
yıllandır iki gözüm
mahzenlerde yatır
dillendir hasretimi
sevdiğimi bana getir
söylenecek son sözüm
mangal yürekte közde
aşk berduşuyum
ilk renkten son renge
ayılmaya yok yüzüm
çil çil güllenir dudaklarım
yüzünü öperim en çilli yerinden
yıldız kesişmelerinde akşam alacalanır
yatsıdan sonra bir mum yanar
sarhoş narasını düşürür yere
içimdeki tilki kargayı kandırır
kapmak için ağzındaki şiiri
carettalar ezilir asfalt yolda
yakamozlar ışıklarını söndürür denizin
çökertme'yi tutturur ıslığım
yakasına bir gül takar hüzün
yalnızlıkla buluşma vaktinde
aylak karanlığı alır eşliğine
umudum kuvayı milliye çetesi kurar
işgalci zaman ordularına karşı
sevgilim cephe gerisinde aşk taşır
benzin döküp yakarım eskil ne varsa
duvarlarımı baharlarla süslerim
dörtlerim cemreleri doğaya inat
en çilli yerinden öperim yüzünü
çil çil güllenir dudaklarım
rus ruleti
rus ruleti oynamıştık hani
sevda kurşunu koymuştuk
gurur tabancamızın şarjörüne
sonra şakağımıza dayamıştık zamanı
vurulunca birimiz, ikimiz ölmüştük
rus ruleti oynamıştık hani
biz vurulmuştuk birbirimize
biz sevmiştik gülüm
tansık aşk
mevsimini arıyor
yağmurkuşağınca yaralanan yıl
maviden dirimliği giyerek
ve silkinerek durağan kışın
ölüm uykusundan
gülizarda otağ kurmuş bahar
çaşıt çiçeklerden duydum
vallahi
bir coşu doğaçlasam mı kendimi
sarıp sarmalasam mı renklerinden
bir koşu
tansık aşk
yediverence kanıyor
bu kez
aşk düştüğü yeri yakar
eğri çık doğru tüt duman
bahar yangını tam şuramdaki
gül kadeh içinde ateş dudaklar
öptüğü yeri yakan cemre
sıcak mavisuda
düştüğün yer ne kadar ey aşk
ne kadar yeri alevlendirdin yürekte
küllenmiş şaire sor
eğri otur doğru yaz katip
herkes bilsin
hallarımı..
ben spartacus'um
ey aşk !
yüreğimi zincire vurdun
köle yaptın beni kendine
sonsuza kadar
ama ben spartacus'um
kırarım bir gün zincirlerimi
ayaklanırım..
o kadar uzakta değil
sonsuzluk
yüreğime bak !
parola
parolayı sordu
gülizar'ın kapısında
gül sorgucu
bahar dedim
açıldı kapı gül'ümseyerek
bildim ama..
sonra güllerin dikenlerine tutunarak
tırmandım arsız sarmaşık bir aşık olup
gül dağına
yoruldum ama
değdi...
kız en güzel yerin neresi
en güzel yerin neresi kız
ben ordayım
diyecektim vazgeçtim
çünkü ben her yerindeyim
her yerin en güzel
ah yürek yüreğe sevişmek
alı al moru mor peşindeyim..
uğrak
uğradın
uyurken güzel
düşler bıraktın koynuma
karabasanım siktir oldu gitti
dudakların kırmızı
uğradığın iyi
uyandığım güzel
ıslak bıraktığın yatağımda
sıcaklığının diş izleri
yastığımda saç tellerin
toplamak ayrı güzel
şimdi nerdesin
hangi cehennemde
ay tutulmuş havada
düşlerim nerde
uğramıştın da
sevişmiş miydik biz?
haraca bağlamalıyım sevdayı
haraca bağlamalıyım sevdayı
başka umar yok
an be an gelsin çarptırsın yüreğimi
durdurup durdurup çalıştırsın
sen be sen
yüreğim senden desen desen..
yangın
iyi ki çaldın gönlümü
ateş yongaları yalazlanıp yanarken
bedenim roma
keyifle seyreden neron
geziniyor ruhumda
iyi ki çaldın gönlümü
gasbetmeden karabasan silifke geceleri
yaşanmamış
bu yangın tanıdık geliyor bana
bir yerden
mor
içimdeki mavi tutkusu
ardından sürüdüğünde zaman
dağ doruklarının kardelen yalnızlığında
morlaştı
uykusuz silifke gecelerim
hala simsiyah
aşkın tapusu ölümsüz anka
anıları yağmalıyor eski sevdalar
kin, eli sarı bayraklı peşmerge
yürekte küskün aşkların tapu kayıtları
yanıyor acıların haritasıyla birlikte
söndüremiyor Irak'lı savaş çocuklarının
kimsesiz göz yaşları
yakınlarda bir ozan
bir tapu kaydını arıyor
küllerin içinden
aşkın tapusu ölümsüz anka..
isyan ediyorum
o kadar güzel ki çiçek
aşk o kadar büyük ki
bir de binlerce kitap var
okumam gereken
ama kaç yıl ömrüm kaldı
şunun şurasında
isyan ediyorum tanrım sana
neden ömre bu kadar kısa pantolon
giydirdin diye..
