amblemi tıklayınız...

Emre Kocaoğlu
İstanbul Milletvekili.

Sadettin Tantan'ı bu sütunda çok anlattım. Kendisini hizmete adamış, doğrucu, ilkeli, dürüst bir kişi. Hayatı hep kötülüğe karşı iyiliği savunmakla geçmiş. Sonunda ANAP lideri Mesut Yılmaz'ın desteğiyle politikaya girmiş, önce Fatih Belediye Başkanı olarak, şimdi de İçişleri Bakanı olarak inanılmaz hizmetlere imza atıyor.

Hani İsmet Paşa "bir ülkede namuslular da namussuzlar kadar cesur olmalı" demiş ya, Tantan işte tam onu yapıyor.

Namuslu ve cesur olduğu için de sözünü sakınmıyor, kral hazretleri çıplak ise hiç çekinmeden "kral çıplak" diye bağırıyor. Son hizmeti, siyasi hayatımıza "yolsuzluk ekonomisi" kavramını getirmesi.

Gerçekten de, şimdiye kadar ciltler dolusu lafla gizlenmeye çalışılan hayati bir gerçeği teşhir ediyor.

Türkiye ekonomisi, özetle, gerçek bir yolsuzluk ekonomisidir. Bu gerçeği bu kadar veciz bir şekilde ifade edem Tantan'a tüm iktisatçılar teşekkür etmeli.

Tantan'ın bahsettiği yolsuzluk ekonomisinin teknik adı, devletçi ekonomidir.

Devletçi ekonomide üretim araçlarına (sermaye, toprak, hatta emek) devlet hakimdir. Toprağın çoğu devletindir, finans sektörünün çoğu devletindir, çalışanların çoğu devlette istihdam edilmiştir. Tıpkı Türkiye'deki gibi.

Devletçi ekonomide verimlilik, üretim, karlılık gibi çağdaş ölçülere yer yoktur, sadece "ben, benim partim, benim partimin adamları" gibi ilkel ölçüler vardır. Tıpkı Türkiye'deki gibi.

Devletçi ekonomide herkes hazineden geçinmeye meraklıdır, bir hortum bulup devletin hazinesine dalar ve hazineyi hortumlar. Tıpkı Türkiye'deki gibi.

Devletçi ekonomide özel sermaye şeklen vardır ama, aslında o da devletten geçinir. Büyük girişimci sandığımız koca holdingler Batı ölçeğinde orta boy bir bakkal dükkanı çapındadır. Böyle olunca da, ne yatırım yapılır, ne de istihdam yaratılır. Tıpkı Türkiye'deki gibi.

Devletçi ekonomide bu altyapıya uygun olarak üstyapı da devletçi şekilde gelişir. Ekonomi gibi siyaset ve hukuk da "devletçi"dir. Yani vatandaşı ezer, devleti korur. Tıpkı Türkiye'deki gibi.

Devletçi ekonomide halk milletvekillerini seçse bile ülkeyi seçilmişler değil atanmışlar yönetir. Yani ülkede şeklen "demokrasi" var gibi görünse bile aslında "asker - sivil üst bürokrat diktatoryası" vardır. Tıpkı Türkiye'deki gibi.

Çağımızda, devletçi ekonomi gelişmeyi tıkayan; geriliği, yolsuzluğu ve adaletsizliği besleyen arkaik bir sistem haline gelmiştir. Bunun karşıtı olan piyasa ekonomisi ise gelişmenin önünü açar; ilerlemeyi, dürüstlüğü ve adaleti getirir. Tıpkı Almanya'daki gibi.

Eğer bunun aksi doğru olsaydı, Almanya'da Berlin duvarı o tarafa doğru değil, bu tarafa doğru devrilirdi!

Türkiye Tantan'ın "kral çıplak" feryadını duymalı ve devletçi ekonomiden piyasa ekonomisine süratle geçmenin samimi yollarını aramalıdır.