HOME PAGE

BU BİR YAĞMUR TUTKUSUNUN EFSANESİDİR...YILLARDIR SÜREN ve SONSUZA KADAR SÜRECEK OLAN BİR YAĞMUR TUTKUSUNUN EFSANESİ...İMKANSIZIM,VAZGEÇİLMEZİM,TEK SEN,TEK SANA ADIYORUM.

Melekleri görüyorum her iki yanında sen uyurken,dudaklarını ısırıyorlar seni seyrederlerken.Saçların yastıkla öpüşürken dudakların yarı aralık,karanlığın içinde üzerinde bir ışık,yıldızlar ve mehtap dua ediyorlar gün doğmasın diye.Uyurken seni seyretmeye bir ömür yetmez bile..Düşününce seni herşey şiir oluyor,şarkı oluyor seninle cümleler,kelimeler senle hayat buluyor,seni içiyor yalnızlığım,seni çiziyor kaderim alnımın boş kalan her yerine.....

Ana dili yalnızlık olan duyguların esiriyim bu gece. Zaman denen tik taklı anların düşüncelerim de öpmediği yerleri arıyorum ilerlemiş saatlerde. Zaman unutturacakken geçmiş zamanların verdiğisıkıntıları... Nerede unutmak istediğim duygular. Hiç birinin yok olmasını isteyen kim? Hepsi gerçek hepsi yaşanmışlıklarım.Yaşadığım her anda ben varım... Hangi duygumdan hangi anımdan vazgeçebilirim ki? Bu hayat kimin benim değil mi?Yalnızlığın ortasında yokluğunu hissettiğim duygular ile konuşuyorum fısıltılı kelimelerle. Düş sevgili hayalinin ortasında umutsuzluk tadında bir hüzün. Bir yanda hüzün bir yanda düş sevgili.Bir bütünün iki parçası sanki... Birinin yanında yer almak ikisinin arasında kalmak demek gibi.Hiç ulaşamayacağını ya da kaybedeceğini bildiğin bir şeyi ister gibi ... Hayatın da bir gün bitecek ama hayatı dolu dolu yaşayacağın gibi... Hatırlamak istediğin rüya gibi... Yüreğinde yaşattığın sevgilerin aynı göğün altında aynı yağmurlarla yıkanıp aynı bulutların altında yaşadığı gibi. Yokluk kaçağı duyguar seli.Eğer olsaydı hüzünlü bir beste gibi ana dili yalnızlık olan duyguların esiri... Ömür boyu sürerdi masum bir öpücüğün etkisi...Uyku şimdi koynunda dans ediyor. Sanki bana inat doğadaki her şey seni benden daha çok yaşıyor, daha çok sarmalıyor. Kimi zaman kendimi ne kadar hoyratça savurduğumu düşünüyorum. Bu kadar senle doluyken elimden gelen sadece yazmak...

Gün battığında başlıyor en büyük hasretim,her saniye özlesem de en çok karanlıkta koyuyor özlemin.Ve ben her gece bir yıldız seçip adını sen koyuyorum ve her gece kayıp gidiyor yıldızım avuçlarımdan..Durduramıyacağımız tek şey zaman birtanem ve oda sana olan aşkım gibi..Her saniye içimdesin,yanımda olmasan da hissediyorum seni,Söyle sensiz nasıl yaşarım..Bir ömür boyu aradığımsın, öyleyse bu sensizlik nedenki bebeğim?Bakışına ömrümü,yoluna canımı veririm,adı sonsuzlukta olsa yine beklerim..Bugün yağmur vardı,sonbaharın ilk yağmuru...Öyle güzel yağıyorduki dayanamadım attım kendimi altına yağmurun.Sensizlik yağıyordu sanki üzerime çisil çisil,yürüdüm dakikalarca boş kaldırımlarda.Güneşi aradı gözlerim gri bulutlar arasında biryerlerden belki doğar,belki doğarda oluşturduğu gökkuşağında seni bulurum diye..