ve çiçek o kadar gökkuşağı
aşk o kadar güzel ki..
adım sevdalı arkadaş
sevdalıyım arkadaş
güneşe
güneş kadar uzak
ama güneş kadar yakın
muhayyel bir eşe
kardeşin kardeşe
el kaldırmadığı bir ülkeye
sevdalıyım
ve aşkını yüreğinin zulasında saklayarak
bir kaçakçı gibi umut ülkelerinin sınırlarından
vergisiz geçirene
yaman sevdalıyım
adım hevala evindar
aşığım arkadaş
bir çiçeğe
gelirim belki
gönlüm çıra ormanı
kor ateş gözlerinle
bana öyle bakma
demiştim
şimdi rüzgarda savrulan
serseri küllerimde
ara dur beni
kıyamete kadar
anka kuşu olur gelirim belki
yaratırım da kendimi..
çımgı çımgı bir kız
mavigök gözlerde
çımgı çımgı
yıldız
parlar da
kavrulur hasretim
çöle savrulur
içimde bir mecnun
leyla anadan doğma
şairler sokağında
gezinir
parasız kolasız
hapşırsan hamile
çaresiz
savsaklanmış bir aşığım
dudaklarım ısırılmış
öpüşmemiş bir yerinden
mavigök gözlerde
çımgı çımgı
bir kız...
rakıdan sonra ne var? (sığ sularda)
uç noktasında aşkın
buzları çözüldüğünde
ayın gizli yüzüne bak
(deli gömleği giymiş eros'u göreceksin orada)
goethe 'biraz ışık' demişti oysa
şair 'biraz aşk'
gülbeşeker tadında yaşıyorum artık
sevgili dudaklarına uzanan ince yolda
(rakıdan sonra içecek ne var)
sığ sularda uyandırmayın beni
deniz perilerim..
aşktır / şubatın ondördüne doğru gelir
- eda kurşun'a -
aydır, atar kendini doruklarından / kafkas dağları
gülün rengine boyanır / benim için
al açar en yeni şafak sende
asar kendini yalancı ışıkların ipiyle / aydır
çerkez kızı danseder gözümde latince
serenatlar gitar akşamlarında
mor saçar bende
aşktır / şubatın on dördüne doğru gelir
elinde bir testi kevser şarabı ile
irem bahçelerinden
cennetin kapısı açılır ardına dek
aşksadı böcek bahara
zemheriyi biçiyordu
eğmel ağızlı yatağanlar
süremin buzul şarkıları çözülürken
sızlıyordu hasretin elleri
- tanıştılar -
olympos mysios etekleri
yeşil duasından dönüyordu
zil çalarak
- bahara kaç var -
avcı zaman
yaşam fakını kurmuşta bekliyordu
pusuda
- bakıştılar acı acı -
sonra
küçük mavi bir çiçek açtı ilk
arethusa'nın kanatları kıpraştı
gülümseyen bahara
- geldi bahar -
derken
ufukta dingin akşam sevişmeleri göründü
ateşlilerini gelecek zemheriye bırak
ey aşk..
- her zemheri orada
buradayım her bahar -
sevgili izlerini kementliyordu
atmak için yüreğe
elcil sevda
- aşksadı böcek bahara -
dayan yüreğim mahşere az kaldı
"acılarla bilenmiş bir Bursa bıçağıdır hayat" - can yücel
öyle bir keser ki insanı
en sevdalanmış yerinden
bir kanar ki yürek
acır ki..
"ölümse ince bir rüzgar" - can yücel
öyle bir örter ki aşk acısını
sonsuza dek kalın bir toprak
anıtgömütleşir dev yürekte..
karanfil de bitse kalkamaz artık
uzatamaz ki ellerini derinden
ölümse sürgit yorgunluğudur aşkın
sevdalı olan dinlenemez (ki)..
"bir çavlandır hayat/ içinde ikinci kez yıkanabilirsen eğer" - can yücel
işte bunu beceremedik çiçeğim
hayat hep çavlandı ama
biz ilk kez yıkandık her zaman içinde
hep ilk kez aşık olduk/ son kez sevdik
ikincisini bulamadık bir türlü..
dayan yüreğim mahşere az kaldı!
aşk sancaktan yanaşır
güney dağlarında
kuz bir limanım
hoyrat rüzgarlar yanıma bile yaklaşamaz
hiç eksik olmaz tepemde mavi duman
iyi de sığınır kötü de
melek sancaktan yanaşır
şeytan iskele alabanda
- sol yanım daima sancır -
güney dağlarında
kuz bir limanım
kanım yeşeren bir yaz çimenidir
akıtırım oluk oluk baharca sevdalara
yaşam da sığınır ölüm de
yaşam sancaktan yanaşır
ölüm iskele alabanda
- sol yanım daima davul çalar yüreğimde -
güney dağlarında
kuz bir limanım
batan güneşler titreşir gitarımın tellerinde
sabahlara kadar ağlar söylerim
aşk ta sığınır ayrılık ta
aşk sancaktan yanaşır
ayrılık iskele alabanda
- sol yanım daima dayanır acılara -
acı acıya, su sancıya
çektiri çavlanlarının altından geçtim
suyunu içtim çıldırasıya
sancıdım
sayrılıklardayım
çiçeksime yüreğimde
renk açtım yedişer
acım baki kalacak hep
demir demiri kesmeyecek
değirmidir ayrılıklar
yaşam karşıtlarını taşır koynunda
doğarken ölüme sevdalanırız tez
umudun salıncağında sallanır umutsuzluk
zamanla yılgınlığı yaratır direnç
aşk ayrılığa gebedir mutlak
sabahın mavisi geceden aylanmıştır
denize karışır kanayan her göz yaşı
kabarır yüreğim med-cezirlerde
söndürür yangınlarını al çiçeklerin
kötü şiirim iyi şiirime teslim olur
dev yürek tövbe eder aşka
salt güneşinin çevresinde döner
sevdalı gezegen
girdiğinde dev yüreğin yörüngesine
eskiye dair ne varsa bırakır
aşk uzayının çöplüğüne
umut yatırılan pey akçesidir
kahpe zamana
kapı açılır pencere aralanır
eşikte kalır çamurlu düşünceler
ilkyaz kabuk değiştirme zamanıdır
yeni acılar eski acıların yerini alır
yeşilden bıkar yılan
hava kızgındır
dağlardan zemheri iner akşamları
herkes kendi kurdunu
içinde taşır
denize akar bütün sular
seninkiler gözyaşıysalar eğer
günah çukurunda birikirler mutlak
peki ne fark vardır bir sevdalı ile
deli arasında
ikisi de düşünür Rodin yontusu gibi
üşür ikisi de temmuz ortasında
kara kara
delinin gömleği varsa
aşkı giymiştir sevdalı çıplak yüreğine
ikisinde de abbas yolcudur
er ya da geç
oysa sığ suyun dibi kolay gözükür
gerçeğin çakıl taşları çakılmıştır kadınların topuklarıyla
sulandırılmış sahte sevdalara
ve erdem kendini ateşe atıyorsa
"kurtar" dedi de kurtarmadımsa
namerdim
belki ben de yanarım birlikte
aşk odunu besleyeceksem
buz yürekte
tanrıçanın tahtta ne işi var öyleyse
ayağı sağlam basacağı bir yere
gömütlenmenin zamanıdır artık
yaşam kötü bir şakaya benzer
sevgiliye ulaşmak ne okyanusları aşmaya
ne çalmaya gökkuşağından mavileri
değer
ikiyüzlü evren
bir kapanır kendi içine
açılır sonra susam gibi
gülerek kahkahayla
sonra şair meyhaneden çıkar ayyaş
gökkuşağının yedi rengi yedişer kez döverler
yağmur bulutlarının hatırına
dev yürek tövbe eder aşka...
sevişmek
sevişmek
cam kırıkları üstünde bile güzel
sevgi bağdaş kurmuşsa yüreğe
çivi üstünde de / hint fakirleri gibi
ama en güzeli diken üstünde
gül'le sevişmek
kanadığını görerek..
her yanım tekil
ikircikleniyorum bembeyaz bir düşte
sonra sen simsiyah üçüncü
çıkageldin
ne getirdin ki hasretime
düşman ertelemelerden
başka
bir de gözlerime katarakt oldun
yalnızlığıma deniz
sonra gökyüzü açtı yine
mavi perdelerini
her yanım tekil...
gökkuşağı sitemleri
hüznüm sarıydı
güz yapraklarıyla düştü
gazeller oldu
görmediniz
kırmızı acılarım
gazelleri tutuşturdu da
ısıtmadınız soğuk yüreklerinizi
kış ortasında
pişmanlıklar en turuncu mintanıyla
güney bahçelerinde militandılar
Akdeniz'de düş kırıklığı..
anlamadınız
bir tek yeşil tuttu elimden
cemrelerini sundu kevser şarabı diye
uzattı günlerini her fotosentezde
birer ikişer dakika
yavaş yavaş..
duymadınız
maviye Allah kerim
yaza ramak kaldı şunun şurasında
bahara ambargo koydum şimdiden
umutlarımı gözlerime astım da
bilmediniz
sevincim içime sığmayan beyaz bir dağ
martı çığlıklarından..
tırmanmadınız
hasretim akkor
hasretim akkor
sensizliğin boy attığı
günlerde
bütün nehirler
ters akıyor kaynağına doğru
yatak şaşkın
bulutlar böyle kırmızı kanamamıştı
ağlamamıştı şarkılar yana yakıla
aşk bu kadar yalnız kalmamıştı
hasret bu kadar akkor
antifriz
can evimi kış bastı birden
tipilendim
acılarım kartopuydu ilkin
çığa döndü sevgisiz geceler uzadıkça
tam ortasına düştü sonra
anlamsızlıkların (pişmanlıkların)
geceler soğuk saatler tembel
baharı unutmuş bir alzheimer hastası
cüce ay
nehirse fersiz akışlarla bakmakta
geç(mey)en zamana
şaşarak
oysa aşktan antifriz koydurmuştum
yüreğimin kulakçıklarına
bidon bidon
iliklerime kadar dondum can
sen gelmeden önce
antifrizler de aşklar gibi yalancıymış
demek ki..
kış kışlığını puşt puştluğunu yaptı
yine de...