Ben diyordum,,onsuz ne yaparım,o olmadan hayatımın ne kadar anlamı kalır,yaşama hevesim bile şu son günlerde yitip gitmişken...Ama şimdi mutluluktan bir uçar gibiyim.Keşke kanatlanıp gökyüzünden seni seyredebilseydim,adım adım izleseydim,kokunu,sıcaklığını,sevgini,şefkatini hissedebilmek için canımı bile vermeye hazırım..Gönderdiğin uğurun gün boyu elimden düşmüyor ve gece boyu resimlerinle başbaşa kaldığım zamanlar koca bir hüzün kara bulutlar gibi üzerime yığılıveriyor.Ama biliyordum uzaklarda bir kalbin benim içinde attığını,hep biliyordum..Benim Yağmurum başka,benim Yağmurum sonsuza dek beni ıslatacak..Bazı günler karamsarlığa kapılsamda hep bunu hissettim.Beni varlığından mahrum etmiyeceğini,yokluğunla ezmiyeceğini biliyordum.Kalbinin sesini dinlediğinde bana hak vereceksin bebeğim..Seni sevmekten ben vazgeçsem şu sol göğsümün içindeki senle dolu kalp vazgeçmez:( Ve diyorumki eğer başka bir dünya varsada inan bana oradada seninle ve senle dolu olacağım.Bugün çok mutluyum,sebebi sensin.minnettarım,teşekkrler bitanem.Sabahlara kadar yazabilirim,kelimeler,cümleler kelebekler gibi uçuşuyor kafamın içinde.Sensiz sabahlara ulaştığım zamanlarda geceyi okşadım saçların yerine.Güzelliğin tanımı sen, sevdalısı benim.Seni seviyorum bebeğim,kendine dikkat et,bu kalbin durduğunda bile hala senin için atacağını hiç unutma emi.Yoksa gözyaşlarımda oluşan gökkuşağının altından geçmek zorunda kalrsın...ALDIRMA DİYORUM SANA;; DÜNYA İKİMİZ İÇİN YARATILDI..YEDİ MİLYAR İNSAN İŞ OLSUN DİYE GELDİ YERYÜZÜNE...

Şu an bir deniz kıyısındayım, gözyaşlarım yağmura karışmış seni düşünüyorum. Yıldızlar gözlerin misali bakıyordu gözlerime,gökyüzü aysız geceler gibi olan saçlarını andırıyordu, denizin hışırtısı, kadife sesin gibi okşuyordu ruhumu ve ben seninle sensizliğin acısını duyuyordum. Yağmur tıpkı gözyaşlarım gibi durmak bilmemecesine akıyordu ama bir damlası bile içimdeki ateşi söndürmeye yetmiyordu.. Sen evinde uykunun en derin yerinde iken ben bir ömür boyu uykusuz gecelerin mahkumu oldum...Sen başka aşklara yelken açarken ben senin aşkının müebbet mahkumu oldum. Sana o kadar ihtiyacım var ki bir tanem ama yoksun, yoksun işte.Kolların yerine yağmur sarıyor vücudumu.Sen sıcacık yorganına sarılmışken ben denizi kucaklıyorum biçare,deniz bile rüzgarla fısıldaşıyorYıldızlar ay ile dans ediyor,gerçeklerin yüzüme vurduğu tokat gibi dalgalar da kıyıya vuruyor ama ben yanlızlığımı paylaşacak bir dost bile bulamıyorum..Dedim ya gözyaşlarım yağmurla beraber sessizce akıp gidiyor..Bu önemli değil nasıl olsa bir gün kurur, sıl önemli olan kalp yarasıdır ama boşver be ceylan gözlüm, sen koş, koş mutlu yarınlara..Geriye dönüp bak ama, acının gölgesi düşmesin yüzüne..Kederin izleri iki damla olup süzülmesin yanaklarından.. Dertleri ben üstlendim taşıyorum sen aldırma, dönüp bakma bile maziye.. Çünki yasını ben tutuyorum.