çığlıklar uyur sevinçlerde
can evimin bacasından giren noel baba
torbandaki yarım kalmış sevdaları
tanyeri ağarmış acı gülüşleri
ve uykusuz çığlıkları koy/ başucuma
güneş doğar da belki
acıları tanyeri kovar da
gülüşler bana kalır
tamamlanır sevdalar
çığlıklar uyur sevinçlerde
can evimin bacasından tüten noel baba
bulutların üstünde ren geyiklerin/
umudun kar yokuşunda
kayacak kızağın/
seni bekliyor
sağ-selamet gidişlerin olsun da
tez gelişsiz koyma beni..
can evimin paçasından tütmesin
ayrılığın dumanı...
kaçıncı
kaçıncı uykularım
zifir
düşlerim eprimiş
lime lime
kaçıncı
can çekişen sokak
acıdıkça uzuyor
esrimiş halime
uykuların sonu
tanyeri neyse ki
kaçıncı yükselen güneş!
idam
darağacı kuruldu
kara gözlerinde
çıktım tutunarak
kirpiklerine
yağlı ip oldu saçların
dolandı boynuma şehvetle
kukuletalı cellat yüreğin
tam vuracaktı ki tekmesini
mazoşist iskemleye
idam kaldırıldı ülkemde..
yüreğinden öpüyorum seni
öykünü gülledim
kırmızıcadan kırmızıcaya
tusilala'yım 1
çünkü ben
güneşten kopmuş bir kum tanesiyim
güller arıyorum kum saatinde
kırmızıcalar
yüreğinden öpüyorum seni..
__________________________
1.tusilala: polinezya dilinde öykü ve masal yazan kişi
en inceldiği yerden kopsun
en inceldiği yerden kopsun yalnızlık
beğenmeyen küçük kızını vermesin
şiirlerime
yaşamdan yağmalana yağmalana
bir geleceğimiz kaldı geriye
süklüm püklüm dudak bükümü
gülerken ağlamaklı
ne sevdalar çektik
ne ayrılıklar kanattık usulca
bıçakların keskin yüzünde
ne yalnızlıklara imza attık
gözümüz kapalı
bir şiir kaldı ihanet etmeyen
en inceldiği yerden kopsun yalnızlık
yüreğim bir utanacak
ağır ağır bekaretini verirken gün
arka planda sümsük bir gece
karanlığını seyrediyor dev aynasında
mezarcı sondördün aylarını defnediyor
kuzgun bir şiir kitabının sayfalarına
üşüyor şirin yavru, imgelerin güzelliğinden
çıplak gözle bakıldığında :
çarşaf kırışıklarından tüten ten buğusu
ve utanca sinen ayrılık kokusu
- teneffüs edilmektedir tüm yanılgısıyla -
demem o ki..
aşkın dibi yok mağarasında yitmişim yine
meşalesiz ve sırılsıklam
kime ne...
kitabınsa :
son sayfalarını okuyor yazgıcı
tahminimdir :
biter bitmez yüzüme fırlatacak
içinde yaşarken bir başka görünen
yalancı anılarımı
yüreğim bir utanacak (ki..)
gecem gözlü ecem
pudu-hepa'dan beri
yürek örgülerine ilmiklenen kadınım
bengisu içtiğin belli
işkenceyi yadsıyan yiğitliğin öncüsü
ve ellerinde tutandın dünyayı
gökyüzüne kaldırarak
gece ile gündüzü birbirine küstüren
yazla güzü devindirendin kraliçem
ve cümle erkek milletinin başını döndürendin
adem'den beri
sen yüreğimin anıtgömütünde
ilelebet yatacak olandın
meryem bakireliğinde
sen gecem gözlü ecemdin..
içindeki yontuya can ver
içindeki yontuya can ver
yaşam bir kelebeğin kanat çırpışında
can vermeden
çok kısa yaşam denen serap
sahra'da su arayan bedeviyiz
hepimiz
cennet düşlüyorsan yüreğini aç
göreceksin irem bahçelerinin
en kırmızı güllerini orda
ve boyunları dik günebakanları
kelebeğin kanat çırpışları sayılı
yaşamın ötesi de yok
veresiyesi de..
yaşam batımı
soluk yeşil
gün batımıdır yaşam
yapraklarımızı döktüğümüzde
yağdığında ilk karımız
ve akşamladığında eklemlerimizde
karakış
soluk yeşil batar günümüz
yaşam gecedir iliklerimizde
son bir ayaz hece
dilimizde
gölge ağacı
gölge ağacı olma sakın yaşamda
kalma başka ağaçların gölgesinde
güneşle sevişmek dururken
sen gölge ver başka ağaçlara
uzat güneşten aldığın hazları
mavi sıcak öpüşleri
orgazmları
güneşimi kesme demişti imparatora
sinop'lu diyojen..
yakacaksan yüreğini buradan yak
bir fransız gibi öptü güneş
soğuk dudaklarını aysbergin
aysberg erim erim
dört yanım su
bir türk gibi kucakladı güneş
belinden aşağısını aysbergin
aysberg inim inim
dört yanım titanic
unut küçük siluetini aysbergin
derin sulardaki gizli dağlara bak
budur seni yaşatacak gerçek umut
yakacaksan yüreğini burdan yak.
tosbağa sırtındaki mum
yaşam tosbağa sırtındaki mum
ruhumun lale devri bitti bitecek
nasıl geçecek şimdi 666 yıl
hayalet kasırlarda
mum eridikçe eriyecek
tümden sönecek tosbağa öldüğünde
ölecek nedim'in kasideleri
kağıthane şarkıları susacak
içimdeki patrona halil
azat edecek
kendini
et ve tırnak
et ve tırnak
ayrılmaz diye birbirinden
kim demiş..
bir yanardağdan daha sıcaktı etin
koparırcasına geçtiğinde tırnağım
dünyalar yarattığımızı sanmıştık
oysa şimdi
tırnağım yakanda takıldı kaldı
etinse başkalarının tırnağında
yeni dünyalar yarattığını
sandı..
yaşam ve ölüm de etle tırnak gibidir
ayrılırlar çoğu kez..
balıklar şair oldu
şiir bilmeyene kız vermeyen
bir ülkenin çocuklarıydı babalarımız
ki bir güzel şiire aldanmışlardı
analarımız ağıt yakan
parası olmayana kız vermeyen
bir ülkenin çocukları olduk sonunda
şiiri de ağıtı da denize attık
halık bilmez ise balık bilsin diye
balıklar şair oldu şimdilerde..
şemsiyem var
dolunay küçülüyor gecede yavaş yavaş
başımıza çepelemeye başlayan karanlık
birazdan boşanacak zifiri siyah sağanağın
kanlı habercisi karakan damardaki
neyse ki, günüm var gelecek, gecemden uzun
tanım var, şavkıracak sabahım
şemsiyem var güneşten mayalanmış
ve atardamarım deli kanlı
büyüyor usul usul umutlarım
istemezük
sevda ordularının eri
bir yeniçeri gönlüm
yüreğinden devşirilmiş
dilimde dört süremin süslentileri
yüreğini fethetmeye koşullanmışım
yayan yapıldak dolaşmak seni
kınında güllediğim kılıcımla
çözmek kutusunun bağlarını pandora'nın
ve tüm sevilerini dünyanın
azat etmek isterim
başka bir ihsan
istemezük...
sırça köşk
kendi sırça köşkünde
mendil açar dilenci
lanetlerimizi, korkularımızı fırlatırız
bozuk para diye
sırça köşkünün lambaları yanar
içindeki kinle dilencinin
kan fitilini tutuşturur kin
nefret bitmez oksijeni
oluşturur
kim, kimi aşağılar
o mu kendini biz mi?
dilencinin yalvaran gözleri
yakaran ellerinde tanrıya patlatılmış
bir tokattır aslında
aç yürekte bir isyan gülü açar
intikam
hem yürekli hem bilekli bir şairim
öyle bir osmanlı tokadı vurdum ki zamana
elimin tersiyle..
feleği şaştı ikibin ikinin
arkasına bile bakmadan kaçtı
ne ki alnımda biraz daha kırışıklık
saçımda bir tutam daha beyaz
yüreğimde onulmaz bir aşk acısı
bırakıp gitti armağan olarak..
intikamı kötü oldu insafsızın...
hey meleğim hey !
öyle toplu bir kıyım ki
yüzbinlerce hücremi öldürüyor zaman
her gün
spartaküs'ten sonra
tarihin en büyük başkaldırısıdır
kırışıklarım
günlerim bir bir terkediyor beni
bakakalıyorum arkalarından çaresiz
gittikçe karanlıklaşıyor
koridor
eli kancalı melek var koridorun sonunda
canlar hasat eden
doyumsuz çiftçi
ama bilmez mi ki şairlerin
zamana karşı ille de yaşadıklarını
demir attıklarını sonsuzluğa
şiir gemileriyle
sonsuzluğun ekinlerinin hasat edilemeyeceğini
bilmez mi ki çiftçim
hey meleğim hey !
renk sarıdan başlar
küstüm çiçeğidir insan
sonyazında
dört yaprak birden solar
sırayla çürütür kendini renk
her yürek dokunuşunda
çığlıklanır kan
koyu beyaz bir çığ düşer
ilkyaz anılarına
öyle sever ki yaşamı sevdalım
gözleri cennet kapısı kadar açık
tanrıya ve ölüm meleğine
küs gider
ipek ponponları başka sonyazlara uçar
küstüm çiçeğinin
renk sarıdan başlar..
duruk dünya
eşil yalnızlıklarda
körelen çağsamalardayız1
gittikçe
elezim2 kılıcını çekmiş bekliyor
eksiucunda yaşamın
boynumuzu uzatıyoruz salt
kıldan ince
ve şimdi neden kesmiyor anılar
bu eskil hesabı kökünden
duruk bir dünyadayız vesselam..
_________________________
1. çağsama: eskiye duyulan özlem, nostalji
2. elezim: sadizm
dönence
içimdeki düdene bak
hasretin özsuyu açmış
kaç bahar
ekvator tam ortasından geçiyor
gülüşünün
ne kadar uzak kuzey dönencesi
güneydekine
kırkaltı derece ellidört dakika var
kazdığım dayangalara
bengisu kızım
erte sevinçler
sevdalara dursun
artıuçlarda
güney kentlerinin birinde olağan bir gün
orta köprüden az ötede, su büklümü civarında ırmaktan ceset arama çalışmaları
bir gecede üzüntüden saçları ağarıvermiş bir babanın söndürmeden sigara üstüne
sigara yakışları
serseri aşıkların ıslak havası, parkta sonyazı bekleyen taş masanın üstünde
sevişen yapraklar, kasetçalarda "ay da geçti yar göremem seni" türküsü
tam yolun ortasından yürüyen kentin delisine çarpmamak için asfalta zikzaklar
çizen 92 model broadway
akşama "şairler gecesi" var. ya şairler? varlar mı, yoklar mı? neden
"şairler akşamı" denilmemiş peki? şairler geceyi mi sever hep?
her kent "en çok içki içilen yer biziz" diye övünürmüş. neden kimse yeni rakı'ya sormuyor ?
sabah namazını müteakip kenti arşınlayan bir başkan, ayça kızların gönüllerindeki
seçimi kaybetmiş bir şair, oysa ben de arşınlamıştım kaç gündür sevgili yürekleri,
hiç bu kadar çok sela verilmemişti aynı gün
poyrazın alıp götürdüğü kasketim, ırmağın hangi dönemecindeki hangi kızgın çalıya
takılıp kalacak kim bilir..İyi de içinde sakladığım "ayça kızlar" şiirimi bana kim
geri getirecek?
peki ben kimi seveceğim şimdi?
jupiter olsam soğuk dersin,
merkür olsam sıcak
gecede ay büyüyor yavaş yavaş
ötelerde mars'ı görüyorum
kızıl ve uzak
perastika gitona (geçmiş olsun)
perastika gitona komşu
bitti kırgınlık
yitti düşmanlık
kucaklayacak seni turkika
git ona..
___________________________________
1.perastika gitona:(yun.)geçmiş olsun
Poyraz Saçlı Cadı
süpürgesine binmiş bir cadı göksu
zamanı süpürüp duruyor akarken
ve poyraz saçlarıyla kırbaç gibi yakıyor
yayla türkmenlerinin ablak yüzlerini
süpürgesine binmiş bir cadı göksu
1920'lerde kale eteklerinden
nasıl süpürdüyse eleni'yi kosta'yı
poyraz saçlarıyla nasıl kırbaçladıysa
kardeşçe yaşamayı
şimdi de yakıyor
nea-selefkie'deki yürekleri..
1. nea selefkie : yunanistan'da, türkiye'nin
taşeli yöresinden göç etmiş rumların kurduğu kent.
tutar soluğunu sudaki yansım
tutar soluğunu sudaki yansım
oysa şair yaratır her aşk
barındırır ayrılık tohumlarını
dizelerinde döller şiirinin
en başından
şeytan sevindirir iki düşman
bir yastıkta kocayamaz
prematüre zaman
dağlar hep dik bulutlar yüksek
gönül engin bir deniz mavi
başım gibi..
tutar soluğunu sudaki yansım..
her yanım subasan
yüreğim kabardı göksu'yla birlikte
duydum alçarak yerlerin ilencini
her yanım subasan
gecenin boğuncu
sardı bakarkör gözlerini insanların
umut toroslar'ın ardında
unutuldu
ağıtlar evlerde
tüten tüten
şiirim ağlıyor bugün.
canlanır mı yurdu?
demeter'in
gözü yaşlı
hep güz
kış hep
hep kurak yurdu
yürekler çorak
doğa uzak yeşil
umuttu persephone
onu da hades kaçırdı
demeter'in
kurudu toprağı
kurumadı
gözünün yaşı
zeus da geçiremedi sözünü
nafile yakarmalar
demeter
gözü yaşlı ana
hep üzgün
küskün dünyaya hep
hades'ten beter
gelir mi bahar
canlanır mı yurdu
gözyaşları kuruyunca..
sen neden daha yakınsın bolu'dan ?
- semra çelik'e -
bir özlem gülü boyatar içimde
andromeda ikimilyon ikiyüz ışık yılı öteden
yüreğime batar.
bolu silifke'ye bakar
yorgo'nun meyhanesinde mezeler
beyaz melamin tabakla gelir hep
ve ben bir tabağa bakarım bir ay'a
ay yorgunu gözlerimle uzonun şerefine
kadeh kaldırırım
yediğim içtiğim bolu kenti ay tabağında
başım eğik bugünlerde
yurdumun ikiz kardeşiyim
bakacağım temmuzun son günü
çıplak gözle andromeda'ya
ve haykıracağım
bir kaldırabilsem başımı
sen neden daha yakınsın diye bolu'dan
göz göze geldiniz mi?
gece göğü
salkım saçak
yıldız
ve sürü sepet
kamaşma
başkaldırı
çıngı çıngı
gururlu
açık alınlarda
bir yangın yeri ki
sonsuzluk
cayır cayır
sorma
göz göze geldiniz mi
helios'la
gökyüzünde hiç ?
lotus çiçeğindeki mücevher
yasak kent lhassa
dün gece düşümde girdiğim
düşler yasak dinlemiyor bilgem
bir de kutsal utku çığlığı
dünyanın damındayım
soluk soluğa çıktığım,
kafam ay kadar beyaz
ve çıplak
her şeye en tepeden bakmanın
onulmaz dayanılmazlığı
ve alçak gönüllülüğü
ardından
mutluluğu arayan
yalnız bir ölümlüyüm şimdi
himalayaların kollarında
lotus çiçeğindeki mücevher
düşten gerçeğe küpe olsun
yorgun yüreklerimize..
sızlayan kemikler
usta, şiirinde
anadolu'da bir köy mezarlığına gömün beni
demişti
kaç on yıl geçti üzerinden
vasiyetin
tkp bile seçimlere girdi
duvarlarda afişleri
usta'mın hala gelmedi
sızlayan kemikleri
isyan ediyorum böyle demokrasiye
anadolu'mun köyleri
çınarları adına..
bremen mızıkacıları
ölüsünü göstermeyen cins kedi
olabilmektir bütün sorun
yumurtada öten cins horoz
olabilmektir gerçek marifet
yal yediği kaba işemeyen cins köpek
olabilmektir minnet duygusu
aynı çukura iki kez düşmeyen cins eşek
olabilmektir en büyük ders
olabilirsen eğer...
cim karnında bir nokta
sevmeyi bir türlü öğrenemedi
aptal yüreğim
fransız kaldı
hep...
mihrap
yıkılan bir camiye benziyor
umutlarım
mihrabı yerinde
sadaka
çiçeğin biri
ayasofya'da dilenip/
sadaka verdi sultanahmet'te
renk renk
tanıktır yüreğim...
çocuk
kocaman bir çocuk oldu göksu
hala ıslatıyor yatağını
çuvala mı girdi ?
gecelerin edepsizliği atina'da
uzonun çırılçıplak rakılığındandır
çuvala mı girdi gündüzler öyleyse ?
kenetlendi
bıçak kemiğe dayandı
kenetlendi ilik
kördüğüm
gördüğüm her şey kördüğüm
seni tenzih ediyorum
ey tarih
gelir çözersin bir gün
büyük iskender olup
ayın öteki yüzü
ayın öteki yüzünü
görmek isteyen bir aysarım 1
salt maruf yüzü önde
bir madalyon gibi takılı ay
dünyanın boynunda
dolunaylarda daha bir tutkulu oluyor
bir vampir gibi pençeleyerek
döndürmek istiyorum öteki yüzünü
ayçaları sevgilimin gülümseyen dudaklarına
benzeterek öpmek istiyorum kanatırcasına
dördünler yeniliyor genlerimi her kez..
___________________________________________
1.aysar: ayın etkisinde kalarak huyunun değiştiği sanılan kimse.
ve selene...
kepeneğimin altına
ay tanrıçası selene girdi
dolunayda
ışığıyla sularım hareketlendi
dağlar yükseldikçe seviştik
seviştikçe tutsak ettik dolunayları
koynumuzda
adımı endymion koydu
koca reis (zeus)
elli iki çoban kızım oldu
o günden sonra her dolunayda
elli iki karanfil konuldu
sonsuza dek ihtiyarlamadan/
uyumayı yeğlediğim heraklia'da
gömütümü örten kepeneğin üstüne
ve selene
ezelden ebede yansıdı durdu
güzel tanrıçam..
sularım kaynadı elli iki yerinden...
miracım ol
bir uyku gemisi demir attı gözlerime
ne ki ruhum fırtınalıydı o gün
demir taradı düşlerim korkularından
uyanıncaya dek sabah beyazlığında
hasretim karaya oturdu kıçtan kara
umudumun yalısı paramparça
miracım ol bundan sonra da
yükseleyim sana her düş
uyku gemileri pupa-yelken yırtsın
ruhumun dalgalarını
a gülüm hey!
itsiki otları sarmış
amber kokulu gönül bahçesini
gel ay kız sevinçten orağınla
biç a gülüm hey!
böğürtlenler örümcek ağlarıyla gizlemiş
gün doğusunda şavkıran renklerini
gel ay kız sevinçten yumağınla
seç a gülüm hey!
baldıran otu göndermiş sokrates
armağan diye şaire ölü atina'dan
gel ay kız sevinçten sunağınla
iç a gülüm hey!
sevinçler üzgülerle iç içedir hep
geç a gülüm hey!
mavi uçurumlara yükseliyorum
mavi uçurumlarda
dipsiz bir düden dinginliği yamaçlanıyor
aşk sabahının ilk ışıklarına
ayca güzel gözler
çağırıyor beni zamandaş yankısıyla
ertelenemez elcil gecelere
üç harfin gizil gücü
kösnüyerek şekilleniyor susuz dudaklarda
yüreğin çorak topraklarına
kevser seli basıyor
ansızın
ayca güzel sözler
dökülüyor salkım saçak hasretlere
sağalıyor çürük rengi umutlar
damla damla..
ısırgan otu gibi yapışıyorum hayata...
öğretmen
ay dağlarına tırmanan ilk astronotum
bir adımım altı kat kösnül dünyadakinden
bir sevdalığım sonsuz kez
yerçekimsiz
ay çekimliliğin dayanılmaz hafifliğini yaşıyorum
güllerin en mavi açtığı güneyde
sevgilim hasretin rengini öğretiyor bana
çiçeklerin fısıltısını, kokusunu yaşamanın,
donuk gülüşlerden kahkaha yapmayı bir de
ben ona bir tutam karaca bakış salt
sarhoş
bir testi gökyüzü içti şair
yıldız esridi türkü gözlerde
ay mavice soyundu geceliğini
dudaktaki ıslak hasret
adlandı gonca güle öpümlük
şiir aktı çeşmeler
kan kızıl
akdeniz (deli mavi deniz)
mavi çiçek akdeniz
sevdaya güleç
yaşam sıcaklığı
öfkesi dalgalı
kör, sağır, dilsiz yansımalar
yasak sevişmelere
gizdeş
zamana kement atmış
ayakları yeşil adaların üzengisinde
onulmaz sevinç
deli deniz
çeyiz sandığında aykızının
aşk ve hasretten başka ne çıkar
açıldığında
akdeniz bir de..
sebil
ben ölünce ay can
bir sebil yaptır karaca bakışlarım için
dört tükenmez musluğu olsun
birinden şarap aksın / gelen içsin giden içsin
ömer hayyam'ın elinden
birinden gül fışkırsın / yürekte koksun
sadi'nin gülistan'ı
birinden şiir çağlasın / nazım'ın sevdiği çınarların
hala ağladığı gibi hasretten
ve ay ışısın birinden de
kana kana sevdayı içen her yüreğe
yakamoz düşsün..
ben ölünce ay can
bir sebil yaptır karaca bakışlarım için
gönül türbende...
akdeniz sevişmeleri
bir şiir yastığında kocayın / dedi
troia'lı homeros, yüce ozan
nikahımız kıyıldığında / ayın altında,
kucağında poseidon'un
sonra seviştik şiirlerce / aylarca
bitmedi zifaf / ihbar etti de kendini
çapkınca gülümsedi yaz yorganı / sıcak
yorgun bir akdeniz..
şiir çocuklarımız oldu / dolunaylarda
göksu'nun kanı ile yıkadık / gün doğumlarında
imgelerini emzirdi şiir anne(m)
nasıl da büyüdü / ölümsüzlük
her yanım ayışığı / güpegündüz
yakamozlanıyorum..
bu gece
dünyanın bütün gülleri
birleşin!
bezm-i gülşende toy var bu gece
yediverenlerce dağılacak efkarımız
nisan baharında ay var bu gece
dünyanın bütün gülleri
birleşin!
ayca kadehlerde mey var bu gece..
boynu bükükler
suyun aynasında kendini seyreden nergis
gün tarlasında ay'ı özleyen günebakan
bir de japon gülü
bir de japon gülü
küstüm çiçeğine nazire
her akşam
öldüğümde tef çalmıştı boynu bükükler
yas tutmuştu sevincimde halay çekerek
buzdan yatağım eriyip akmıştı
mağmasına yüreğin
bir de ay
bir de ay
gülmez mi çapkınca
yukarıdan...
yıldız sağar pencerem
gök gece
bir avuç hasret
sabaha
ay dolunay
on yedisinde kız memesi / ay
nardan dişlenmiş tane
vay anam vay
ay beyaz
sevgili yüreği kadar
ince saz
sevincim günlerce sel
anlarca al çiçek /
üzre dolaşan bal arısı
anam, bildiğim en eski toprak
on metrekareden başlar gök
uzar gider gözlerle birlikte
yıldız sağar pencerem / okşarken
sensiz güney yalnızlığını
sabah ay içerim elinden
yasak sevişmeler demlenince
deli yürekte
umutlarım marslarca kızıl gezegen
ay parçalandı
ay parçalandı
peçesini açtı şiir
alnımdan bir kara sinek bile geçmedi
pişmanlık akşamlarında
ellerim
avare dolaştı eteğinin altında
yaz anılarının
şerden hayır doğarmış derdi gülninem
inanmazdım
yeniden sağalıyorum ışık hızıyla şimdi
ısırılmış her yerinden öpüyorum umutlarımın
kadife tenini
elezimci dişlerim yeter gayri
dualarını esirgeme balninem
arkamdan...
|
 |
